Motorrijden is een van de meest intense vormen van vrijheid. Maar hoe goed je ook rijdt, hoe ervaren je ook bent, het kan de beste overkomen: een valpartij. We denken er het liefst niet aan, we praten er het liefst niet over, maar toch is het een belangrijk onderwerp. Ben jij wel eens gevallen? Hoe ging je daarmee om? Wat hielp jou om weer op te staan? We zijn benieuwd naar jouw verhaal
Het overkomt je ineens… Een gladde plek in de bocht, een onoplettende automobilist, of gewoon een moment van onbalans bij lage snelheid. Je ligt op de grond, je motor ligt een paar meter verder, en de adrenaline giert door je lijf. Wat nu?
Eerst het belangrijkste: jij
Het eerste wat je doet is ademen. Klinkt simpel, maar dat ene moment van rust helpt je om te voelen wat er aan de hand is. Lig je op de grond en voel je pijn? Dan blijf je liggen. Zelfs als het lijkt alsof je alleen wat geschaafd bent, is het belangrijk om goed te voelen of alles nog werkt zoals het hoort. Armen, benen, nek, beweeg voorzichtig.
Sta je recht, ben je bij bewustzijn en kun je lopen? Dan is het volgende waar je aan denkt: veiligheid. Bevind je je op een gevaarlijke plek, zoals een bocht of een drukke weg, probeer dan jezelf naar een veilige plek te verplaatsen. Maar alleen als je zeker weet dat je geen ernstig letsel hebt.
De motor? Die wacht wel
Natuurlijk wil je meteen kijken hoe het met je motor is. Je wilt hem overeind zetten, starten, verder rijden, alsof je wil bewijzen dat er niks gebeurd is. Maar haast je niet. Laat de motor even liggen als dat veiliger is, en kijk eerst goed naar de situatie. Misschien is er brandstof gelekt, of is het verkeer nog volop in beweging. Neem de tijd.
Als alles veilig is en jij zelf ook in orde bent, dan komt het moment om de schade op te nemen. Is er een hendel afgebroken? Zijn de spiegels nog heel? Staat het stuur nog recht? Het kan meevallen, het kan tegenvallen. Maar belangrijker nog dan de techniek: hoe voel jij je? Want ook al lijkt alles oké, soms besef je pas later dat je een flinke klap hebt gehad.
De nasleep
Soms is er ook schade aan anderen. Een auto die je raakte, een hek dat je meenam, een fietser die moest uitwijken. Dan wordt het wat formeler. Je moet gegevens uitwisselen, misschien komt de politie erbij, en je zal moeten uitleggen wat er is gebeurd. Emoties kunnen hoog oplopen, maar blijf rustig. Alles valt later nog uit te zoeken, het belangrijkste is dat niemand ernstig gewond is geraakt.
En zelfs als je alleen bent gevallen, zonder anderen erbij, is het verstandig om later op de dag of de volgende ochtend een arts te bezoeken. Een val lijkt soms onschuldig, maar je lichaam krijgt vaak meer te verduren dan je op dat moment voelt. Een stijf hoofd, een pijnlijke schouder, duizeligheid: het kan allemaal pas later opkomen.
Terug naar huis of naar de garage
Als jij en je motor er goed vanaf zijn gekomen, rij je misschien voorzichtig naar huis. Anders wordt het een ritje met de berger. In beide gevallen kom je thuis met meer dan alleen schade, je komt thuis met een verhaal. Een verhaal dat je als motorrijder tekent. Want iedereen die serieus rijdt, weet: het hoort erbij. Niemand blijft eeuwig overeind.
De verzekering: niet vergeten in de nasleep
Als de adrenaline is gezakt en je weer thuis bent of bij de garage, komt het moment waarop je naar je verzekering moet kijken. Misschien denk je: “Ach, het valt wel mee.” Maar ook bij een eenzijdige valpartij is het verstandig om melding te maken. En vergeet niet: je beschermende kleding kan soms ook meeverzekerd zijn. Een beschadigde helm of jas?
