Iedereen maakt fouten zoals je wel leest! Wat ben jij ooit vergeten tijdens een motortrip waar een goed verhaal aan kleeft? Deel het hieronder in de reacties!
Hartstikke leuk natuurlijk om supergoed voorbereid op motorvakantie te gaan, maar goede verhalen houd je daar niet aan over. Dingen vergeten vraagt om innovativiteit tijdens een rit. Dus: wat vergat jij tijdens je motorvakantie mee te nemen?
Het leven is wisselvallig. Denk je zorgeloos onderweg te zijn, blijk je een moment later hopeloos ‘de sjaak’ te zijn door één foutje te maken. Hoe goed je voorbereiding ook is, het overkomt iedereen wel een keer. Om dit soort problemen voor te zijn schreven we op deze site al een pak-maar-in-lijst, waarop alle essentiële onderdelen van je uitrusting staan aangegeven. Simpelweg afkruisen bij het inpakken en je vergeet nooit iets.
De ideale wereld
Maar goed, in de ideale wereld heb je daar rustig de tijd voor. Soms moet je ineens haasten en vergeet je onverhoopt iets. Hartstikke rot in het moment, maar uiteindelijk vaak een uitmuntende bron voor sterke verhalen. Van die anekdotes die je jaren later nog eens kunt oprakelen met vrienden: ‘weet je die keer nog dat Tom zonder db-killer Luxemburg in wilde rijden?’
Nou… en of Tom dat nog weet! Vorig jaar zomer ging ik voor het eerst in jaren op motorvakantie. Een hele dag rustig de tijd genomen om de motor klaar te maken en tassen in te pakken. Niets kon me wat maken. Totdat ik de Triumph ’s ochtends start en enkel een harde ‘TIK’ van onder het kuipwerk hoor. Kak.
Wereldreis
Goed, we hebben twee weken vakantie en dus alle tijd. Kwestie van rustig blijven en de tassen snel overpakken op de tweede motor om, met een klein beetje vertraging, opnieuw op weg te gaan. Pas in de Roermondtunnel kom ik erachter welke fout ik gemaakt heb met het wisselen van motor. Het uitlaatgeluid van de 1078 cc L-twin klinkt in die betonnen klankkast namelijk wel érg gaaf. Direct sla ik mezelf voor mijn vizier, want met een route die niet alleen België en Frankrijk aandoet, maar ook Duitsland en Luxemburg, kan dat nog wel eens voor problemen gaan zorgen. Dat ding moet er gewoon altijd in zitten – ik weet het – maar de Duitsers en Luxemburgers zijn er nèt ff wat feller op.
Toeval wil dat collega Mark Meisner een aantal dagen later naar Luxemburg zal vertrekken voor een korte trip. Een plannetje is snel gesmeed. De db-killer en wat gereedschap gaan in een envelop via mijn vader naar de filiaalmanager van de lokale Welkoop bij Mark in het dorp waar hij hem vervolgens kan ophalen. Een autorit later kan ik tijdens een dinnerdate met Mark, net over de grens van Luxemburg, eindelijk de demper in ontvangst nemen en terug monteren. Daarna is het veel relaxter rijden door het prachtige grensgebied van Luxemburg en Duitsland. Eind goed, al goed.
Lang niet de enige
Op zich valt het nog mee hoeveel roet een vergeten db-killer in het eten kan gooien. Je kunt in ieder geval rijden en hebt al het noodzakelijke mee. Via onze socials vroegen we de Motorrijders.nl-community om hun verhalen die te maken hebben met dingen vergeten tijdens een motorreis. Wat volgde was een mooi boeket aan sterke verhalen. De mooiste anekdotes lees je hieronder, met daarbij meteen tips voor je eigen paklijst zodat je niet in dezelfde valkuil trapt!
Nico: “Op de camping in de Vogezen erachter komen dat de Garmin nog op mijn bureau ligt. Volgende dag naar huis gereden en opgehaald. (1430km totaal).”
