Bodempje leggen

We trappen deze route af bij de Biker Ranch in Simmerath, dé plek om een goede (lees schnitzel) bodem te leggen voor een lange rit door de Eifel. Maak gebruik van die kans, want we hebben een lange doch mooie route voor je klaarstaan. Dat begint al meteen goed, langs de oever van de Obersee. Alle wegen hier rond de stuwmeren zijn super om op de motor te rijden, maar lang niet overal ben je welkom. Op zaterdagen en zondagen mogen motorrijders van sommige wegen hier in de buurt geen gebruik maken. Op deze route heb je daar gelukkig geen last van.

Vanaf hier zetten we koers richting het zuiden, waarbij we de grens met België als het ware schaduwen. Dat doen we tot we de bordjes richting Prüm zien verschijnen, waarna we links afslaan. Een toffe stuurweg die ons helemaal naar Prüm brengt is de beloning. Daar aangekomen is het plein bij de oude abdij een mooie plaats om heel even de benen te strekken. Dan kun je ook iets meer genieten van de rodige kleur van het eeuwenoude gebouw.

Lees ook: Voor het eerst naar de Eifel op de motor

Vanuit Prüm is het even worstelen om een leuke weg te vinden richting het zuiden. Vanaf het plaatsje Waxweiler is het weer flink genieten voor wat dat betreft, als we de weg naar Lambertsberg beklimmen en verder het heuvelachtige Eifelland inrijden.

Middeleeuws lunchen

Lunchen doen we in één van de grotere plaatsen in deze regio: Bitburg. Wij parkeren onze Yamaha MT09 Y-AMT op de parkeerplaats van brouwerijbar ‘Zum Simonbräu’. Dit ligt direct naast de oude Bitburger-brouwerij en is van binnen één groot museum voor wat betreft affiches en foto’s van de oude brouwerij, het Bitburger-bier en de stad Bitburg. Als we een tip mogen geven? De flammküchen zijn super!

Na een niet té zware lunch is het tijd om weer verder te rijden. We moeten immers nog een flink eind voor we Bonn in het vizier krijgen. Vanuit Bitburg vertrekken we in oost-noordoostelijke richting. Via dorpjes als Kyllburg en Oberkail rijden we zo richting één van die filmachtige locaties in de Eifel: Mandersheid. Net buiten dit dorp vind je namelijk de twee kastelen, de Oberburg en de Niederburg. De restanten van de kastelen die stammen uit de twaalfde eeuw zouden niet misstaan in een film over de middeleeuwen. Het mooiste uitzicht heb je net als je het dorp uitrijdt, waarbij het gedateerde asfalt zich een weg naar de andere kant van de vallei baant. Maar even stoppen om de kastelen van dichterbij te bekijken kan natuurlijk ook.

Automatisch genieten

Hiervandaan moeten we even wat kilometers overbruggen zonder dat we de beschikking hebben over prachtige slingers door dit soort valleien. Daarvoor moet je eigenlijk nog íets verder naar het oosten doorrijden, om bij de oevers van de Moezel te geraken. Dat doen wij dit keer niet, aangezien we de koers naar het noorden bijstellen. Daarbij zetten we de Yamaha Y-AMT’s direct ook even van de halfautomatische stand (waarbij je kunt schakelen met een flipper aan de linker stuurhelft) over naar de volledig automatische stand. Dat rijdt nog relaxter, waarbij we nog gemakkelijker om ons heen kunnen kijken op sommige van de hoger gelegen wegen in dit landschap.

Rustig aan door Monreal

Bij Kaisersesch nemen we het heft weer in eigen handen wat betreft het schakelen. Vanaf hier is het namelijk nog maar een klein, slingerend stukje naar het evenzo middeleeuwse dorpje Monreal. Op het oog lijkt dit plaatje erg veel op Monschau, niet ver van het beginpunt van deze route, maar Monreal is vele malen minder toeristisch. Echt de moeite waard om de motor ergens te parkeren en even door de oude hoofdstraat te slenteren. Doe je dat rijdend door dit autoluwe dorp, dan kan een lokale bewoner je aan de schandpaal nagelen…

Genieten rondom de Ring

Niet ver van dit oude dorp vinden we nog zo’n cultureel hoogtepunt in de geschiedenis van de Eifel: de Nürburgring. Even kijken bij de hoofdingang is leuk, maar uiteindelijk is het vele malen interessanter om te kijken hoe de verschillende soorten snelheidsduivels het er hier op de baan zelf vanaf brengen. Dat kan goed vanaf de spottersplekken die langs de 420 liggen. De meest bezochte locatie daarvoor is bij parkeerplaats Brünnchen, aan de linkerkant van de weg.

We cirkelen rond de Hohe Acht, de hoogste berg van de Eifel, en rijden dan via het autosportgekke Adenau verder richting het noorden. Dat doen we langs de oever van de Ahr, die een paar jaar geleden zwaar overstroomde. Zelfs nu nog zie je op veel plekken herstelwerkzaamheden van deze overstromingen. Bij Liers steken we de rivier over en beklimmen we voor een laatst keer één van de vele Eifelkloven. Het eindpunt van deze route vinden we bij het tankstation in Rheinbach. Hiervandaan is het gemakkelijk om via de 61 weer richting Venlo te rijden, of via de 4 naar Venlo. Of, als je nog geen genoeg hebt van de Eifel, om nog een ereronde via Ahrweiler en Altenahr te maken. Want, zelfs na een route als deze, de Eifel blijft altijd boeien.