Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Peter de Vries en zijn passie voor motorrijden.

Naam:

Peter de Vries

Leeftijd:

61

Woonplaats:

Enschede

Huidige motor:

BMW K1600B

Op Twee Wielen door het Leven, Het Verhaal van Peter

Motorrijden stroomt al vanaf mijn negentiende door mijn aderen, al zijn er wel tussenpozen geweest. Maar de laatste vijftien jaar ben ik toch weer met regelmaat op de motor te vinden geweest, van oude klassiekers tot de modernste machines. Aprilia, Triumph… noem het maar op. Als je het alfabet erbij pakt, heb ik aardig wat letters afgevinkt.

Een vast merk? Nee, dat is niks voor mij. Daarvoor ben ik te wispelturig of misschien juist te enthousiast. Elke motor heeft z’n eigen karakter, z’n eigen verhaal. Waarom zou ik me vastpinnen aan één hoofdstuk als het hele boek nog open ligt?

Het afgelopen jaar heb ik weer een paar mooie stappen gemaakt. Van Harley-Davidson, die absoluut z’n charme had, naar de karaktervolle Moto Guzzi, en nu rijd ik op een BMW K1600B, liefkozend “Bagger” genoemd. De Harley reed fijn, daar niet van, maar de hele ‘scene’ eromheen was niet helemaal mijn ding. Ik rijd liever solo, of met een kleine, hechte groep. Daarbij draait het voor mij niet om het merk, maar om de beleving.

Je vindt me ook vaak op evenementen waar motorrijden en sfeer samenkomen. De jaarlijkse Distinguished Gentleman’s Ride bijvoorbeeld, blijft een absolute favoriet. Een stijlvolle dag vol gezelligheid en saamhorigheid. Maar ook de grotere evenementen trekken me aan. Een rit naar Faak am See voor de European Bike Week? Graag! Bike Week Willingen, of Rüdesheim? Zet maar op de kalender.

Zondags ben ik vaak in Duitsland te vinden. Lekker de grens over, een mooie route rijden, en onderweg stoppen bij een bikertreff voor een goeie currywurst! Dat hoort er gewoon bij. Simpel, maar heerlijk.

Ik vind het mooi om te zien dat motorrijden in Nederland weer wat meer in de schijnwerpers komt te staan. Want voor mij is het niet zomaar een hobby, het is een manier van leven, een vorm van vrijheid. Elke rit is een klein avontuur, elke motor een metgezel. En dat gevoel, dat wil je gewoon blijven beleven.

Twee wielen, duizend herinneringen

Van alle reizen die ik heb gemaakt, blijft er één met stip bovenaan staan: de zomer van 2017. Mijn zoon was toen zestien, en samen stapten we op een Harley Electra Glide richting Rüdesheim, naar de Magic Bike Week. Het was meer dan een rit, het was een beleving. Vader en zoon, samen op pad, omringd door het geluid van motoren en de sfeer van een hechte club Harley-rijders. De vrijheid van de weg, de kameraadschap, de gedeelde passie. Het was onvergetelijk.

Toch droom ik nog steeds van nieuwe avonturen. Een mooie roundtrip door Schotland, dwars door ruige landschappen en langs kastelen vol historie. Of een rit door de Pyreneeën in Spanje, waar bochten en vergezichten elkaar in een eindeloze dans afwisselen. Er is altijd weer een volgende weg die roept.

In het verleden reed ik veel met mijn broertje. Later groeide dat uit tot een clubje met een vaste kern van Harley-liefhebbers. We planden weekenden weg, vaak mét aanhang erbij, en genoten van de gezelligheid en het samenzijn. Tegenwoordig rijd ik vooral met vrienden, en af en toe nog met mijn broer. Geen clubverband meer, geen hesjes, gewoon ongedwongen plezier. Soms plannen we spontaan een dagtrip of een weekendje weg. Gewoon gáán.

Thuis zijn ze het inmiddels wel gewend: ik en mijn motoren zijn onafscheidelijk. Vroeger kon mijn vrouw niet altijd mee, vanwege de kinderen, maar nu wel. Onze zoon is jarenlang mijn passagier geweest. Nu is het de beurt aan onze dochter, net als haar moeder is zij nu bezig met haar motorrijbewijs.

Dus dit verhaal? Dat is nog lang niet ten einde. Het mooiste moet misschien zelfs nog komen.

Like

...

TwitterFacebookWapp

GEEF EEN REACTIE

Like

...

TwitterFacebookWapp