De meeste motorverzekeringen eisen dat je schade binnen een bepaalde termijn meldt, ook als je uiteindelijk geen claim indient. Maak foto’s van de schade, noteer waar en wanneer het is gebeurd, en beschrijf het zo feitelijk mogelijk.
Heb je alleen WA-dekking? Dan wordt de schade aan je eigen motor helaas niet vergoed. Maar met een beperkt of volledig casco-pakket heb je mogelijk recht op een vergoeding, afhankelijk van de situatie. Bij een aanrijding met een ander voertuig komt ook de tegenpartij in beeld. In dat geval is het belangrijk om direct na het ongeluk gegevens uit te wisselen en, als er discussie ontstaat over de schuldvraag, altijd een schadeformulier in te vullen.
Jouw motor, onze zorg! Motorrijders Verzekeringen
Wij zijn zelf motorrijders. We weten hoe het voelt om op twee wielen de wereld in te trekken en hoe belangrijk het is om dan te weten dat alles goed geregeld is. Bij Motorrijders Verzekeringen krijg je meer dan een polis. Je krijgt onder andere duidelijke voorwaarden, eerlijke dekking (ook helm, kleding en bagage!), mensen die jouw verhaal begrijpen omdat ze het zelf hebben meegemaakt, toegang tot Motorrijders Premium en de Veiligheidsbeloning bij schadevrij rijden!
Dus kijk bij het kiezen van een verzekering niet alléén naar de prijs. Kijk naar wat écht telt: wat is er verzekerd, wat krijg je als het erop aankomt en wie staat er aan de andere kant van de lijn? Wij zorgen dat jij kunt doen wat je het liefste doet: zorgeloos rijden.
En dan?
Misschien heb je pech gehad. Misschien heb je een fout gemaakt. Maar de vraag is: wat leer je ervan? Kijk terug naar wat er gebeurde. Was je vermoeid? Reed je te hard? Was je afgeleid? Of was het gewoon pure pech, een olievlek op een regenachtige weg?
Soms helpt het om erover te praten met andere motorrijders. In motorgroepen en online fora hoor je vaak vergelijkbare verhalen en hoe anderen ermee zijn omgegaan. Misschien volg je zelfs een opfriscursus. Niet omdat je niet goed kunt rijden, maar omdat je weer vertrouwen wilt opbouwen.
Tot slot
Motorrijden blijft prachtig. Maar het is ook kwetsbaar. Een valpartij is geen teken van falen, het is een herinnering aan de grenzen van mens en motor. Hoe je ermee omgaat zegt alles over jou, als motorrijder.
Want opstaan, je motor oprapen, en weer verder rijden, dat is misschien wel de meest motorrijderswaardige daad die er is. Ben jij wel eens gevallen? Hoe ging je daarmee om? Wat hielp jou om weer op te staan? We zijn benieuwd naar jouw verhaal
rijd van mijn 18 af motor, ben nu 67 jaar. diverse motoren gereden (BMW R50S, BMW R90S, Honda VF750, diverse Honda Fire Blades, MV Augusta 750, Honda Pan Europeum, Yamaha FJR 1300, BMW Grand Amerika en BMW F900XR). diverse malen onderuit gegaan de eerste keer, 40 jaar geleden een klapband met de BMW R50S met 130km. gelukkig geen Letzel. de tweede keer op vakantie in Zwitserland met de Pan op de fluwelenpas. mijn vrouw wilde een foto maken van een waterval. ik zei stap maar af rijd ik de motor de parkeerplaats op. hier lag kiezel en ik schoof weg met mij voet. mijn Elleboog klapte hierbij naar buiten. gevolg elleboog verbrijzeld. na herstel kocht ik een FJR 1300 AS. op mijn reis met vrienden door Polen, Hongarije, Oostenrijk en Duitsland. kwam in Hongarijen een automobilist te ver in een bocht op onze weghelft, bij uitwijken hiervan onderuit gegaan. gelukkig niets aan mij wel schade aan de motor. na terug keer in Nederland de FJR ingeruild voor een BMW !600 Grand America. tewwe jaar terug met vrienden in Luxumburg. de weg was afgezet en ik wilde stoppen langs de kant maar had niet gezien dat de weg 20 cm lager was aan een kant. Hierdoor hield de motor niet, ikzelf had niets maar mijn vrouw had de schouder gebroken constateerde ze in het ziekenhuis in Luxemburg. zij rijdt nu niet meer mee en besloot ik een lichtere motor te kopen een BMW F900XR. deze bevalt mij prima in juni nog met een vriend naar Oostenrijk en de Dolomieten geweest. deze motor is mij niet tegengevallen en hoop hem nog enkele jaren zonder brokken te rijden.