John: “Tijdens de reis naar de Vogezen erachter komen dat mijn action cam nog op tafel ligt”
Ton: “Het kookstelletje! Onderweg dan maar een nieuwe gekocht. Duur was dat niet en ik heb ‘m twintig jaar later nog steeds. Ik ben ‘m daarna ook nóóit meer vergeten mee te nemen!”
Denise: “Na een rit op de trailer naar West-Frankrijk erachter komen dat je de motor sleutels vergeten bent… gelukkig wel aan de reservesleutels gedacht!”
Peter: “Ergens in de tachtiger jaren naar mijn eerste motortreffen in Denemarken geweest. Alles goed voorbereid dacht ik… alleen de stokken en haringen voor de tent vergeten mee te nemen. Maar met wat improviseren met stevige takken, spinnen, spanbanden en zelf gesneden houten haringen bleef onze tent uiteindelijk prima staan.”
Northmen MTC Holland: “Na een rit van 1500 km er bij de douane in Bosnië achter gekomen dat ik mijn verzekeringspapieren en mijn kentekenpas niet mee had. En dat op mijn verjaardag! Na veel praten en uitleggen dat het mijn verjaardag was werd ik gefeliciteerd en mocht ik toch het land in.”
Annemieke: “Toen ik in Noord-Vietnam in de stromende regen het gele zakje van mijn regenjas pakte, bleek het mijn veiligheidshesje te zijn. Gelukkig had de gids een regenponcho mee. Kleur paars met bijpassende broek. Ik was net een Teletubbie! Voordeel van de poncho is de capuchon. Die kun je ophouden met je helm eroverheen. Geen water in mijn nek!”
Timothy: “Toen ik naar Noorwegen ging kwam ik op het idee om een korte broek onder mijn pak aan te doen. Dat scheelde ruimte in de bepakking, maar Noorwegen was best wel frisjes ‘s avonds met alleen een korte broek…”
“Van stevige takken haringen maken, want die lagen nog thuis”
Uitblinker
Één van jullie verhalen blinkte werkelijk uit in pech. Zo schreef Erik ons over zijn trip naar het Verenigd Koninkrijk. Erik: “In het voorjaar van 2023 ging ik met motormaat Sippie naar het Verenigd Koninkrijk voor een vijfdaags motortripje. Op zondagmiddag kwamen we in Calais aan om de treintunnel naar Folkstone te nemen. De Franse douane liet mij zonder boe-of-bah te zeggen door met een ID-kaart. Eenmaal aan de kant van het Verenigd Koninkrijk (voordat je de trein op mag) werd ik uit de rij gehaald omdat ik geen paspoort bij me had. Pas drie uur later werd ik onder begeleiding terug naar de Franse zijde gebracht.”
Er zat niets op voor Erik dan de reis terug naar huis te maken. Erik: “We spraken af dat Sippie wel alvast de oversteek zou maken naar ons adres in The Cotswolds. Ik reed vervolgens de 600 km terug naar huis en was om 8 uur diezelfde avond weer thuis. Ik besloot even wat slaap te pakken voor ik de reis opnieuw zou maken. De wekker ging om 03.00 uur en twintig minuten daarna zat ik weer op de motor om LeShuttle van 09.30 te kunnen pakken. Dat mocht nog, want als jij je binnen 24 uur weer meldt nadat je bent teruggestuurd vanwege het vergeten van je paspoort mag je alsnog op je eerdere boeking mee.”
De Britse douane herkende Erik bij terugkomst nog. Erik: “Die zeiden toen ze mij zagen: ‘It seems you had a bit of trouble yesterday? Well it’s good to have you back Sir.’ Ongeveer een volle dag later dan gepland arriveerde ik dan toch in Bourton-on-the-Water waar ik samen met Sippie nog een paar mooie dagen op de motor heb beleefd.”
