Sneller én tegelijk misschien ook wel veiliger een bocht nemen? Dat lijkt een tegenstelling. Toch gaan we je vertellen dat dit met de juiste techniek mogelijk is. Die techniek? Trail braking
Het lijkt een regel die in steen gebeiteld staat vanaf het moment dat je je eerste
motorrijlessen kreeg: je remt vóór de bocht tot je de snelheid rijdt waarmee je op een
comfortabele, gecontroleerde manier de bocht in kan. Dan laat je de rem los en stuur je
met constant gas de bocht door, tot je het einde van de bocht ziet, waarna je de motor
weer rechtop zet terwijl je een beetje gas bijgeeft.
De meeste motorrijders doen het op deze manier en dat gaat ook meestal goed.
Meestal. Want wat doe je als een blinde bocht ineens scherper lijkt te worden? Wat kan
je doen als er ineens grint of ander vuil in de bocht ligt? Kan je op tijd stoppen of
uitwijken als er ineens een stilstaand voertuig om de hoek staat?
Wat is trail braking?
Trail braking is een techniek waarbij je het leeuwendeel van het remmen doet vóór je de
motor de bocht instuurt, maar daarna de (voor)rem lichtjes inhoudt. Hoe meer
hellingshoek je de motor geeft, hoe minder remdruk je kan gebruiken. ‘Trailing off brake
pressure’ in het engels. Zo gauw je je comfortabel voelt met de snelheid, bij de apex
bent, of (meer van toepassing op de openbare weg) op het punt waarbij je de uitgang van
de bocht ziet, kan je – zo geleidelijk als mogelijk – de rem helemaal loslaten en gasgeven
terwijl de motor weer rechtop komt.
Disclaimer
Om te beginnen is het heel belangrijk dat je weet wat je doet. Teveel of abrupt remmen
(al helemaal in een bocht) is levensgevaarlijk en kan tot een glijpartij leiden. Alle
handelingen dienen dan ook super geleidelijk (smooth) te gebeuren en het toepassen
van deze techniek moet je langzaam opbouwen. Begin bijvoorbeeld door te kijken hoe
zachtjes je de remhendel kan inknijpen tot je een klikje hoort. Dit kan ook als de motor
stilstaat of als je er mee loopt. In dat laatste geval voel je ook hoeveel vertraging dat
oplevert.
Motorrijders.nl, noch de auteur van dit artikel kunnen aansprakelijk gehouden worden
voor de gevolgen die mogelijk voortkomen uit het toepassen van deze techniek.
Wat gebeurt er precies als je techniek toepast?
Stukje natuurkunde. Als je op een bocht afkomt rem je (altijd) eerst een beetje, zodat het
gewicht van de motor zich naar voren verplaatst en daarna zoveel als nodig. Dat mag
meer zijn dan je misschien denkt, mits je rustig begint (gaat je ABS wel eens aan?).
Hierdoor komt er meer druk op het voorwiel, waardoor er meer rubber in contact is met het wegdek. Dit geeft meer grip. Door de remdruk lichtjes aan te houden, blijft deze extra grip gehandhaafd in de bocht Door de remdruk tijdens het insturen rustig af te bouwen, blijft het voorwiel belast. Dat geeft je meer gevoel voor wat de voorkant doet en maakt het makkelijker om snelheid en lijn te corrigeren. Mooi, dat kan je daar nou net goed gebruiken!
Teveel remdruk is echter niet goed en kan het rubber overbelasten. Stelregel is: hoe groter de
hellingshoek, hoe minder remdruk je kan gebruiken. Dit is vooral belangrijk op het
circuit. Op de openbare weg zul je merken dat een klein beetje rem al een ‘magisch’
effect heeft. Je hebt meer controle en meer grip.
De motor stuurt letterlijk beter, omdat door de gewichtsverplaatsing naar voren, de balhoofdhoek en de wielbasis van de motorfiets kleiner worden terwijl de voorvork induikt. Elke motor is ontworpen om zo te reageren, omdat de wetten van de natuurkunde nou eenmaal zijn zoals ze zijn.
Andersom is het ook zo dat door te accelereren het gewicht van de motor zich naar achteren verplaatst. Daardoor wordt het voorwiel lichter belast en wil de motor eerder naar buiten lopen. Je hebt aan de voorkant dus minder marge over om hard te sturen. Vol op het gas terwijl je nog flink onder hellingshoek staat, is daarom geen goed idee. Maar zodra je de rem hebt losgelaten en de lijn klopt, kun je het gas juist rustig weer oppakken. Maak eerst de bocht grotendeels af en geef steeds meer gas naarmate je de motor weer rechterop zet. Dan kun je ook harder accelereren dan wanneer je halverwege de bocht, terwijl je nog flink aan het sturen bent, het gas al ver opentrekt. Heus waar.
