Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Paul Laman en zijn passie voor motorrijden.

Naam:

Paul Laman

Leeftijd:

65

Woonregio:

Achterhoek

Beroep:

SAP BI Consultant

Huidige motoren:

Honda GL1000 k2 (1977) en GL1200 Aspencade (1987)

Hoe lang rijd je motor en wat is het dat je zo aantrekt in motorrijden?

“Ik rijd sinds mijn twintigste, dat is inmiddels 45 jaar. Op twee jaar na heb ik bijna onafgebroken een motor in mijn bezit gehad en gereden. Ik begon op een schakelbrommer, een Honda SS50. Daarmee ben ik zelfs naar Zwitserland geweest. Die brommer was behoorlijk opgevoerd, maar werd op de Simplonpas toch wel erg heet.

Mijn eerste motor was een Honda CB200. Helaas liep die kort voor mijn rijexamen in de soep, dus kocht ik nog een andere erbij en maakte ik van twee exemplaren één rijdende. Daarmee ben ik toen afgereden. Met die CB200 ben ik ook naar Zwitserland geweest; dat ging al een stuk beter. Daarna volgden nog een Honda 550K, 650Z en een 750KZ. Ik ben echter vanaf het begin gek geweest van Goldwings. In 1986 heb ik mijn eerste aangeschaft.

Een jaar later zijn mijn vrouw en ik op die motor naar het stadhuis gereden. Onder politiebegeleiding. Ik zeg altijd dat ik mét die motor getrouwd ben (en er dus geen afscheid van kan nemen net zoals van mijn vrouw), waarop zij mij dan corrigeert: ‘óp die motor’. Die GL1000 heb ik in 1990 compleet gereviseerd. In 1990 kregen wij onze tweede zoon en besloten we dat een zijspan toch leuker was dan een auto. Dat werd een Moto Guzzi 850T met een Moturist-zijspan. Iets heel anders dus, maar ook leuk.”

Je bent van het avontuurlijke slag. Eerst op de brommer naar Zwitserland, daarna nog eens op de motor. Vanwaar de keuze voor die bestemming?

“Mijn liefde voor Zwitserland is mij met de paplepel ingegoten. Wij gingen daar als gezin vanaf 1971 altijd al naartoe op vakantie. Ik had al de grote bergpassen en de meeste kantons dus al gezien, en het was mij dus al duidelijk dat dit zo ongeveer het walhalla voor motorrijders was. Met de brommer reed ik er in 1977, in drie dagen, via Frankrijk heen.

Toen ik mijn eerste motor had (de CB200) heb ik de reis nog eens gemaakt. Daarna kocht ik mijn CB550 en ben ik met een bevriend echtpaar er ook nog geweest. Dat was wel een hele natte vakantie. Ik herinner me dat we op een bepaald moment in arren moede gaten in vuilniszakken hebben geknipt om die als extra regenlaag te gebruiken. De daadwerkelijke regenpakken hielden het niet meer. En dat ondanks de volle Rickman Polaris-kuip waarmee mijn CB was uitgerust. Gelukkig knapte het weer daarna op en hebben we heerlijk in Zwitserland en Noord-Italië gereden.

Lees ook: Dwars door Zwitserland

Maar het bleef niet bij Zwitserland. Later reden we bijvoorbeeld met twee koters in het zijspan naar het EMC-treffen (European Motorcyclists for Christ) in Denemarken. Het leuke was dat we daar stonden tussen alle ‘gewone’ motorrijders. Die stonden daar met hun kleine puptentjes, vanwege beperkte bagagemogelijkheden. Ter vergelijking kwamen wij aan met onze ruime vierpersoonstent, kampeerklaptafel (die op een rek achterop het zijspan kon) en campingbedje voor onze (toen nog) jongste van 1 jaar. En de neus van het zijspan volgestouwd met Pampers.”

Op twee jaar na reed je onafgebroken. Vanwaar dat hiaat in je motorleven?