Items die je dus niet moet vergeten
De MSR Pocket Rocket is klein genoeg om bijna te vergeten, maar de felrode behuizing zorgt ervoor dat je hem echt niet op de keukentafel laat liggen! Bekijk de actuele prijs op Bol.com
Met een kleine pakmaat en niet zo opvallend als een rijdende verkeerspion is het beter om deze regenjas gewoon altijd bij je te hebben. Voordeel is dat je hem dan ook niet vergeet mee te nemen! Voor een paar tientjes haal je hem in huis!
Of je nu midden in de wildernis staat of in de beschaving, een lekke band is altijd vervelend! Wacht je op de pechhulp, of repareer je de band zelf met een plug en rijd je door naar de dichtstbijzijnde garage? Voor drie tientjes te koop bij Bol.com. Vergeet niet een handpomp of mini-compressor mee te nemen om de band weer op te pompen.
Deze Nomad slaapzak slaapt zo lekker, die wil je niet vergeten! Dankzij de compacte pakmaat past hij prima onderin je koffers of tassen. Pak hem gewoon als eerste in, dan vergeet je hem zeker niet. Bekijk de huidige prijs op Bol.com
Rijbewijs, paspoort, reservesleutel, motor- en reispapieren: alles past perfect in deze kleine etui. Bij de meeste motoren kun je hem zelfs onder het zadel opbergen, al kan de reservesleutel dan een uitdaging zijn. Met vijf verschillende kleuren past hij bij elke motor!
De Naturehike-tent heeft, zelfs met de stokken, zo’n kleine pakmaat dat je de tent zou vergeten als je de stokken vergeet. Pak hem daarom tegelijk met je slaapzak in! Groot voordeel, hij is voor een zeer schappelijke prijs te koop.
Zondagmorgen ,opweg naar het zwarte woud, vriendin achterop, koffers volgepakt, voor ieder één zijkoffer en de topkoffer voor de picknick en algemene spullen..
Motor helemaal klaar en afgetankt, op naar Duitsland.
Ruim een uur en 200 km verder kreeg ik een vreemd gevoel dat ik iets vergeten was.
Jawel, mijn portemonnee met bank- en creditcard.
Naar het dichtstbijzijnde stadje gereden en gekeken wat onze mogelijkheden waren.
Vriendin had welliswaar haar portemonnee bij zich, maar geen contact en óók geen creditcard.
Dus enige optie, terug naar huis rijden en alsnog de portemonnee ophalen.
De tank was meer dan half leeg en geen geld om te tanken.
Vriendin in de plaatselijke lunchroom geparkeerd ( die zijn op zondagochtend open) en terug naar huis in de hoop dat ik dat met de resterende brandstof kan halen.
Op de reservetank thuis gekomen, pffft.
En weer terug naar het stadje om vriendin op te halen, was toen al in de middag.
Lunchroom was allang dicht maar ze had zich vermaakt met etalages kijken.
Haar eerste reactie was: goh, ben je nu al terug ?
Nog een leermoment. OP een camping in Frankrijk (1991) was de grond erg los. Jiffy zakte weg, maar ook de middenbok ging niet werken. Motor op het asfalt gereden en een steen gezocht. Maar daar moet je dan nog precies op richten met de jiffy. Meeste motoren rijden niet met uitgeklapte jiffy…. mijne niet tenminste. Terug thuis heb ik een houten plankje gepakt, gat er in geboord en een koord eraan bevestigt. Het uiteinde van dat koord aan het stuur binden, want plankje oprapen is erg lastig met de jiffy ingeklapt! Dat plankje zit nu alweer in een vak van de 4e motor sinds toen.
“Oh Pa, zo’n werptentje is echt een geweldige uitkomst! Nooit meer gedoe met tent opzetten…” Mijn dochter had het zó vaak herhaald, dat zelfs IK erin geloven ging. Dusss… bij vertrek voor mijn solo motorreis naar Portugal leek mijn BMW toerbuffel wel een Awacs, zo met dat werptentje bovenop mijn topkoffer. Na een paar dagen rijden, moest ik op de Castillaanse Hoogvlakte een stuk snelweg nemen. Kort na het inhalen van een vrachtwagen (stevige zijwind opgeteld bij de rijwind) voelde ik een geweldige ruk aan mijn motor.
