Heb jij een geweldig verhaal over je familie dat je wil delen? Wil je jouw vrienden of club in het zonnetje zetten? Laat dan je gegevens achter op het aanmeldformulier en vertel ons jouw verhaal!
Motorrijden is meer dan alleen een hobby; het is een passie die verbindt. Wat is er mooier dan samen de weg op te gaan, de vrijheid te voelen en de adrenaline te delen? Het draait niet alleen om de motor, maar om de mensen die je onderweg ontmoet. Er zijn families die van generatie op generatie samen de snelweg veroveren, vriendschappen die voor het leven ontstaan, en dan zijn er de clubs waarin je je écht thuis voelt, als een familie. In deze editie: Jelita van Esseveld en haar Gold Wing-familie.
- Naam:
- Jelita van Esseveld
- Leeftijd:
- 26
- Woonplaats:
- Vlissingen
- Huidige motor:
- Honda NC750 x.
- Instagram:
- Jelli.on.the.road
“Het was 2002 toen we onderweg waren naar ons eerste motortreffen van de GoldWing Club. Mijn vader reed een Honda GoldWing solo en mijn moeder reed een goudkleurige Goldwing-zijspan. Aan de motor zat een aanhanger waar de tent, stoelen en andere kampeerspullen in zaten. Want we zijn dan wel motorrijders, maar kamperen doen we toch met een klein beetje luxe.”
Treffen
“Gold Wing Treffens vond ik altijd ontzettend leuk. Mijn zus en ik kunnen zeker zeggen dat dat bij onze opvoeding hoorde. Elk motortreffen was alsof je je hele grote familie weer terugzag. Eigenlijk was het dat ook; één grote motorfamilie. Een motortreffen moet je zien als een supergrote camping met allemaal verschillende tenten en allemaal Gold Wings. Van elke leeftijd is er wel iemand. Zo hadden wij altijd een groepje kinderen van onze leeftijd. zeventien jaar later komen we nog steeds samen naar treffens, alleen komen we nu zelfrijdend het terrein op rijden. Het Gold Wing Treffen bestaat ongeveer uit zo’n 400 inschrijvingen. Hiermee bedoelen we dan dat er 400 motoren/tenten aanwezig zijn dat weekend. Motorrijders uit heel Europa komen naar zo’n treffen. Het leukste daarvan is dat die treffens zich overal in Europa afspelen. Mijn ouders, zus en ik gingen elke zomervakantie naar twee of drie verschillende landen, waar we minimaal één treffen per land meepakten.”
“Ongeacht welk land, zijn de principes hetzelfde. Je komt aan met een warm welkom, je zet de tent op en loopt een rondje over het terrein om iedereen weer te zien. s ’Avonds een drankje drinken in de feestzaal met een leuke live band of een feestelijke DJ. De zaterdagochtend wakker worden en een heerlijk kopje koffie voor je tent drinken, daarna met een groepje of alleen even eitjes bakken en lekker eten. Meestal worden de motorpakken aangedaan en worden er toerritjes gereden. Sommigen gaan graag winkelen en weer iemand anders drinkt graag een biertje in het zonnetje voor de tent. Dat is er zo heerlijk aan: je kan gaan en staan waar je wilt en met wie je wilt. s ‘Avonds een hapje eten bij het foodplein. Bij de feesttent staan meestal een aantal kraampjes waar je een frietje, pizza of iets anders te eten kan halen. Heerlijk als je zelf geen zin hebt om te koken; we hebben immers ook weekend. Na het eten weer met zijn allen naar de feesttent samen lekker mee swingen en zingen met hitjes. Op sommige treffen van bepaalde landen hebben ze ook thema’s, bijvoorbeeld in Groot-Brittannië hadden ze een keer een kerstthema midden in augustus. Fantastisch toch om midden in augustus “All I want for Christmas” mee te blèren?”
Vriendschap
“Door de jaren heen hebben we toch al veel dingen meegemaakt. Samen met mijn vriendinnetjes en de prinsessenkoffer uren spelen met de Barbies op een kleedje in de zon, met mijn vriendjes klimmen in de bomen of op avontuur in het ‘bos’ (eigenlijk vier struiken en één boom), samen een sauna/zwembad van de voetbalkleedkamers maken tot een hele theatershow geven voor onze ouders en vrienden. In de puberteit begonnen er een paar relaties uit ons vriendengroepje en na puberteit kom je aanrijden op je eigen motor. Je grote motorfamilie vol trots laten zien dat jij er nu ook eindelijk bij hoort. En nu samen de passie op een andere manier deelt. Vroeger stonden we handje in handje en nu staan we motor aan motor. Één vriendin zie ik ook buiten de club om.”