“Toen onze dochter werd geboren, werd motorrijden met inmiddels drie kinderen wel een ding. De eerste GL 1000 had de geest gegeven (gebroken krukas!) en het zijspan werd verkocht. Ik kreeg toen een auto van de zaak. Na een ruim decennium zonder motor (ik weet nog niet hoe ik dat doorstaan heb) kwam er in 2004 weer een GL 1000. Helaas staat die nu al tweeënhalf jaar op reparatie te wachten nadat ik een ontsnapt en plots overstekend kalf had aangereden. Ik had toen net een GL 1200 gekocht, dus ik reed toch wel. Tot twee weken terug dan, toen ook die motor ineens stilstond nadat ik een harde tik hoorde. Er is deze winter dus werk aan de winkel…”

Wanneer je de GL1000 met je GL1200 vergelijkt, wat zijn de sterke punten van beide motoren?

“Daar kan ik kort over zijn. Ik vind de GL1200 de mooiste die ze gemaakt hebben. Daarna ging het wat mij betreft een beetje ‘over-the-top’. Het werd allemaal wel erg groot, zwaar en vooral duur. De GL1200 is een hele complete tourmotor – zeker de Aspencade – terwijl de GL1000 nog als naked bike werd geleverd en desgewenst zelf aangekleed moest worden. Ik houd van veel bergruimte en comfort en vond er eentje met een Vetter Windjammer erop. De kofferset kon ik later voor weinig geld vervangen door eveneens Vetter koffers. De eerste GL1000 heb ik in 1990 in mijn tuinschuurtje compleet uit elkaar gehaald en gereviseerd. Het sleutelen aan een GL1000 is wat dat betreft eenvoudiger dan aan een GL1200.

In mijn vrijgezellentijd reed ik in sommige jaren wel zo’n 35.000 kilometer per jaar. Niet gek, want ik werkte toen in Best, zat in Eindhoven op kamers en was in de weekenden bij mijn ouders in Voorburg. Ik reed het hele jaar door, door weer en wind en soms zelfs met sneeuw. Die tijd ligt ver achter me. Ik rijd nu vrijwel uitsluitend recreatief. Ik houd niet van de snelweg, dus als ik alleen maar ergens snel heen moet, dan neem ik de auto. Ik ben nu feitelijk een mooi-weer-rijder of – vriendelijker omschreven – een recreatieve rijder. Het aantal kilometers is dan ook drastisch minder geworden. En sinds we een oude boerderij in de Achterhoek bewonen – waar veel geklust wordt – is het gereduceerd tot nog maar zo’n 5.000 km per jaar.”

Hoe is het motorrijden in al die jaren veranderd?

“Ik rijd nu meestal alleen. Voor de vakanties en weekendjes weg hebben we wat anders leuks aangeschaft: een camper. Dus echt spannende dingen doe ik niet, maar ik heb het geluk dat ik sinds vijfenhalf jaar in de Achterhoek woon en daar is het heerlijk rijden. Desnoods maak ik een kort ritje van een uurtje. Wel leuk is dat het motorvirus op mijn dochter is overgeslagen. Zo nu en dan kunnen we nu samen rijden.”

Is er nog een motor die je ooit zou willen hebben? Die allernieuwste GL1800 Goldwing bijvoorbeeld?

“Zoals ik al zei is de 1200 Aspencade volgens mij de mooiste die ze gemaakt hebben. Ik snap ook niet zo goed dat Honda niet een lichtere Goldwing-versie op de markt brengt, zoals ze destijds deden met de Silverwing. Die was gebaseerd op de CX500 en later CX650. Dat levert een lichtere, en dus beter handelbare, maar vooral goedkopere toerfiets op. Hoewel het misschien anders lijkt, ben ik niet eenkennig wat betreft merken. Ook een Moto Guzzi California vind ik nog steeds erg mooi. Of een BMW RT1200.

Maar eerst moet ik aan de bak met beide motoren. De GL1000 staat al een tijdje stil, nadat ik een plots overstekend kalf heb aangereden. Zowel ik als het kalf hebben dat gelukkig overleefd, maar de schade aan de motor was aanzienlijk. Ik heb alle onderdelen al liggen, dus er moet gewoon tijd voor gemaakt worden. Kan ook eindelijk dat Freebird-aanhangertje erachter, waar ik jaren geleden al een rek voor heb gemaakt.”

Ben jij net als Paul Laman gek van motoren en wil jij jouw passie delen op Motorrijders.nl? Meld je dan aan via ons aanmeldformulier!

Like

...

TwitterFacebookWapp

GEEF EEN REACTIE

Like

...

TwitterFacebookWapp