Je bent achttien jaar, hebt niet zoveel te besteden en bent een beetje tegendraads. Maar er moet en zal een motorfiets komen en geen populaire Aprilia, Honda of Yamaha. Ramses Lava kocht zichzelf achttien jaar geleden een MZ ETZ 251. Een Oost-Duitse tweetakt. “Met de kennis van nu zou ik het direct weer doen.”
De sleutel wordt omgedraaid in het contact. Een ferme trap op de kickstarter en het befaamde geluid klinkt van de tweetakt machine. Reng-deng-deng-deng. Blauwe wolken uitlaatgas verlaten de uitlaat. Dertig jaar oud is de MZ ETZ 251 van Lava, maar starten doet hij nog altijd direct. “Ik heb weleens met een motortoertocht meegedaan. Toen kwam er iemand van de Hells Angels naar me toe en die zei: ‘Als je jouw motor in een kanaal gooit en hem er na een maand weer uithaalt, dan trap je hem nog in één keer aan.’ Misschien had hij wel gelijk. Deze motorfiets is zo betrouwbaar.”
‘Nooit van het merk MZ gehoord’
Het is 2002 als Lava op zoek gaat naar een tweedehands motorfiets. De Vlaming heeft de jaren ervoor op onder andere een Zundapp-bromfiets gereden. In België geldt de regel dat je mag beginnen met motorrijles als je zeventien jaar en negen maanden oud bent. “Ik heb direct mijn rijbewijs gehaald”, kijkt Lava terug. “Vervolgens ben ik gaan zoeken naar Duitse motorfietsen. Zo ontdekte ik op internet deze MZ. Ik had eigenlijk nog nooit van het merk gehoord.”
MZ komt voort uit het auto- en motorfietsenmerk DKW, dat in Zschopau gevestigd was. Na de Tweede Wereldoorlog, als Duitsland wordt verdeeld in vier delen, ligt deze stad in de Sovjet-sector. DKW wordt door de Oost-Duitsers overgenomen. Eerst heet het ‘nieuwe’ merk IFA-DKW, in 1956 krijgt het de naam MZ (Motorradwerk Zschopau). Decennia lang worden daarna in Zschopau lichte eencilinder tweetaktmotorfietsen gemaakt.
Na de val van de Berlijns Muur in 1989 is het snel afgelopen met MZ. De motorfietsen voldoen niet aan de wensen van de westerse consument en mensen in het oosten willen niets liever dan gezien worden met westerse merken. Toch rollen er begin jaren negentig nog enkele machines uit de fabriek, waaronder de ETZ 251 van Lava.
Niet sexy, wel comfortabel
“Mijn MZ komt uit 1991. Het moet een van de laatste tweetaktmachines zijn die het merk heeft gebouwd”, denkt Lava. In 2002 vindt deze DDR-fiets een dankbare berijder. “De eerste jaren had ik helemaal geen autorijbewijs. Ik deed alles op mijn motor. Het was niet direct de meest sexy machine, maar wel de meest comfortabele.”
Zijn vrienden moeten om de motorfiets lachen. “Daar kwam ik weer aan op mijn MZ. Maar het geluid, dat was wel aantrekkelijk. Motorisch was hij bovendien perfect. Je kan er heel goed lange afstanden op rijden. Voor een Aprilia RS of Honda CB360 van mijn vrienden deed hij ook niet onder. Bovendien hoef je er maar weinig mee te schakelen, je kan er heel lang mee in zijn vijf rijden. Het is echt een allrounder.”
Lees ook: Mens achter de motor
Zijn vrienden kunnen er misschien wel om lachen, Lava trekt er ook bekijks mee. “Als je ermee bij een café staat, dan gaan mensen kijken. Vooral als ik kom aanrijden. Dat geluid is zo specifiek, een heel andere klank.”
Motorfiets met karakter
De Vlaming rijdt zeven jaar op zijn MZ. Dan komen er zwaardere motoren. Ondertussen wil Lava van zijn Oost-Duitse machine een caféracer bouwen. Maar gebrek aan tijd en een fout in het ontwerp zitten hem dwars. Als zijn vriendin een paar jaar later wil beginnen met motorrijden, bouwt hij hem deels terug in originele staat. Maar inmiddels staat hij al twee jaar stof te happen in een garage. En dat doet toch een beetje pijn.