Eén woord: DANKBAAR
“Mijn ouders en hun Gold Wing-vrienden zien elkaar wel heel vaak buiten de clubactiviteiten om. De Gold Wing Club is ook wel een vijftigplusser-club. Je kan je aansluiten bij de motorclub als je een Gold Wing rijdt. De club loopt helaas wel een beetje leeg volgens mij. Er komen wel eens nieuwe leden bij, maar dat zijn volgens mij ook meer oudere mensen. Jonge mensen rijden dan toch sneller iets anders dan een dure en grote Gold Wing.
“We rijden nog redelijk veel met het gezin. Mijn moeder rijdt momenteel een Honda Rebel 1100, mijn vader een Gold Wing 1800, mijn zus een Honda CBR600 en ikzelf een Honda NC750 x. Mijn zus heeft al tijdje niet gereden omdat ze een kindje heeft gekregen. Vorig jaar ben ik nog met mijn ouders op motorvakantie geweest. Ik ga sowieso ook elk jaar met mijn vader op de motor naar de World Superbikes op het TT Circuit in Assen.”
“Ik heb inmiddels al bijna 7 jaar een relatie met een hele lieve man die geen motorrijder is. Hij weet hoe veel motorrijden voor mij betekent en motiveert het zeker. In onze datefase heb ik hem wel zeer duidelijk gemaakt dat hij niet tussen mij en mijn motor moet komen. Gelukkig wordt hij zelf ook steeds enthousiaster om te willen gaan motorrijden. En tijdens de motortreffens is hij ook altijd welkom.” Mijn ultieme droom? Samen op motorvakantie naar de bergen! Helaas moet ik nog even geduld hiervoor hebben…..
Dat is genieten van zo’n verhaal. En het enthousiasme spat er vanaf. Leuk dat pa en ma deze fijne hobby op hun kinderen zo hebben overgebracht en dat zij nu zo veel plezier daaraan beleven. Hopelijk gaat de vakantiewens om samen met partner en motor spoedig in vervulling. Ik heb ook genoten van de motorreizen naar zuid Europa tot in Griekenland toe in de jaren 60/70. Nu niet verder dan Frankrijk en Duitsland. Vogezen, Eifel, dijkjes en slingerweggetjes in de Achterhoek zijn ook mooi voor een veteraan.
Veel motorplezier en houd het rubber op de weg. 🏍
Een hele leuke tijd om je kinderen te zien opgroeien tussen de motorrijders en kampeerders. En fantastisch dat de kinderen dat ook als fijn hebben ervaren. Nu nog steeds genieten van motorrijden en kamperen met lieve, fantastische vrienden. Liefs de mam van Jelita.
Ook ik mag me tot de gelukkigen prijzen die deze leuke mensen tot zijn vrienden/kennissen mag rekenen. Elkaar ook leren kennen door, hoe kan het ook anders, de Goldwing! Laat het mooie weer en de ritten maar komen kunnen we weer gezellig verbroederen/verzusteren en avonturen beleven! Grtz. Patrick
Wat een superleuk verhaal, van een fantastische leuke meid. En absoluut hartstikke waar. Wij behoren gelukkig ook tot die GoldWing familie en tot de hierboven beschreven vriendenkring van de ouders van Jelita. Elkaar 20 jaar geleden ontmoet via de GoldWing club en nu al geruime tijd vrienden voor het leven. En onze dochter één van de mooie vier meiden op de foto, die door dezelfde motorclub ook een mooie band hebben met elkaar.
Fantastisch om te lezen!
Ik krijg nu al zin in het volgend treffen. Tot in Borculo!
Wát een leuk verhaal, Jelita! Ik heb jarenlang ook GoldWing gereden en ook lid van de GWCH geweest. Supertijd gehad! Alle landen in Europa met de GoldWing bereist, tot aan Rusland, Ukraïne, Slovenië en Griekenland aan toe! Vele kilometers gereden.met de GL1000, de 1100, de 1200, diverse 1500’s en twee GL1800’s. T.g.v. een hartstilstand kon ik de zware GoldWing fysiek niet meer ‘mannen’ en heb noodgedwongen een dikke BMW R1200GSA gekocht (140 kilo lichter!) waar ik nog ’n aantal jaar mee heb rondgetuft….Maar zoals dat gaat; mijn botjes worden wat broos en heb, met pijn in ’t hart, afscheid genomen van het motorgebeuren.
Dat doet pijn, maar ik denk nog vaak aan de mooie jaren!
Lieve groetjes aan het hele gezin Esseveld!
Kees van der Meer Twello
OPA KEES! Dat is lang geleden! Ik kan me dat allemaal nog wel herinneren, dat ik als klein meisje bij jullie tent was en vooral jullie verre tochten. Wat jammer om te horen dat je geen motor meer kan rijden. Maar hou vooral vast aan alle mooie herinneren!
Wat een leuk verhaal is helemaal waar
De aanstichter en pap van jelly