Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Tineke Stegeman en haar passie voor motorrijden.

Naam:

Tineke Stegeman

Woonplaats:

Dronten

Huidige motor:

Yamaha Tracer 900

Ik weet nog goed hoe het allemaal begon. Als klein meisje was ik al gefascineerd door alles met twee wielen en snelheid. Geen poppen voor mij, ik was te vinden op de fietscrossbaan. In de garage bij mijn vader kroop ik op zijn oude brommer en deed alsof ik reed, terwijl ik droomde van echte motoren.

Op mijn dertiende begon die drang naar vrijheid steeds sterker te worden. Ik leende stiekem scooters en schakelbrommers van de buurjongens, tot groot ongenoegen van mijn ouders natuurlijk. Maar wat kon ik er tegen doen? Het voelde gewoon onweerstaanbaar om zelf op twee wielen te rijden, de wind te voelen en even alles achter me te laten.

Toen ik zestien werd, was het eindelijk zover: ik kocht mijn eerste brommer, helemaal van mijn eigen gespaarde geld. Dat voelde als een mijlpaal. Datzelfde jaar stond ik voor het eerst bij de TT in Assen. Het geluid, de geur, de snelheid… mijn bloed begon harder te stromen. Ik wist meteen: dit ga ik ook doen. Ik ga mijn eigen motorrijbewijs halen.

Ik ben geboren en getogen in Staphorst, een dorp dat inmiddels best bekend is in de motorwereld, mede dankzij Collin Veijer (de zoon van een neef van mij). In Staphorst zijn er van die dingen die je gewoon doet, zoals elk jaar de TT bezoeken. Mijn toenmalige vriend ging er ook altijd heen, dus ik kwam er vanzelf bij. Elk jaar gingen we met een hele club en namen we plaats op het talud van de bekende Stekkenwal. Al vroeg in de ochtend zaten we daar, helemaal bovenaan, zodat we een goed overzicht hadden en niet langzaam naar beneden gleden.

Thuis had ik niet echt motormateriaal om me op te baseren. Mijn vader had alleen ooit een brommer voor zijn werk, verder reed hij geen motor. Mijn broer had wél zijn rijbewijs gehaald en een motor in de schuur staan. Supergaaf vond ik dat, en ik zat er stiekem wel eens op, wat hij natuurlijk nooit heeft geweten (tenzij hij dit nu leest, haha). Mijn ouders stonden er verder neutraal tegenover, dus waar ik die liefde vandaan had, blijft eigenlijk een raadsel. Misschien zat het gewoon in mij, in dat onverzadigbare gevoel van vrijheid op twee wielen.

Uiteindelijk haalde ik dat in 2011, toen ik 28 was. Het voelde fantastisch om eindelijk echt te kunnen rijden.

Mijn motoren

Soms kies je een motor niet… soms kiest de motor jou. Zo begon mijn avontuur in 2018 met mijn allereerste motor: een Suzuki Gladius 650 uit 2017. Die kwam eigenlijk gewoon op mijn pad. Geen groot masterplan, maar wel een perfecte motor om mee te beginnen en ervaring op te doen. Hij zag er leuk uit, reed fijn en gaf me precies wat ik toen nodig had: vertrouwen, plezier en vrijheid. Twee jaar lang heb ik er met volle teugen van genoten.

Maar ja… motorrijdershart hè. Dat blijft nooit helemaal stil. Ik begon te verlangen naar iets anders. Sterker nog: mijn hart was eigenlijk al gestolen door een Harley. Ik droomde van een custom bike, helemaal in mijn eigen stijl. Uniek, stoer, mijn eigen creatie op twee wielen. Helaas gooiden privéomstandigheden roet in het eten en bleef die droom voorlopig even in de garage staan.

Daarna kwam de Yamaha R6 uit 2001 op mijn pad. En wow… wat was ik verliefd. Die motor had alles wat ik toen wilde: looks, karakter en dat echte racer-gevoel. Ik voelde me zó stoer op die machine. Licht, wendbaar, agressief: precies waarom ik destijds zo’n buikschuiver wilde. Stoer, sexy en een beetje over the top… hahaha. Vergeleken met bijvoorbeeld een Honda, die ik persoonlijk wat stugger vond, voelde de R6 speelser en levendiger. Dit was een bewuste keuze, puur op rijgedrag en uitstraling.

Maar ook dit hoofdstuk sloot zich weer. De R6 moest weg en daarna stond ik zelfs twee jaar helemaal stil. Geen motor, geen kilometers, alleen dat kriebelende gevoel dat bleef knagen.

Totdat een vriend me vroeg of ik zijn Yamaha Tracer 900 wilde proberen. Eén proefrit… en ik wist het meteen: dit is ‘m. Alles wat ik in de loop der jaren had geleerd dat ik belangrijk vind, kwam hier samen. Comfort voor mijn rug en nek (want racemotor-houdingen zijn niet meer wat ze geweest zijn), maar wél die power waar ik zo van hou. Sportief, stoer, wendbaar én betrouwbaar: precies waarom ik zo fan ben van Yamaha.