Eén maal onderuit gegaan , zo’n 5 jaar geleden, op een rotonde toen een Porsche Panamera de rotonde zonder kijken kwam opgereden; De man had me niet gezien, zei hij??? Ik rij een 1800 Goldwing , als je dit al niet ziet? Gelukkig zonder erg, geen schade en geen pijn. Een paar maand geleden, 18 mei, reed ik iets minder dan 50km/h, de politie reed vlak achter mij. Een 60 jarige fietser kwam vlak voor mij de weg overgereden , op een plaats waar voor de fietsers een 5hoekig stopbord staat. Zijn vrouw stopte maar hij reed zonder kijken de drukke baan op. Ik heb de man gelukkig kunnen ontwijken , maar ben daarmee ten val gekomen. Op mijn zij gleed ik naar de hoge stoep en de 6cilinder raakte hard de stoeprand. Motor volledig open gekraakt, olie overal. De Goldwing total loss, helm gebarsten, laarzen en handschoen, motorjas en broek stuk. Gelukkig had ik stevige beschermende motorkledij aan en kwam ik er vanaf met gekneusde ribben en een pijnlijke voet. Alles is volledig weer in orde nu. Fysiek dan want de miserie met de verzekering, alhoewel ik 100% in mijn recht ben, is onbegrijpelijk. Na 99 dagen zit ik nog altijd zonder vervoer. Ik heb wel al een andere motor gekocht, begin juli, een Honda 1500 Valkyrie Interstate , Hopelijk zijn volgende week alle papieren in orde , want de Belgische bureaucratische rompslomp is een drama .
Gisteren eindelijk alle papieren in orde . 107 dagen zonder vervoer , na het ongeval. Wat een bureaucratische ramp is België toch. Vandaag voor de eerste keer een rit gemaakt met mijn Honda Valkyrie Interstate . Wat een zalige motor om mee te rijden. Helemaal anders dan de Goldwing. Ik droomde al jaren van deze Valkyrie uit 2000 .
ik rij al 38 jaar en ook nog eens schade vrij met gem 12000/ 15000km p jaar
Gelukkig konden de meeste collega motorrijders het nog navertellen. De eerste reactie is opstaan, je motor recht zetten. Jezelf en de motor op eventuele schade controleren.
De schade met de tegenpartij regelen.
Je dient zo spoedig mogelijk weer op te stappen om je eerste kilometers te rijden. Anders behoud je levenslange angst voor motorrijden. Dankzij de goede nazorg van mijn vrouw, rijden we gezamenlijk weer op de motor. Geen 1200 of 900 cc deze keer maar een 400cc motorscooter daar ik mijn been niet meer over het zadel krijg. Mijn gebroken voet is vanzelf hersteld, daar ik te laat erachter kwam dat deze gebroken was. Na zeer pijnlijke opbeurende massages zijn mijn blauwe bijna paarse benen weer bijgekleurd. Nee, vind het nog steeds heerlijk om motor te rijden. Minder krachtig, minder snel dan voorheen. Rustig pruttelende langs de binnen wegen. Weer gelovende in jezelf om voortvarend verder te gaan.
Rijbewijs gehaald in 1967,tuf nog steeds rond alhoewel steeds minder kilometers.
Het hedendaags verkeer in Nederland nodigt mijn inziens ook niet echt uit.
Ben in die jaren wel enige keren onderuit gegaan gelukkig zonder noemenswaardige schade .
De lulligste val was in het pad naar de garage waar ik onder de motor terecht kwam, mijn vrouw en dochter stonden voor het keukenraam en kwamen niet meer bij en ik moest wachten tot ze uitgelachen waren en te hulp schoten.