“Ik heb in die jaren echt een band opgebouwd met deze machine. Hij heeft karakter zoals oldtimers karakter hebben. Bovendien brengt hij je overal heen. Ik heb er ooit een eendaagse tocht van 650 kilometer opgereden, terwijl het buiten dertig graden warm was. Of die keer dat ik 2.500 kilometer in zeven dagen door Duitsland reed. Nooit heeft die machine geklaagd, hij reed altijd door.”
Daarom speelt Lava met de gedachte om hem weer in de oude glorie terug te bouwen. Niet omdat hij zo’n groot fan is van MZ, dat niet. “Maar de simpele techniek achter deze motorfiets is geweldig. De Oost-Duitse motoren moesten heel betrouwbaar zijn, werden gebouwd om dertig of veertig jaar op te kunnen rijden. Ik heb me wel eens beklaagd over het uiterlijk, maar de techniek heeft me nooit in de steek gelaten.”
Leuk feitje: Nederlander als fabriekscoureur
Na de Val van de Muur wordt de naam MZ in 1993 veranderd in MuZ. Voor de motorsportliefhebbers die het wegracen in de jaren negentig volgen, is dat een bekende naam. Jurgen van den Goorbergh rijdt in 1999 een seizoen als fabriekscoureur op een MuZ-Weber in het WK 500cc. Die machine is ongelofelijk snel, maar tegelijkertijd amper te besturen. Van den Goorbergh pakt er twee pole-positions mee, in Barcelona en Brno. Maar vooraan meerijden in wedstrijden blijkt een utopie. Van den Goorbergh eindigt dat seizoen als 16e in het WK 500cc en stapt na dat jaar over naar het team van Arie Molenaar.
Een Maleisische overname en later een overname door oud-coureur Ralf Waldmann, helpen MZ/MuZ er niet bovenop. Zwaardere motoren, opnieuw lichte motoren en ook elektrische scooters blijken niet de oplossing. In 2013 komt er definitief een eind aan het merk MZ.
Beste Wim van Ommeren, een late reactie op jouw berichtje. Mijn vraag: familie van Willy van Ommeren, de zesdaagse rijder en bekend motorsporter? Willy had een motorzaak in Maastricht (Heer). Daar kocht mijn broer in 1973 een 2de hands MZ ETS Trophy Sport . Had dienst gedaan als lesmotor bij rijschool La Blanche (Maastricht). Die motor heeft hij nog.
vriendelijke groet; V. R. Thijs (vthijs1@gmail.com)
Mooi verhaal, hoop dat je alle delen nog hebt om hem weer compleet te maken.
Zelf nooit een MZ gehad, maar mijn cb750 1973 heeft een Tira olie bad (geen vet) kettingkast met MZ tunnels, nooit een druppel verlies.
Nog steeds plezier van mijn etz 251 met super elastic zijspan
Deng dengedeng deng
Ik heb zelf ook een MuZ,
Heb hem nieuw gekocht in 1994 in Groningen bij Safe motors welke destijds nog aan de Timpweg gevestigd was. Ik was altijd al gecharmeerd van de geheel eigen look van deze oerdegelijke tweetakten en heb hem nu 28 jaar en vrijwel geen problemen mee gehad. Als je aan het toeren bent of je komt ergens aanrijden dan kijken mensen nog wel eens vreemd op, ook vanwege het geluid en het Aroma Ha, Ha.. Ik denk ook niet dat ik hem wegdoe of er moet al een supermodel komen.
Hoop er nog lang plezier van te hebben.
Tweetakt groeten , reng, deng, deng…..
Mijn eerste nieuwe motorfiets in 1973 was een MZ 250 ETS Trophy. Kenteken VZ-32-01. Zag hem staan bij de RAI motortentoonstelling. Vrienden zeiden wat koop jij nou voor raar dingen, maar ik had me goed ingelezen. Je rijdt er niet zo maar naar een derde plaats toe in de TT van Assen – Jan Huberts!!!!!
