Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Henk Nijzing en zijn passie voor motorrijden.

Naam:

Henk Nijzing

Leeftijd:

71

Woonplaats:

Nieuwehorne

Beroep:

Pensionado

Huidige motor:

Suzuki DL-650 V-Strom

Hoe lang rijd je motor en wat is het dat je zo aantrekt in motorrijden?

“Al jarenlang ben ik besmet met het motorvirus. Hoorde ik vroeger een motor, dan kon ik met redelijke zekerheid zeggen welke dat was. In mijn collectie zijn enkele LP’s met motorgeluiden (TT Man!), boekjes met motortypes en sinds kort het boekwerk ’40 jaar TT’.

Met de motoren van nu is dat heel wat lastiger. Zelf ben ik begonnen met rijden op mijn 19^e. Inmiddels ben ik 71 jaar en in al die tijd heb ik aardig wat motoren gehad. Het begon met een Honda-brommer waarna ik ben overgestapt naar zwaarder gemotoriseerd vervoer. Rijden was een belangrijk onderdeel van mijn leven. De vrijheid, het vermogen, het geluid, het kameraadschap met andere rijders en noem maar op. Ook was het een grote motivatie bij herstel van operaties die ik moest ondergaan.”

Bij je aanmelding zien we een zeer oude foto van een kleine knaap op een motor. Wat is het verhaal daarachter?

“Op die foto uit mei 1954 – ik was toen bijna anderhalf jaar – zit ik op de motor van mijn vader. Voor zover ik weet is dit een TWN, waarschijnlijk type BDM 250. Motorrijden was normaal in onze familie. De motor was destijds ook hét vervoersmiddel: als ik meeging met mijn ouders, dan zat ik stevig tussen hen in. Ook mijn pake reed tot WO II motor, een Indian. Tijdens de oorlog waren er echter geen onderdelen te krijgen en ruilde hij deze in voor een fiets.

Twee jaar nadat deze foto is gemaakt kreeg mijn vader op een andere motor een ernstig motorongeluk. Dat gebeurde toen een vrachtauto de binnenbocht nam en daarbij mijn vader frontaal raakte. Hij was toen agent bij de rijkspolitie en op weg voor een klus. Op het nippertje heeft hij dit overleefd maar daarna was de actieve buitendienst gebeurd. Van die motor (een AJS) heb ik helaas geen foto’s in de familiearchieven kunnen vinden.

Tot zijn ongeluk stond mijn vader als politieagent tijdens de TT langs het oude, lange circuit. Het geluid van de snerpende viercilinder Gilera’s die hem op enkele meters passeerden, zijn tot zijn dood in zijn geheugen blijven hangen. Door het motorongeluk was de actieve dienst en ook het motorrijden helaas voorbij.”

Je gaf eerder al aan dat je nu met je vrouw graag op stap gaat. Hoe was dat in je jongere jaren?

“Ik woonde in die tijd in Rolde en dus vlak bij de TT-baan (‘De Baan’). Vergelijkbaar met een kat op het spek binden: zondags was het op de baan altijd een soort motortreffen van veel motorrijders. In de berm zat vaak zelfs publiek. ’s Middags reden de motoren dan – veelal snelle – rondjes waarbij de maximumsnelheid ruimschoots overschreden werd op deze openbare weg. Doordat er ook ‘toeristen’ rondreden leidde dat nog wel eens tot ongelukken. Aan het eind van de zondagmiddag en voor in de avond draaiden wij dan vaak onze echte snelle rondes.

Door dat motortreffenkarakter ontstond er een groepje van een man of zes die dan samen op die zondagmiddag een rondrit gingen maken. Later werd dit groepje zo hecht dat we ook samen op vakantie gingen en of Grand Prix’ gingen volgen. Zoals in België (Francorchamps), Engeland (Silverstone), Zweden (Anderstorp), Duitsland (Hockenheimring), Oostenrijk (Salzburgring) en de TT of Man. Hoewel we intussen niet meer allemaal motorrijden, komen we nog regelmatig bij elkaar.”

Aan welke motoren in je ‘loopbaan’ heb je goede herinneringen?

“Ik heb veel motoren gehad in die jaren. Na die Kawasaki 500 kwam er bijvoorbeeld een Benelli  Tornado 650S. Die stuurde stukken beter dan de Japanner en dan liep hij ook nog eens harder en zuiniger. Alleen van al die trillingen werd je niet blij. Het achterlicht overleefde een afstand van enkele tientallen kilometers vaak niet en ook de koplamp gaf ook problemen.