Een aantal jaren terug waren we met een groep in Luxemburg, lekker rustig rijden, op een gegeven moment waren we bij Es en Sur bij de waterkering en reden daar het parkeer terrein op, dit parkeerterrein loopt schuinaf, ik reed van het laagstepunt naar het hoogste punt om zo mijn motor neer te zetten, helaas toen ik op het hoogste punt stond viel mijn motor uit en was mijn rechterbeen een 20 cm. tekort en viel ik dus om, gelijk iedereen er bij om mij omhoog te helpen en daarna mijn motor,nu had ik 1 geluk bij de groep zaten 3 verpleegkundigen, deze hebben mijn motor weer keurig opgelapt met plakband zodat ik mijn spiegel die er af was weer kon gebruiken, toen dit allemaal klaar was, was ik aan de beurt, ze vroegen of ik nog wat mankeerde en ik zei dat mijn linker pols waarschijnlijk gekneust was, hun antwoord was van o daar kunnen we niks aan doen, neem maar een parasetamol voor de pijn dan gaat het wel over en dat heb gedaan, het bleef overigens niet bij 1, maar we hebben evengoed een prachtig weekend gehad en die pols, ach ik hoefde er alleen maar mee te ontkoppelen en dat ging nog wel en ik heb de dames vriendelijk bedankt voor de clandisie.
Wanneer je veel kilometers rijd is de kans ook iets groter, Vermoeidheid heeft mij eens parten gespeeld waardoor ik op de net nieuw aangelegde midden vluchtheuvel mijn Honda PC800 verkeerd parkeerde. Motor total los, en elleboog verbrijzeld en bot breuk arm, Doordat ik een goed pak aan had verder geen schrammetje. Les die ik geleerd heb –neem toptijd pauze, ook al is het in de nacht. Na nadat alles weer wat geheeld was andere motor gekocht en geweer verder gereden, echter na 4 maand weer ik letterlijk van de weg gereden door een oude meneer die zo de voorrangsweg op reed….einde Pan European . 3 maand later een Goldwing gekocht, GL1500, (groter en met meer licht – kunnen ze misschien iets beter aan zien koemen 🙂 ) maar elke auto die vlot op een kruising aan komt rijden doet mij elke keer weer afremmen voor zeker nog een halfjaar, en toch ook weer schrikken . Hier heb ik ook externe hulp gezocht bij een psychiater (EMDR gevolgd) waarna het veel beter met mij gaat en ik alles beter een plaats kan geven..
10 jaar later heb ik letterijk een auto over het hoofd gezien waardoor ik toch wel ik kritische toestand naar UMCG Groningen ben gebracht. maar inmiddels rijd ik weer motor (halfjaar later), en inderdaad mensen vragen weleens of ik geen angst heb om opnieuw op de motor te stappen, gelukkig niet, nu anderhalf jaar later nog steeds niet volledig hersteld, maar kan gelukkig wel weer motorrijden, beter zelfs dan autorijden (gordel drukt op niet geheelde ribben) en ja als je met je fiets valt stap je toch ook weer op? wel draag ik nu een airbag vest…..
Ik ben 73. Rijdt motor vanaf mijn 18e jaar. Zo’n 20.000km/jaar. Natuurlijk ben ik er weleens afgevallen. Opstaan en weer verdergaan. Soms olie op de weg. En nee geen moment denk ik eraan om te stoppen. Het is een fantastische sport.
Ik rij nu ruim 50 jaar (vanaf mijn 17e tot nu 67) en heb meerdere keren het wegdek van zeer dichtbij onderzocht. Dit varieerde van een schuiver over zand in een bocht met een gangetje van nog geen 30km/u tot een flinke smak op hoge snelheid in de Ramshoek op het TT circuit. Daartussenin een redelijk aantal valpartijen en bijna valpartijen op straat en circuit met bijbehorende blessures. Ik heb er nooit een seconde aan gedacht om te stoppen. Het rijden blijft een veel te mooie verslaving. Ik blijf doorgaan zolang het kan.
