Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Borg Vodegel en zijn passie voor motorrijden.

Naam:

Borg Vodegel

Leeftijd:

46

Woonplaats:

Vught

Beroep:

Sociaal psychiatrisch verpleegkundige

Huidige motor:

BMW F 800 GS (2016)

Wat inspireerde je om motor te gaan rijden?

“Mijn motoravontuur begon met een Honda MTX. Net als bij meer jongens is mijn motor-van-nu een weerspiegeling van de brommer-van-toen maar dan mét extra kilo’s. Dat laatste geldt helaas ook voor de berijder… Als ik nog verder terugkijk begint het echter nog eerder, met een crossfiets in 1980. Nou ja, in mijn geval beperkte het zich tot een nummerplaat op het stuur.

Op mijn 16e móest ik rijden. Ik had 500,- gulden en kocht de MTX dus minstens derdehands. Ik liet hem nakijken omdat de kickstarter soms niet aanzette. Er bleken meerdere ‘creatieve’ (lees; geprutste) montages in het blok. Vanaf dat moment is er alleen maar plezier geweest. Wonend in een klein dorp in de Betuwe was dit je ticket ‘ergens heen’, en dat gebruikten we. Ik reed overal heen, altijd. Vaak de Waal over naar Zaltbommel maar het liefst naar Den Bosch. Later kwam er een Suzuki TSX bij, wat ook gewoon een MTX is.”

Hoe lang rijd je motor en wat is het dat je zo aantrekt in motorrijden?

“Hoewel ik altijd al wilde motorrijden ben ik pas gaan lessen toen ik 40 werd. Misschien te laat, maar ik zeg liever ‘op tijd’. Ik heb altijd geweten dat ik dit ging doen. Acht lessen waren in 2016 genoeg om met de hakken over de sloot te halen. De motor had ik al. Het beest: de F 800 GS met Akrapovic-uitlaat. Splinternieuw. Mijn vrouw vraagt wel eens: ‘wil je niet een nieuwe motor?’. Neen, dit is hem, deze rij ik zo lang ik kan. Ik hou ervan iets op te bouwen. Ik kijk altijd met veel interesse naar de laatste modellen: quickshifters, TFT- of lcd-schermen, het geluid van een GSX-750, een Ducati Panigale, de R 1250 GS Adventure; allemaal echt geweldig, maar voor mij is het deze. En die is onvervangbaar.

Ik kan er uren op rijden, of zelfs dagen! Ik weet precies hoeveel koppel ik heb bij elke hoek, iedere bocht. Alles loopt gesmeerd en ondertussen geautomatiseerd. Zijn er nadelen? Ja natuurlijk! Het parallel tweecilindermotorblok trilt, hij duikt meer in de veren dan zijn grotere broer en hij komt alleen met een trucje op het achterwiel. Maar we kennen elkaars tekortkomingen. Verre van perfect, maar voor ons is dat het gewoon. Misschien, heel misschien ooit, voor erbij, een Harley-Davidson. Die moet dan wel op mij lijken; kaal, versleten, deuk in tank, een goed geluid en een beetje stinkend.

Mijn jongste zoon van 15 jaar kwam afgelopen week naar me toe. Hij zei over een half jaar, na zijn verjaardag, een Derbi DRD te gaan kopen. Ik krijg weer een grijns nu ik het schrijf.”

Wat is tot nu toe het mooiste avontuur dat je met je GS hebt meegemaakt?

“Ik hoorde van een motorclub uit Sint-Michielsgestel over de Wild Atlantic Way. Dat zou de mooiste roadtrip van Europa zijn, strekkend over 2500 km langs de grillige westkust van Ierland. Toen mijn motorcompagnon moest afzeggen, zei mijn vrouw dat ik: ‘het dan maar beter ook kon uitstellen’. Precies dat… gewoon gaan! Dan maar alleen. Ik weet nog dat ik met ‘In the Air Tonight’ van Phil Collins in mijn helm in de schemering over de Waaldijk naar de haven van Hoek van Holland reed. Die week in juni in Ierland is de wereld anders gaan draaien.

Je boekt een ‘landbridge’ voor overtocht over het Kanaal én de Ierse zee. Die wordt daardoor automatisch geüpgraded naar een premiumboeking. Voordeel daarvan is dat je iedere ferry tot de laatste minuut – kosteloos – kan omboeken. Lees: nooit meer stress. En dat past precies bij motorrijden, vrijheid.”

Vertel eens wat meer over die Wild Atlantic Way! Wat is je bijgebleven aan die rondreis?

“Motorrijden in Ierland; adembenemende uitzichten, perfecte bochten, goed asfalt, rugby, whiskey, live muziek, gastvrije nieuwsgierige Ieren en intense, vanilleachtige geuren die je helm in walmen. Alle indrukken maken dat je zintuigen in een overdrive komen. Iets om in de spaarzame nachtuurtjes te verwerken.

Het is onmogelijk om niet in contact te zijn met Ieren. Een charismatische oudere man bijvoorbeeld, verontschuldigde zich terwijl hij zijn stoel aanschoof bij mijn ontbijttafel. Wat hij mij net daarvoor hoorde zeggen, zat volgens hem namelijk toch net iets anders… Geweldig! Mensen zien dat je van ver komt en maken contact, vaak al als je de zijstandaard uitklapt. Twee zussen op fietsvakantie hielpen met het vastleggen van ‘het’ bezoek aan O’Neill’s.

Het mooiste stuk van de Wild Atlantic Way vond ik het zuiden, rondom Kerry. Hoe noordelijker je langs de Atlantische kust komt, hoe ruiger het wordt. Maar ondanks dat ruige landschap is alles goed te doen. Noord-Ierland heb ik niet aangedaan tijdens deze reis, maar ik ga er zeker nog een keer. Al is het maar om de Bushmills whiskeydistilleerderij te bezoeken.”

Hoe pak je zo’n rondreis aan in je eentje?

“Dagelijks rond 16:00 kijk ik waar ik over een uurtje zal zijn. En via de booking-app regel ik dan een overnachting. Dat is voor mij vrijheid. Ik had een mini-tentje bij me voor het geval dat. Wildkamperen wordt in Ierland namelijk gedoogd middels het leave-no-trace principe. Maar het meeste verbleef ik in B&B’s.

Het mooie is dat hoe minder je meeneemt, hoe fijner je reist. Zo zonder spullen is letterlijk verlichtend. Je hebt namelijk geen ballast. Alleen jij, je motor en de elementen. Ik hoop komende lente weer te kunnen gaan.”

Ben jij net als Borg Vodegel gek van motoren en wil jij jouw passie delen op Motorrijders.nl? Meld je dan aan via ons aanmeldformulier!

Like

...

TwitterFacebookWapp

GEEF EEN REACTIE

Like

...

TwitterFacebookWapp