Sinds februari 2025 is hij officieel van mij. En eerlijk? Ik geniet weer volop. Kilometers maken, gas erop, bochten pakken en gewoon weer dat pure motorgevoel. De Tracer heeft eigenlijk alles wat je wil. Voor mij is hij niet zomaar een motor… hij is het perfecte eindpunt van een hele mooie reis.

Waar ik graag naartoe wil

Tot nu toe heb ik vooral door Nederland en stukjes Duitsland gereden. Maar mijn hart ligt verder weg. Zweden staat bovenaan mijn lijst, zo’n magisch land. Ook Zwitserland en Italië spreken me erg aan. Er zijn zoveel mooie plekken, ik kijk vooral wat er allemaal gaat lukken.

Relaxte rijdster met een sportief randje

Ik zou mezelf omschrijven als een relaxte rijdster. Lekker toeren, genieten van het landschap en muziek in mijn helm. Af en toe draai ik de hendel even open, voor die kick (dat zit toch ergens in mijn bloed) maar daarna gaat het tempo weer terug.

Monkey-Tineke: Momo mijn motormaatje

Wat betekent dat aapje op mijn Tracer eigenlijk? Is het voor geluk? Nee, het is mijn MoMo: mijn MotorMonkey en daar zit een leuk verhaal achter.

In de tijd dat ik in Enschede woonde, zat ik bij de Twentse Bikerbabes. Een geweldige groep dames die af en toe samen gingen rijden, gezellig en vol passie voor motoren. Op een avond sloten we een rit af met een drankje op het terras en begonnen we te praten over de nieuwe shirts en het logo. Elke bikerbabe kreeg haar eigen naam op het shirt gedrukt, en zo ontstond er ook meteen een beetje geklets over mijn nieuwe gear.

Ik had toen nieuwe kneesliders met een aap erop. Apen vind ik gewoon leuk, grappig en een beetje ondeugend. Iemand wees naar mijn kneesliders en zei: “Jij gaat dan zeker Monkey-Tineke heten.” Waarop een ander zei: “Nah, dat doet ze toch niet,” en een derde erachteraan: “Dan ken je Tineke nog niet.” Ik lachte en dacht: waarom ook niet? “Ik ga meteen mijn Insta-naam aanpassen,” zei ik, “en vanaf nu heet ik Monkey-Tineke.”

Toen de shirts klaar waren, stond er dus Monkey-Tineke op de mijne. En daar hadden ze een klein aapje bij gegeven, compleet met een Twentse Bikerbabes-shirtje en “MoMo” op de voorkant. Sindsdien gaat dit aapje overal met me mee, ook op mijn Tracer. Het is geen geluksbrenger, maar een herinnering aan een tijd die voor mij erg dierbaar was, aan de ritjes, het lachen en de vriendschappen met die dames. Met één van hen heb ik zelfs nog regelmatig contact, iets wat ik altijd heel bijzonder zal vinden.

Vriendschappen dankzij motorrijden

Motorrijden heeft me niet alleen plezier en avontuur gebracht, maar ook nieuwe mensen in mijn leven. Vroeger reden mijn vrienden niet, dus mijn passie kon ik nooit echt delen. Nu bestaat het grootste deel van mijn wereld uit motorrijders, en daar zijn prachtige vriendschappen uit ontstaan. Als ik erop terugkijk, ben ik daar enorm dankbaar voor.

Voor mij draait motorrijden niet alleen om de motoren zelf, maar vooral om de vrijheid, de verhalen en de mensen die je onderweg ontmoet. Via Instagram kwam ik in contact met andere motorrijders, en zo belandde ik volgens mij ook bij de Twentse Bikerbabes, al weet ik dat niet meer helemaal zeker. Na mijn verhuizing vond ik via Instagram weer andere motorrijders, en zo kwam ik bij de Original Slowboys terecht. Uit deze groep zijn een aantal waardevolle vriendschappen gegroeid.

Voor de één betekent vriendschap wekelijks met elkaar omgaan, maar mijn leven ziet er iets anders uit. Als fulltime werkende alleenstaande moeder is het afspreken soms een uitdaging, en zijn de contacten minder intensief. Toch weet ik dat ik bij een paar mensen terecht kan wanneer dat nodig is. Met de een plan ik een leuk uitje, met de ander een kop koffie, en zodra het mooie weer komt, zullen er vast weer ritjes worden gepland. Het lijkt misschien niet spectaculair, maar ik weet wat ik aan deze mensen heb — en dat is voor mij al waardevol genoeg.

Ben jij gek van motoren en wil je je passie voor jouw motor delen op Motorrijders.nl net als vele anderen? Meld je dan aan via ons aanmeldformulier!

Like

...

TwitterFacebookWapp

GEEF EEN REACTIE

Like

...

TwitterFacebookWapp