Na 18 jaar ervaring kocht ik in 2001 mijn 2e Moto Guzzi California 1100. Een maand later op een ochtend in april was het 7 graden toen ik vertrok naar het werk en het onderweg begon te sneeuwen. Al rijdend vroeg ik me af hoe (waar!) dit zou eindigen en besloot dat het zou eindigen bij de koffietent aan de Wassenaarse slag. Even stapvoets de rontonde over, parkeren en met je ego onder de arm de bus in naar Den Haag.
Op de rotonde schoof het achterwiel weg en kon ik niet anders dan de moter zachtjes laten zakken.
Een behulpzame vrachtauto chauffeur hielp me overeind en ik parkeerde de nu niet meer zo glanzende Guzzi, mijn ego én mijn zelfvertrouwen.
Ik heb nog 19 jaar met plezier op de Guzzi gereden maar mijn zelfvertrouwen is nooit hersteld. Totdat!
Totdat mijn vriendin me overhaalde een BMW 1200 GS te proberen.
Andere mother, andere rijstijl. Na 37 jaar rijervaring gingen we op cursus. Verhoogde rijvaardigheid cursus, All-Road cursus en de Bergen en Bochten cursus.
Inmiddels ben ik 61 en nog steeds een vrouwtje van 1 .65m en ik geniet weer van motorrijden.
Mijn advies? Blijf jezelf bijscholen, het is leuk, nuttig en ik kan het zeker aanbevelen!
Toen ik 20 jaar was kocht ik van mijn spaargeld in 1990 mijn eerste motor, een naked, Een nieuwe Honda VF1100 Sabre. Dik 250 kg, 121pk, 92nm, cardan en ruimte voor een passagier en een kofferset. Afkomend van een chopper Honda CMX Rebel 450 met een laag zwaartepunt, was dit een stap te ver met een hoog zwaartepunt. Duizend km en 1 week later remde ik in een bocht van knooppunt Batadorp bij Eindhoven, want ik reed 10 km te hard dan toegestaan. De motor trok recht en daarna had ik in de Overdrive geen kracht meer om de motor nog in de bocht te leggen. Mijn vader van 45 jaar zat achterop en samen zijn we met 100 km/u de berm in gereden. Gelukkig in de berm, geen bloed etc, maar bij de landing klapte de botten van mijn bovenbeen tegen de binnenkant van mijn knieschijven. Daarvan ging ik later last krijgen. Mijn vader had alleen wat gescheurde kleding. O ja, de motor was total loss. Gelukkig goed allrisk verzekerd bij de KNMV. Negen weken later kreeg ik mijn geld en heb dezelfde motor opnieuw gekocht en uiteindelijk 19 jaar gehad. Mijn knieën zijn meerdere malen geopereerd en op termijn 2 kunstknieën, zei de specialist. Op dit moment dus erg rustig doen om dat moment uit te stellen. Nu rijd ik een Kawasaki ZZR 1400 en die stuurt stukken beter dat de VF1100.
Mijn tip: koop al eerste motor een licht exemplaar en dan bedoel ik het totaalgewicht, dan leer je pas sturen en kun je later zwaarder gaan rijden. Gelukkig kun je tegenwoordig overal proefrijden, ook op nieuwe motoren. Dat was in 1990 nog niet en had mij veel leed kunnen besparen.
3x nagenoeg stilstaan gevallen: klaar om te draaien of toch stil moeten staan, de voorrem is dan funest, maar soms niet te vermijden. Te kort draaien wil ook niet altijd goed gaan….. Boem daar lig je. Steeds op de voet of enkel. Herstel duurt dan vaak weken.