Hoe is dit allemaal veiliger én sneller?
Door de constante extra druk op het voorwiel heb je meer grip en kan je motor
gemakkelijker van richting veranderen. Je zal na verloop tijd ook merken dat je later gaat
remmen voor een bocht, omdat je in de bocht zoveel meer controle hebt en ruimte om in
een oogwenk de snelheid verder te verminderen, mocht dit nodig zijn.
Dus ook in het geval van een krimpende bocht, vuil op de weg, een meerkoet met beperkt
verkeersinzicht, een teerslang, et cetera, kun je heel gemakkelijk en gecontroleerd extra
bij remmen. Het gewicht is immers al naar voren verplaatst, dus je ‘verrast’ het rubber
op het voorwiel niet. Je vingers zitten al op de hendel dus je wint al tienden van
secondes bij je reactie op wat zich dan ook aandient.
Wel is het zo dat als je de remdruk verder verhoogt tijdens het nemen van de bocht, de hellingshoek van de motor ook weer teruggebracht moet worden, waaroor je minder scherp kan sturen (grotere radius). Het liefst doe je het echte remwerk dus vóór de bocht en gebruik je een beetje trailbraking voor extra controle en kleine genuanceerde aanpassingen van je rijlijn
Proef op de som
Met een bevriende motorrijder ben ik in Luxemburg het gebruik van deze techniek gaan
testen. Deze persoon gebruikt geen trailbraking en ik juist bij elke bocht waarbij ik voel of
vermoed dat ik er baat bij heb. Uiteraard zijn er bochten die overzichtelijk genoeg zijn en
bochten waar de situatie het überhaupt niet toestaat dat er op snelheid doorheen
gereden wordt. Daar is geen trailbraking nodig, hoewel ik het erg fijn vind om in scherpe
korte bochten de achterem even te laten meeslepen.
Maar voor alle overige bochtenpret in Luxemburg gold: merkbaar sneller en
gecontroleerder door de bochten. Ook het precies volgen of aanpassen van een lijn,
bijvoorbeeld bij meerdere opeenvolgende bochten die pas duidelijk worden als je er al
bijna inrijdt, is de trailbraking techniek voor mij bijna onmisbaar.
Snelheid is een bijzaak en een mogelijke bijkomstigheid van meer controle, evenals
veiligheid. Dat laatste is echter geen bijzaak.
Conclusie
Mits goed uitgevoerd (ga dit rustig aan oefenen en opbouwen op een leeg parkeerterrein)
is de trailbraking techniek een absolute aanwinst voor je zelfvertrouwen, controle én
veiligheid op de motor. Vaak word beweerd dat deze techniek alleen thuishoort op het
circuit, maar uit bovenstaand verhaal mag je toch wel opmaken dat dit een misvatting is.
Laat vooral je mening horen in de comments!
Voor alle duidelijkheid wil ik nog wel vermelden dat de mogelijkheid om sneller een
bocht te nemen mooi meegenomen is, maar dat de ter plaatse geldende snelheidslimiet
te allen tijde in acht genomen dient te worden.
Op het circuit wordt de techniek ook veelvuldig toegepast, hoewel er daar ook typen
bochten zijn die minder geschikt zijn voor deze techniek. Op de openbare weg moet je
bijvoorbeeld denken aan een bocht op een weg op een neerwaartse helling. Dan
verplaatst het gewicht van je motor zich nog veel meer naar voren bij het remmen. Houd
daar rekening mee bij het aanremmen en gebruik daar bijvoorbeeld een slepende
achterrem in de bocht.
Happy riding!
Ik hoop dat dit stukje inspireert om hier meer over te weten te komen en het zelf te gaan
proberen. Check eens Yamaha Champschool voor meer informatie hierover, of zoek een
voortgezette rij-opleiding waar deze techniek aan bod komt. Uiteindelijk moet je dit op
zo’n manier oefenen dat het een tweede natuur wordt. Het moet in je spiergeheugen
komen. Het is niet alleen een verbetering van je veiligheid, maar ook van je rijplezier
Interesant verhaal, maar hoe zit dit met motoren met een gecombineerde rem? (CBS/LBS)
In zo’n geval doet de achterrem dan ook een beetje mee.
Is dat niet link in de bocht?
De motor gaat in de richting waar jij heen kijkt, zei mn instructeur altijd.
Ik laat in zo’n geval eerder mn gas los, (koppeling in) zodat gewicht op beide wielen rust.
Zonder remmen uiteraard.