Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Marianne Giphart en haar passie voor motorrijden.

Naam:

Marianne Giphart

Leeftijd:

61

Woonplaats:

Amstelveen

Beroep:

Vrachtwagenchauffeur

Huidige motor:

Kawasaki ZR-7S (2002) en Honda CBF1000 (2007)

Hoe lang rijd je motor en wat is het dat je zo aantrekt in motorrijden?

“De fascinatie voor motoren zat er al vroeg in. Vriendinnen hadden hun schoolagenda vol met foto’s van popidolen, ik van motoren. Welke motoren dat precies waren weet ik zo niet meer precies, volgens mij ging zo ongeveer alles erin wat ik tegenkwam. Maar mijn droommotor in die tijd, en daar had ik ook een poster van aan de muur, was de Honda CBX1000 zescilinder.

Mijn broers waren destijds wel met schakelbrommers en motoren bezig en ik was de motor dan regelmatig aan het poetsen. Maar uiteindelijk ben ik de enige die motor is gaan rijden. Ik vind het nu vooral bijzonder dat mijn ouders het niet hebben geprobeerd tegen te houden. Niet erg damesachtig, en in die tijd was het zeker niet gebruikelijk dat meisjes gingen motorrijden. Ik heb mijn rijbewijs sinds mijn achttiende en ben destijds nog met een proefrijbewijs begonnen. Mijn eerste motor was een Honda CB200.”

Welke herinneringen heb je aan die CB200?

“Vooral een blauwe kuit! Die motor had een kickstarter en daar kon ik niet goed mee overweg. Dat, in combinatie met het vaak niet willen starten. Maar ik reed ermee door heel Amsterdam, ook naar de secretaresseopleiding die ik toen volgde of naar de kroeg waar mijn vriendinnen dan op de fiets heen kwamen. Dan was ik wel heel trots!”

Hoe heeft motorrijden je leven beïnvloed?

“Één ding was zeker: mijn verkering moest wel motorrijden! Afwisselend heb ik dan ook veel achterop of in een zijspan meegereden dan wel zelf gereden. Mijn dochter lag met negen maanden bij me in het zijspan en rijdt inmiddels nu ook motor. Zij is wat dat betreft dubbel besmet, want uiteraard is ook haar vader (mijn ex) motorminded. Zij zat met vier jaar al op een Yamaha PW 50cc. Dat crossen heeft ze niet doorgezet dus rijdt ze nu een BMW GS 1150 (ze heeft iets langere benen dan haar moeder).

Wat is tot nu toe het hoogtepunt van je motorleven geweest?

“Wegens lichamelijke klachten en angst reed ik een tijd lang niet. Met die angst nog tussen de oren weer opgestapt en aan het knokken geslagen om de angst te bezweren. Want eens motorrijder, altijd motorrijder, het blijft kriebelen hè? Een hoogtepunt was zeker toen ik een prijs won: twee overnachtingen voor twee personen in een motorhotel in Oostenrijk. En ik begon voorzichtig te denken om bochtjes te trainen in de Eifel of zo! Nou dat werd dus bochtjes trainen 2.0. Dochterlief weten over te halen om mee te gaan en het werd een week om nooit te vergeten en een overwinning op mezelf.”

Als wat voor een soort rijder zou jij jezelf omschrijven?

“Ik ben een echte toerrijder, een kilometervreter. Voor mij hoeft het niet hard te gaan, lekker genieten van je motor en de omgeving. Het motorrijden betekent heel veel voor mij: naast het bekende gevoel van vrijheid en de power onder je derrière, is het ook therapie. Je hoofd leegrijden, zorgen even vergeten en stress afschudden op het asfalt. Maar het brengt ook vriendschappen binnen de motorwereld en ik blijf me verwonderen over de saamhorigheid, de hulp die je krijgt van totale vreemden, gewoon omdat je allemaal dezelfde passie hebt, ongeacht wat voor een motor men rijdt. Geweldig! Rondje om de kerk, toertochten, weekendjes weg, vakanties, alleen of met een ander (soms een date) en met hele groepen, het is steeds weer genieten.”

Wil je iets meer delen over die angst die je ervaarde met het rijden?

“Er ontstond een soort instinctieve voorzichtigheid of angst toen ik moeder werd. Ik ontwikkelde ook lichamelijke klachten, door reumatische aandoeningen, waarbij ik (het gevoel van) controle over zowel de hand- als voetrem kwijtraakte, gepaard gaande met veel pijn. Ik ben erachter gekomen dat ik ook een valangst heb. Dat is zowel voor het zelf vallen als ook bijvoorbeeld voor het laten vallen van mijn motor, en dat is niet handig. Het effect van deze combinatie is dat ik geen bocht meer door kwam. Ik bevroor dan. Daarbij durf ik niet hard meer te rijden omdat ik twijfels had over mijn reactievermogen en ik was er altijd mee bezig waar ik kon stoppen (teentjes bij de grond). De pijn was de doorslag om toen te stoppen. Ik ben blij dat ik in 2019 toch weer ben opgestapt na jaren niet gereden te hebben.”

Kun je iets vertellen over je huidige motoren?

“Ik heb inmiddels 2,5 motoren. Sinds 2019 rijd ik op mijn Kawasaki ZR-7S en de Honda CBF1000 rijd ik vanaf 2022. De resterende halve motor is een sloopmotor, toevallig ook een Kawasaki ZR-7. Die gebruik ik met name om het een en ander van sleutelen te leren en ook voor reserveonderdelen. Met de ZR-7S heb ik veel woon/werk kilometers gereden, zo’n 75000 in drie jaar tijd. Nu rijd ik alleen nog recreatief motor. Ik wilde naast de Kawasaki een ander, sportiever model. Dat moest een Honda worden, want dat is altijd mijn favoriete merk geweest om zelf te rijden. Toen kwam ik de CBR tegen, helemaal mijn droommotor én hij was al verlaagd! Maar het is dus bijna exact hetzelfde model als de Kawasaki, dus ik sluit niet uit dat er nog een motor bij komt, hahaha…”

Wat is je favoriete regio of route om (in) te rijden als je gaat toeren, of kun je van iedere rit genieten onafhankelijk van de omgeving?

“Mij maak je niet blij met een Stelviopas, daarvoor is de angst nog niet voldoende overwonnen, maar verder vind ik alles genieten. Het liefst door mooie natuur en dat hebben we genoeg in heel Nederland, lekker toeren en genieten van het uitzicht. In september ga ik naar de Faeröer eilanden. Dat lijkt mij qua landschap spectaculair en de wegen schijnen er prachtig te zijn!”

Ben jij net als Marianne Giphart gek van motoren en wil jij jouw passie delen op Motorrijders.nl? Meld je dan aan via ons aanmeldformulier!

Like

...

TwitterFacebookWapp

GEEF EEN REACTIE

Like

...

TwitterFacebookWapp