Tijdens de ritten nog niets vervelend verder. Hoop.dat dat zo mag blijven
Ik ben tijdens de elfstedentocht met Pinksteren 2023 gevallen. In een stoet van 100motoren ongeveer. Normaal rijdt mijn man voor als we met zn 2en rijden. Dus hij links ik rechts. Maar omdat we nu in een flinke stoet reden, reed ik aan de linkerzijde. Bij een bocht door het platteland kwam ik te ver naar links uit. Ik zag het grind liggen en dacht gelijk, daar ga ik. Mee dat ik dat dacht, ging ik al. Ff weg geweest en kwam bij op het moment dat ik met mn gezicht tegen de grond knalde. Ik heb een jethelm dus schaafde met mn wang en mond over de grond. Ik dacht gelijk, shit!! Mn tanden. Dat was het eerste waar ik aan dacht. Ben op mn knieën gaan zitten om te voelen hoe het verder met mn lijf was. Een aantal motorrijders achter mij waren gestopt en er was gelijk iemand bij mij. MIjn man reed voor mij. Die heeft me horen vallen, keek in zijn spiegel en zag mij niet meer. Het geluid van de motor over de weg heeft hij nog lang gehoort. Met mij was verder niks aan de hand. Een schaafwond op mn wang. Broek, handschoenen en jas geschaaft. 1 schoen behoorlijk kapot. De tranen kwamen pas op het moment dat mijn man bij mij kwam. De andere motorrijders hebben mn motor rechtop gezet. Scherm, gashandel, achterrem, stuur krom en rempedaal krom. Het noodnummer van de elfstedentocht gebeld. Dat duurde veel te lang. Mijn man de verzekering gebeld aangezien en nog 2000 motoren langs zouden rijden. De berger kwam na 1,5uur. Bij mijn man achterop terug naar de camping. Daar heeft mijn man behoorlijk lange tijd met de ANWB gebeld. We kwamen tot de conclusie dat er geen sprake was van pech maar schade. Dus helaas geen hulp van de ANWB. Dus contact opgenomen met de verzekering. Daar kwamen we erachter dat we niet verzekerd qarwn voor vervangend vervoer. Daar ata je dan op de camping in Friesland met 1 motor tent en toebehoren terwijl de volgende dag retour naar Brabant zou gaan. Mijn zoon heeft mij en de spullen uiteindelijk opgehaald. En mijn man op de motor terug naar huis. Inmiddels goed verzekerd voor alle ongemakken. Doorlopende Reisverzekering en vervangend vervoer in Europa. Dat is de beste beslissing die we konden maken. Het was nog even spannend of dat mijn motor optijd klaar zou zijn omdat we in de vakantie naar de Moezel zouden rijden. Gelukkig hebben we deze reis kunnen. Ik zat wel anders op mijn motor. Maar als je van het paard afvalt, stap je ook gelijk weer op. Later het jaar wilde ik de elfstedentocht wel geheel hebben gereden. Aangekomen bij de plaatst van de val hebben we samen even stil gestaan. Daar kwamen toch wel de emoties. Maar blij dat ik hem verder gereden heb.
Dus zorg voor een goede uitgebreide verzekering. Scheelt een hoop gedoe.
Ondertussen meerdere keren dom gevallen door draaien of voet willen zetten op de plek van een greppel. 1 keer door een windvlaag van een dijkje in de berm terechtgekomen en toen de keuze tussen beton paaltje of dijk af. Dijk af heeft gekneusde enkel opgeleverd. 1 keer in bocht onderuit gegaan was door achterom kijken naar claxonerende auto. Verander nog 1 keer in bocht waarbij het achterwiel ineens weg was en ik de motor tollend voor me zag gaan. Gelukkig geen tegenliggers op dat moment anders was het vervelend geworden. Telkens schade beperkt en de rit kunnen afmaken.
Niet gevallen maar wel gevlogen in april 2022 ben ik stilstaand aangereden door een andere motorrijder tijdens een rit in de Belgische Ardennen en ben een meter of 4 van de motor op de weg terecht gekomen . De geen die mij had aangereden zat kennelijk met zijn gedachten niet bij het rijden en knalde met een gangetje van 50 Km tegen mij aan de motor werd onder mijn kont weggeduwd en ik vloog ineens . Ik had kennelijk met mijn linker onderbeen iets geraakt en het leek er wel op dat deze gebroken zou kunnen zijn, gelukkig niet bleek achteraf maar wel een zware kneuzing die nu na 3 jaar nog steeds te zien is ik had gelukkig goede motorkleding aan. Wees in ieder geval goed verzekerd ik ben door de advocaat perfect geholpen een ook door mijn dealer er zat door dat geintje voor €6000,- schade aan de motor. Ik had in mei mij al ingeschreven voor de Primavera en heb deze met mijn V50 NATO gereden. Dus blijven rijden is het devies. In 2024 tijdens de supertour van Horizon ben ik nog de berm ingeduwd door een automobilist ben gevallen en had zelf niets alleen een kleine beschadiging aan de motor ben weer opgestapt en rijden maar. Nu dit is mijn val ervaring na 45 jaar rijden of ik geluk heb gehad zekers en ik moet een geweldige bescherm engel hebben.