Op vakantie met een vriend op een Honda CB 250 kon deze mijn MZ niet bijhouden in de bergen. Smering 1:33 – geen rookpluim en een droge donkergrijze uitlaat. Wel handmatig olie bij de benzine doen. Zat nog geen oliepomp op. Na 14.000 probleemloze kilometers ingeruild op een BMW R75-6. Had ik hem maar gehouden!!
Kenteken MZ bestaat nog. Kwam het tegen bij Bas Vink – motorzaak in Asperen. Wilde hem wel kopen. Bas zou hem in de winter opzoeken in zijn voorraad. Na de winter bleek de motor er niet meer te zijn ?????
Nu een MZ ES 250-2 gekocht om aan te prutsen, Nieuwe kabelboom en alles nalopen. Had er bij koop al op gereden. Lekker licht machien en mooi tweetaktgeluid. Tijd van toen herleefd weer !!!
Mooi verhaal over de prachtige MZ. Naast dat prachtige motorgeluid is het pluspunt dat motoronderdelen voor de Mz voorradig zijn en o.a. in Nederland maar ook via Duitse sites te bestellen zijn. De mooie rookpluim waar Filip het over had is bij elke twee takt wel van toepassing met mengsmering 1:40 ( vroeger 1:25 zoals geadviseerd in de jawa Cz handleidingen). Ga beginnen aan een IWL scooter met een MZ motorblok , de oerdegelijkheid straalt er vanaf met een ledig gewicht van 150kg voor de scooter 125cc.
Ik hen er verschillende gehad. Es 250 trophy met zijspan, etz 250 de luxe en etz 251.
Had ik er nog maar een.
Vette bike Ramses, herstel hem in ere, 👏 NB, Honda Transalp, zgan.
Mijn eerste motor was om budgettaire redenen een Jawa 350, het nieuwe ‘vierkante’ model. Ik had soms wel moeite met het feit dat ik mijn omgeving regelmatig in de blauwe rook zette.
Misschien de laatste tweetakten maar ombouwen naar elektrisch!
hallo iedereen als je als ik geboren bent in het land van fn sarolea gilet flandria en nog wat andere belgiche motoren meedoet aan een oldtimer motoren treffen en je komt eraan gesjeesd met een oude oostbloker dan is de reaktie algauw iets van we zagen je blauwe rookpluim al van ver of ik rij niet achter je maar ze hoeven niet achter mij te rijden want mijn mz jawa of jupiter planetas kunnen die zware kopkleppers heus de baas in de ardense hoogten rij ik ze gewoon af ze mogen gewoon blij zijn als ze mijn achterlichtje nog zien en de waardering van de oostblokertjes is bij de aankomst dan ook groot en zo heb ik al menig fn of saroela liefhebber overtuigd om over te gaan tot aankoop van een mz cz jawa enzo zijn we dus al wat talrijker op oude motoren meetings lang leve de blauwe rookpluimpjes
Geen specifieke liefde voor mz maar een diepe diepe liefde voor die motor.
Ik heb ook een MZ gehad, een tweetakt uit begin jaren 60. In 69 ben ik ermee naar de Franse Riviera geweest. Mijn vriend kreeg pech bij Nancy. We hebben toen de hele vakantie met zijn tweeën op de MZ gereden. Wat problemen met de regelaar gehad (de accu kookte steeds) maar verder geen centje pijn!
Leuk zo een tweetakt ondanks het niet mijn favoriete tweetakt is. Ik heb een voorliefde voor de tweetakt heb er zelf 3 gehad. Een yamaha RD200DX een yamaha Rd350YPVS en mijn inzien de top onder de tweetakt de suzukiGT750. Deze nooit weg moeten doen. Als ik eraan denk krijg ik nu nog spijt.
Mz 500 cc 4 takt Rotex blok gehad . Onder de 15c was hij niet meer te starten .
Van alles aan vervangen maar het werd alleen maar erger .
Mijn grootste miskoop ooit .