Lees ook: Leven in het verleden – de WOII-motoren van John

Na de Benelli kocht ik een Honda CB 500 Four. Dat was ten tijde van de oliecrisis in 1979. Maar ja, ik moest toch wel blijven rijden en er kwam een grote 22 liter tank op zodat ik desnoods in Duitsland kon tanken. Er volgden er nog vele anderen. Een Suzuki 750 GT (het ‘waterogel’), een blauwe Honda CX die op zijn beurt weer werd opgevolgd door een parelmoerwitte CX500 Sport. Daarna volgde in 1985 een BMW K100 die net op de markt verkrijgbaar was. Hij kwam met een waslijst aan kinderziektes, maar ik heb er toch dertig jaar mee gereden.

Toch bleef de CX kriebelen en sinds 2008 heb ik dus twee verschillende CX-en als tweede motor gehad. En die CX-en gingen dus op de motortrailer mee op vakantie naar Bretagne, Frankrijk en Italië!”

Hoe is het motorrijden door de jaren heen veranderd?

“In mijn jonge motorjaren moest ik zo veel mogelijk op de motor. Regen, wind, vorst, sneeuw en/of  ijs waren geen enkele belemmering. Mijn rijstijl valt nog steeds te omschrijven als sportief, al is het lang niet meer zo erg als vroeger misschien. Maar, volgens andere motorrijders rij ik nog steeds met een vrij scherpe bochtentechniek. Gevolg van mijn TT-baan-jaren denk ik…

Met de motor heb ik in al die jaren de nodige vakantiereizen gemaakt: Engeland/Wales, België, Luxemburg, Frankrijk, (Oost- en West) Duitsland, Spanje, Portugal, Denemarken, Zweden (via Bretagne, dat wel), Italië. De reis naar Sicilië op de blauwe CX 500 was niet alleen de langste maar ook de meest bijzondere. Niet alleen vanwege het motorrijden maar ook door de terugreis per (nogal sobere) veerboot van Palermo naar Genua. Motorrijders praten in mijn beleving trouwens overal dezelfde taal. In al die jaren is dat denk ik niet zo heel veel veranderd. Als je ergens pech hebt of lijkt te hebben, of kennelijk de weg zoekt, is er grote kans dat een passerende motorrijder zijn hulp aanbiedt. Ongeacht in welk land dit ook is.”

Je schrijft dat motorrijden een goede motivatie was voor je herstel na operaties. Kun je daar iets meer over vertellen?

“Het motorrijden heeft diverse onderbrekingen gekend door medische oorzaken. Driemaal een gebroken been, een gebroken rib, twee polsoperaties, een darmtumor, een nieuwe nier, een nieuwe knie: het kon niet op. Ondanks sondevoeding ging ik tijdens de simultane nier- en darmproblemen toch met de motor op pad. Met het pompje in de tanktas en het slangetje in mijn neus kon ik dankzij de systeemhelm mooi blijven zitten. Bij al dit medisch gedoe heb je natuurlijk altijd weer te maken met herstel/revalidatie en de eerste gedachte was daarbij dan altijd: ‘Ik wil weer op de motor’…

Pijn in de rechterpols maakte aan het gas draaien met de K100 niet fijn, dus reed ik rond met paracetamol. Een operatie verhielp dat probleem weliswaar, maar een collega liet mij op zijn smartphone een mooie zwarte Suzuki V-Strom uit 2004 zien met enkele fraaie opties en weinig kilometers. Hij kon hem niet betalen, zei hij erbij. Verliefd worden op een motor klinkt wat raar, maar deze Soes bleef in mijn hoofd rondspoken. In 2017 nam ik, na lang beraad, toch afscheid van mijn trouwe K100 voor de Suzuki V-Strom. Die stap had ik achteraf eerder moeten nemen. Wat rijdt deze motor gemakkelijk en fijn sturend! Bij Mile Pajic liet ik nog wel een Laser-demper met wat meer sound monteren. Smaken verschillen, maar ik kan er nog steeds met genoegen naar kijken en op rijden.”

Is er naast (of in plaats van) die V-Strom nog ruimte voor een droommotor?

“Wat betreft droommotoren denk ik aan twee heel verschillende motoren voor verschillend gebruik. De eerste is de Ducati 750 SS in metallic grijs met blauw en voorzien van Conti-pijpen. Prachtig om te zien en zelfs stationair een formidabel geluid. Als tweede een Yamaha R1, ook vanwege uiterlijk en geluid. Maar zeer waarschijnlijk niet geschikt voor mij, want toeren op zo’n fiets? Eerder had ik het al over de kat op het spek binden…”

Ben jij net als Henk Nijzing gek van motoren en wil jij jouw passie delen op Motorrijders.nl? Meld je dan aan via ons aanmeldformulier!

Like

...

TwitterFacebookWapp

GEEF EEN REACTIE

Like

...

TwitterFacebookWapp