Ben wel vaak onderuit gegaan veelal op een slecht wegdek, zand olie etc.
2 ongevallen zijn me bijgebleven, jaren geleden in Tilburg onderuitgegaan, had roodstoplicht stond stil , kreeg groen geef gas en ligt op mijn snufferd, gebroken rib laars en leren pak beschadigd en de bandit stuk. Politie heeft onderzoek gedaan wat bleek de cafetaria had illegaal frituur in het riool geloosd en door de regen is dat naar biven gekomen. Een ander ongeval was dit jaar in Wouw. Gelijkwaardige kruising op een 60 weg en een grote landbouwvoertuig komt uit tegenovergestelde richting aangereden. Achter dat voertuig een zwarte Volvo XC 60 waarvan de bestuurder geen geduld had. Wat doet hij , hij haalt het landbouwvoertuig in terwijl ik uit tegenovergestelde richting aankomt. Met veel moeite een frontale aanrijding kunnen voorkomen raakte met mijn elleboog zijn spiegel. Een maal thuis voelde ik mijn linker pols en tot op de dag van vandaag heb ik nog revalidatie.
Nu je ouder bent en met dit ongeval en nog steeds de irritatie in de pols , rij ik nog voorzichtiger . Ongeluk zit in een klein hoekje maar de gevolgen kunnen groot zijn
Goede waarschuwing !
Beterschap met je pols
Dankje wel Paul. Ben ook wat voorzichtiger geworden en het zelfvertrouwen moet ik weer opbouwen
Na een ernstig ongeval op de snelweg tijdens woon/werk verkeer waarbij ik overreden ben door een auto, die niet gestopt is, had ik 5 gebroken ribben rechts, 3 gebroken ribben links, een gebroken schouderblad, een klaplong, een gebroken kaak, hersenletsel en als kers op de taart een verlamde rechterarm opgelopen. Dit gebeurde in mei 2011. Na 1 jaar revalideren kon ik weer lopen en mezelf redelijk helpen met zelfverzorging, Door de verlamde arm dacht ik dat mijn motordagen voorbij zou zijn, totdat een van mijn motormaten aankwam met een folder van de MMVG, een projectgroep in Assen die mensen met een lichamelijke beperking weer verantwoord op de motor kan krijgen. Na een intake begon ik in januari 2013 met lessen om alleen met mijn linkerhand de motor te bedienen. Dankzij deze club rijd ik sinds maart 2013 weer motor en heb zelfs weer in de alpen passen gereden. Ik kan mijn passie weer uitoefenen en neem geregeld deel aan tochten en ga ieder jaar in mei samen met andere gehandicapte motorrijders rijden in de eifel.
Ik ben drie keer gevallen. Eigenlijk was dat gewoon omvallen, en ook nog bij slecht weer ergens in de Eifel. Te traag rijden in een bocht. Denk dat te traag en iets te korte benen (1.70 m) de oorzaak zijn.
2 cm teveel overhellen en die 280 kg houdt een (oude) jongen van 70
kg niet meer
tegen. Ik heb nu 2 cm meer hiel in mijn laarzen, en dat voelt een stuk zekerder.
Ik ben wel een keer met mijn bmw s1000r op een auto geklapt die gewoon de rotonde opreed zonder te kijken. Wist al dat het ging gebeuren want kreeg geen oogcontact met de bestuurster maar helaas ben je dan al te laat. Gelukkig ging het niet om een hele hoge snelheid maar wat een ellende. Gebroken kuitbeen, gescheurde meniscus en een schade van 7000,-.
