Het boek Motorrijles na je 50e? Jazeker! is geschreven door Conny van der Bent. Conny is moeder en oma, en haar boek laat zien dat het nooit te laat is om nieuwe avonturen aan te gaan. Ze benadrukt dat leeftijd geen belemmering hoeft te zijn voor het volgen van je passies en het aangaan van nieuwe uitdagingen. Haar verhaal inspireert andere vijftigplussers om ook hun dromen na te jagen, ongeacht hun leeftijd.
Over het boek
Motorrijles na je 50e is een inspirerend en praktisch boek dat zich richt op mensen die op latere leeftijd besluiten om eindelijk een langgekoesterde droom waar te maken: leren motorrijden. Of je nu al jaren een stille wens hebt om motor te rijden, of pas recent het idee hebt opgevat om het eens te proberen – dit boek begeleidt je stap voor stap in de wereld van het motorrijden als vijftigplusser.

De auteur
Conny, zelf begonnen met motorrijlessen ruim na haar vijftigste verjaardag, weet als geen ander wat er allemaal bij komt kijken. Ze schrijft met humor, eerlijkheid en aanstekelijk enthousiasme over haar eigen ervaringen – van de eerste onzekere lessen tot het trotseren van het theorie-examen, en uiteindelijk het behalen van het felbegeerde motorrijbewijs.
Van passagier naar motorrijder: mijn motorreis
Een tijd geleden ging ik de stad in en kocht spontaan een motorshirt voor mijn man (veel familieleden die motorrijden). Mijn zwager zag het en grapte: “Nou, alleen het rijbewijs nog!” Als verrassing had ik mijn man een ‘Try the Bike’-sessie geregeld. Toen hij eenmaal zijn rijbewijs nam hij me mee, ik zat achterop – maar eerlijk gezegd zag ik niet zoveel van de rit. Mijn man is namelijk behoorlijk lang, dus mijn uitzicht was nogal… beperkt. Toch voelde ik meteen iets: de vrijheid, de wind, het avontuur. Dat smaakte naar meer.
Zelf had ik nog nul ervaring, maar het idee begon te groeien. Niet veel later meldde ik me zelf aan voor een Try the Bike. En zo begon mijn eigen motoravontuur.
De eerste les? Chaotisch. Alles wat mis kon gaan, ging ook mis. Het voelde alsof ik het onbekende instapte. En toen… kwam corona. Alles lag stil. Alsof dat nog niet genoeg was, volgde daarna ook nog een verbouwing thuis. De droom stond even op pauze.
Maar ik hield vol. Mijn theorie-examen haalde ik gelukkig in één keer. En ik had ik het geluk om een geweldige instructeur te hebben. Hij heeft wat met me te stellen gehad – vooral die bijzondere verrichtingen waren een ramp. Ik ben zelfs een paar keer onderuit gegaan. Frustrerend? Ja. Maar opgeven? Geen haar op mijn hoofd.
Wat me op de been hield? Het vooruitzicht om straks samen met mijn man te kunnen rijden. Niet meer als passagier, maar als volwaardige motorrijder. Dat beeld van ons samen op pad, ieder op onze eigen motor, gaf me het doorzettingsvermogen dat ik nodig had.
Eindelijk dat felbegeerde roze papiertje in handen.
Hoe het voelt? Onbeschrijfelijk. Vrijheid, verantwoordelijkheid, en een flinke dosis trots. Inmiddels zijn we bijna vier jaar verder. Toch is het niet alleen maar asfalt en zon geweest. Er kwam een pittige tussenstop: een enkeloperatie. Een lastige periode, waarin ik letterlijk stil kwam te staan. Weken in het gips, de motor stond stil, net als ik. Maar die tijd is voorbij. Het gips is af, het leven weer in beweging.

Wat kun je verwachten van het boek?
Het boek richt zich op de unieke beleving van later in je leven beginnen met motorrijden. Onderwerpen die aan bod komen zijn onder andere:
-
Fysieke en mentale voorbereiding: Hoe ga je om met zenuwen, stijfheid en reacties van anderen?
-
De theorie-examens: Hoe pak je het leren effectief aan, ook als het al even geleden is dat je in de schoolbanken zat?
-
Veiligheid en zelfvertrouwen: Want met ervaring komt wijsheid, maar ook voorzichtigheid. Hoe blijf je veilig én geniet je volop?
Waarom dit boek?
Motorrijles na je 50e doorbreekt het cliché dat motorrijden alleen iets is voor jonge snelheidsduivels. Het is een verhaal over moed, doorzettingsvermogen en het volgen van je hart, ongeacht je leeftijd. Het maakt duidelijk dat vrijheid op twee wielen voor iedereen binnen handbereik ligt. Leeftijd is slechts een getal – de weg ligt nog open.
Ik heb jaren geleden mijn bus rijbewijs gehaald.Bij het ophalen van dat rijbewijs had de betreffende ambtenaar ook de vinkjes gezet bij de categorie lichte en zware motoren.Heb dus nog nooit gereden op een motor maar dus wel mijn rijbewijs.
Nu begint het wel te kriebelen om het te gaan proberen….Toch maar lessen nemen denk ik….
Lijkt me een leuk boek, waar kan ik het kopen. Zelf ben ik ook begonnen met motorrijles en de beheersing (AVB) vind ik lastig.
Ik heb jaren bij m’n man achterop gezeten maar moest die plek gaan delen met onze jongste zoon. Heb proefles genomen en was gelijk vastbesloten om ook het rijbewijs te halen. En op mijn 60e is dat nog gelukt ook. Het was zelfs op de rijschool nog niet eerder gebeurd dat een vrouw van 60 het motorrijbewijs haalde. Nu na 1,5 jaar al ruim 8000 kilometers erop zitten, 2x Eifel geweest en half Nederland doorgetourd. En het enige waar ik spijt van heb is dat ik het niet eerder heb gedaan.
Wat geweldig Karin! Dan gewoon nu extra van genieten
Groetjes Manon
Hoi,
Ik heb rond mijn 50e mijn rijbewijs gehaald. Ik was 47 jaar, nu 57.
Ik heb een motto ik ben nooit te oud om te leren.
Ik was van dag 1 al verkocht, wat is het heerlijk om op een motor te rijden.
Ik rijd zeker niet dagelijkse ritten. Ik rijd samen met mijn man, hij heeft 2 motoren.
Nooit te lang en lekker in de provincie waar ik woon , in Friesland.
Wat ik mooi er aan vind? Ik voel mij dan een rebel, het geronk van mijn triumph, voorover gebogen, wind in mijn gezicht, heerlijk, vrijheid! Ik hoop het nog jaren vol te houden.
Wat een herkenbaar verhaal.Ook ik besloot op mijn 50e mijn motorrijbewijs te halen en ook middenin de corona periode. Veel lesuitval en lange wachttijden bij het CBR. Maar inmiddels al vier jaar in bezit van motorrijbewijs en een Kawasaki versys 650. Het is elke keer weer genieten als ik op de motor naar mijn werk ga. Blij dat ik de stap gedaan heb.
Ik heb op mijn 65 ste mijn motorrijbewijs nog gehaald, ben inmiddels 81 maar geniet nog altijd
Jan Dijkstra Steenwijk