Lekke band? dacht ik nog. Met moeite eerst overeind gebleven om te constateren dat er eigenlijk geen vluchtstrook was. Voorzichtig nog enkele kilometers afgelegd om na de afrit te zien dat de spanbanden nog intact waren. De complete hoes van het tentje was weggerukt, aan flarden getrokken en daarmee had het werptentje de naam meer eer aangedaan dan gewenst. Die nacht sliep ik in een truckershotelletje. De volgende dag, in Portugal kon ik een nieuw tentje kopen, eentje die je moet opzetten en weer afbreken. Een tentje dat je compact op je motor bindt, reuze handig!
Na alle papieren aan de duane meneer gegeven te hebben werd hij opeens blij , ik was mijn Handtekening vergeten te zetten op groene kaart . Dat werd een penalty ( boete) bij de Tsjechische/ Slowaakse grens . Eerst 1000 kronen maar bleek in de aanbieding te zijn voor 500 kroon .. het werd al donker en straat verlichting is zeldzaam daar . Net als wegwijzerbordjes . Moest nog zeker 50 km Tsjechië in dus maar gewoon betaald . Anders had ik er nu nog gestaan .
Voor zover ik weet hoef je zelf geen handtekening te zetten opheffen groene kaart
Dat dacht ik ook maar bij de grens dachten ze daar heel anders over . Het is een echte grens daar , niet zoals België Nederland . Aan beide kanten een duane met een stuk niemandsland er tussen . Oost-Europa was toen geen lid van de eu . Die bestond nog niet . ( goede oude tijd ) Ps ik ben wat ouder ..
Ooit (begin jaren 80) was ik op weg naar een 4 weekse motorvakantie naar Portugal. Onderweg tussen Antwerpen en Brussel) vroeg ik me af of ik het koffiezet apparaat thuis uit had gezet. Tja dat wil je niet 4 weken aan hebben staan. Mobiele telefoons waren er nog niet en zelf iedereen had nog geen telefoon . Ik ben terug gereden om dat ik zeker wilde weten dat het uit stond. Het stond uit overigens. Voor niks zo vroeg uit bed gestapt.
Ik heb ooit één fout gemaakt op motorreis die ik nooit meer zal maken. We gingen voor een weekendje naar de Eifel. Oo de weg terug lonkte de bijna lege Duitse snelweg, dus het gas ging open met toen nog een 636 Ninja. Ik trok hem wat langer door dan mijn reisgenoten en die kregen even later de schrik van hun leven. Ze kwamen namelijk een schoen van mij tegen. En toen de andere schoen en daarna een spijkerbroek of t-shirt, geloof ik. Ze dachten dat ik een ongeluk had gehad, tot ze mij tegenkwamen bij een rustplaats. Een attente automobilist had me erop gewezen dat mijn rugtas openstond.. Ik was zo slim geweest om de ritssluiting aan de boven dicht te maken, dus die was tijdens mijn Rossi-momentje opengewaaid. 🫣 Niks ernstigs dus (het waren ook goedkope schoenen), maar nu gaat de rist altijd netjes naar een van de hoeken.
Ik had voor de Trans Italiamarathon 2023 de motor achterop mijn Volkswagen busje geladen en kwam vol goede moed aan in Rimini-Italië. Nadat ik de motor afgeladen had heb ik me wild gezocht naar m’n motorsleutel, die ik in eerste instantie dacht verloren te hebben. Met behulp van een KTM-monteur werd het slot gemold en kon ik met een stekker de motor starten, al moest ik hier wel elke keer het zadel van de motor afhalen. Maanden later, pas in februari 24 vond ik de sleutel in mijn jas die ik in de garage heb hangen.
Het gaat me nooit meer gebeuren dat ik mijn reservesleutels thuis laten liggen.
Carry