Ambulance en politie erbij , ambulance vond het niet nodig om me mee te nemen dus sta je daar met een gebroken poot en de politie zegt doodleuk ik denk dat je wel naar huis kunt rijden hahahha heel de voorkant was zo krom als een hoepel. Meteen een andere s1000r gekocht maar het kost je toch weer een hoop geld want tja je wilt dan toch weer net een andere die in de showroom staat te glanzen. De nasleep met de verzekering is wel een ellende ik ben nu 2 jaar verder en het moet nog steeds afgehandeld worden dus ben ervan bewust dat het lang kan duren! Wel meteen weer gaan rijden zodra het kon en rijdt nu een
bmw 1250 gs . Houd de oogjes open want er rijden wat slapers rond!!!
Ook al paar keer gevallen, heel stom. Het doet vooral de ego zeer.
Opstappen en je er over ztten.
Mijn eerste motor (Honda CB750) had geen ABS. Nog vroeg ‘s ochtends op een klinkerweg. Lichtelijk bedauwd. Net weggereden van huis, kruispunt genaderd met ongeveer 20 km. Auto van links gaf geen voorrang. Uitgeweken naar links en (te) heftig geremd. Onderuit gegaan en achter de auto terecht gekomen gelukkig. Motorblok kwam op mijn enkel terecht, verder geen letsel. Helaas had ik juist die ochtend geen motorlaarzen aangedaan, ik hoefde maar een kort stukje…. Nog weken last gehad van mijn enkel (niet gebroken, wel erg geblesseerd), kon moeilijk zonder wandelstok lopen.
Ik heb meteen besloten mijn motor in te ruilen voor eentje met ABS en me voorgenomen nooit meer zonder volledige bescherming te rijden.
Ik ben al eerder gevallen met de motor, soms gewoon stom stilstaand, 1 keer onderuit gegaan op een opgevroren rotonde, versnellingspook afgebroken, beschadigd ego en een zere enkel maar dat was allemaal snel over, dus weer gewoon verder gereden, ofschoon het een jaar geduurd heeft voor ik die rotonde weer fatsoenlijk kon ronden.
Augustus 2023 gevallen met de motor, een Yamaha Tracer 900 GT, op vakantie in Frankrijk, een motorreis in de Vercors. Afdalend een bocht naar rechts te ruim genomen en in de berm beland die te smal was om overeind te blijven. Kortom motor total loss en mijn rechter enkel, waar de motor op terecht was gekomen, op 4 plaatsen gebroken. Nu had ik al, onderweg naar Frankrijk, besloten om geen motorvakanties meer te doen, de reis van 3 dagen 500 kilometer rijden om ergens te komen daar had ik geen zin meer in na mijn 68ste. Dus in het ziekenhuis van Grenoble nadenkend over dat besluit besloot ik ook om geen motor meer te kopen maar een motorscooter. Mijn enkel was er zo slecht aan toe dat ik me niet meer voor kon stellen dat ik dat ik die nog onbeschermd naast een motor zou laten zitten. Een scooter zou mij voor mijn gevoel een relatief betere bescherming bieden omdat mijn voeten binnen in de scooter staan. Ik moest er niet aan denken dat mijn voet dit nog een keer zou meemaken, dan zou ik nooit meer kunnen wielrennen, en dat is al bijna 50 jaar mijn allergrootste hobby, motorrijden komt daar direct na. Dus mijn beslissing om weer te gaan rijden is nooit een vraag geweest, ik kan de motor ook niet de schuld geven, en ik heb toch altijd die “need for speed” gehad met 300 parachutesprongen als hoogtepunt en het wielrennen. Ik heb een half jaar later een Yamaha T max gekocht waar ik inmiddels al weer lekker op rondrijd in mijn uppie of een mooie route met mijn motormaat. Er wordt jammer genoeg wel minder gezwaaid naar een scooter ofschoon het toch ook een motor is, misschien zijn er meer mensen die een motorscooter rijden om een goede reden of omdat ze schrik hebben een gewone motor te rijden, maar dat overleef ik ook wel 😊. Tip, zorg voor een opzittende verzekering, ook al rij je alleen, het kost maar een paar euro maar dan heb je een letselschadeverzekering en ben je verzekerd voor alle rompslomp, schade en nazorg die niet vergoed wordt. Motorgroetjes Chris