Ben jij net als Armande Mateboer gek van motoren en wil jij jouw passie delen op Motorrijders.nl? Meld je dan aan via ons aanmeldformulier!
Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Armande Mateboer en haar passie voor motorrijden.
- Naam:
- Armande Mateboer
- Leeftijd:
- 59
- Woonplaats:
- Apeldoorn
- Beroep:
- Ambtenaar
- Huidige motor:
- Suzuki V-Strom 650 DL (2017)
Hoe lang rijd je motor en wat is het dat je zo aantrekt in motorrijden?
“Toen ik 28 werd kreeg ik van mijn bestie, Cisca, twee motorrijlessen. Motorrijden was nooit in mij opgekomen, ik had er totaal geen interesse in. Maar Cisca was zelf aan het lessen en vond het ook iets voor mij.
Na die twee lessen was ik hooked. Ik ben meteen door gaan lessen. Dat was middenin de winter, koud, nat, sneeuw, hagel… Je krijgt alles voor je kiezen. Dat vind ik heel prettig want je leert er naar mijn mening nog beter door rijden dan wanneer je alleen in de zomer lest. Mijn man had wel een motorrijbewijs maar geen motor. Je zult begrijpen dat daar verandering in kwam toen ik mijn roze papiertje in handen had. Onze eerste motor was een uit de Verenigde Staten geïmporteerde Honda Magna 750. Een oudje, maar het reed prima.”
Vertel eens over je eerste eigen motor!
“Nou het duurde niet lang voordat ik mijn eigen motor kocht: een Kawasaki Vulcan 750 uit 1986. De neef van mijn man had de Vulcan te koop omdat hij nauwelijks tijd had om te rijden. Custom modellen waren toen ook hot en ik vond het heerlijk zitten. Voor een leuke prijs kon ik hem overnemen, met de afspraak dat als die neef toch nog eens wilde rijden dat hij hem mocht komen ophalen. Dat is in al die jaren maar twee keer gebeurt geloof ik. Met mijn rood leren jasje en spijkerbroek (toen deed je niet aan beschermde kleding) voelde ik mij helemaal de blits. Wat was ik trots op mijn mooie Kawa.
Zes jaar later raakte ik in verwachting en heb ik mijn Kawa in de garage gestald. Als kersverse moeder voelde ik dat ik zo min mogelijk risico’s moest nemen, ik had een verantwoordelijkheid naar mijn dochter. Drie jaar later volgde er ook nog een zoon. Ik reed nog nauwelijks motor, maar de Kawa bleef. Ze viel in de oldtimerregeling en ‘vrat geen brood’. Toen mijn zoon zeven jaar was wilde hij graag achterop. Zo gezegd, zo gedaan en ik had meteen de smaak weer te pakken. En bij mijn zoon was het zaadje geplant.”
Je stuurt ons veel gave foto’s van motortrips in het buitenland. Kun je daar iets meer over vertellen?
“Mijn man en ik zijn inmiddels gescheiden en dat betekent dat ik alleen op vakantie ga. Mét de motor. Mijn grote voorbeeld is namelijk Itchy Boots (Noraly Schoenmaker). Een alom bekende Nederlandse meid die de wereld over scheurt met haar motor. Dat kan ik ook dacht ik! Maar niet zo als Noraly, ik blijf liever op het asfalt
Bekijk ook: Itchy Boots – behind the scenes
Dus in 2019 ben ik zeven weken naar Vietnam vertrokken. Ik heb daar een motor gehuurd en ben voornamelijk het noorden gaan verkennen. Ik huurde een Honda XR125. Meer dan genoeg power voor mij. Snelwegen zijn aan mij niet besteed: het liefst rijd ik zoveel mogelijk landweggetjes. Als je dan de motor laat vallen of uitglijdt in de modder, kun je de motor over het algemeen wel weer in je eentje rechtop tillen (incl. bagage). Het was een fantastisch vakantie!
Toen zette Corona in. Verre reizen gingen even niet, dus dan maar kamperen in Winterberg, Luxemburg en Frankrijk in 2020. A girls never travels light… Dus met een vol bepakte motor op pad. Ik vond de Kawa tijdens dat soort trips toch niet echt lekker liggen, vooral niet in haarspeldbochten. Als er gravel lag voelde ik de kont elke keer weer wat glijden. Voordeel is dat je strakke bilspieren krijgt van het knijpen, maar dat is ook het enige voordeel.”
De Kawasaki was dus aan vervanging toe lees ik zo. Wat werd de opvolger?
“Ik ben wel twee jaar op zoek geweest naar iets wat goed past. Een neef van mij riep al een paar jaar: ‘joh, koop een V-Strom. Ligt lekker op de weg, is vergevingsgezind en stuurt makkelijk.’ Dus, eindelijk knopen doorgehakt en een Suzuki V-Strom 650 DL van 2017 gekocht. En daar ging mijn sexy gevoel… Tjonge, wat een mannelijke motor. Op de Kawa voelde ik mij veel meer vrouw, sexy, relaxed, lekker achterover leunend. Ik moest er erg aan wennen, vooral de zit dus.
Dankzij Facebook zag ik in 2021 een advertentie voorbij komen van MMBC, de MotorMeidenBootCamp. In kleine groepjes, met een eigen instructeur per groepje, het bochtenwerk in de vingers (of wielen) krijgen rondom Winterberg. Dat is mijn beste zet ooit geweest. Wát heb ik daar veel van geleerd. Ik ben inmiddels helemaal gehecht aan SuziQ, het koosnaampje voor mijn V-Strom. Het is een heerlijke motor voor vakanties.”
Als wat voor soort motorrijder zou jij jezelf omschrijven?
“Ik ben een vakantierijder pur sang. Ik zoek graag het bochtenwerk op, dus ‘doelloos’ in Nederland rijden vind ik niet spannend genoeg. Als het lekker weer is, wil ik wel eens richting strand rijden maar dat is meer vanwege het gemak om tussen de files door te rijden. In India rij ik zo met gemak 3000 km in een paar weken. In Nederland haal ik nog geen 1000 km per jaar.”
Inmiddels zijn de grenzen weer helemaal open wereldwijd. Heb je alweer andere reizen in het buitenland kunnen maken?
“Ja! In 2023 ben ik tien dagen naar Schotland geweest met een motormaatje. Links rijden is even wennen, maar ik had op mijn windscherm aan de binnenkant tape geplakt als geheugensteuntje: rood op rechts, groen op links. Dat was vooral ’s morgens best handig, want als ik net opstap ben ik niet altijd even wakker. Bovendien was links rijden wel handig als oefening voor mijn volgende verre bestemming.
Want in datzelfde jaar reisde ik ook naar India. Daar heb ik een V-Strom 250 gehuurd, baby-V. Er stond slechts 400 km op de teller! Dat kost circa € 250,- per week. Na wat research vooraf had ik besloten naar het zuiden van India te gaan. Via Mumbai naar Goa en dan door naar Bangelore. Ik heb daar drie weken gereden, ook hier voornamelijk over achterweggetjes. In de buurt van Munnar en Ooty leerde ik pas echt haarspelden rijden! 40 op rij en verderop nog eens 17. Fantastisch!
Al mijn reizen heb ik uiteraard vastgelegd met Polarsteps. Ik blog graag en schrijf alle dagen. Routetips nodig? Beter goed gejat dan zelf slecht bedacht, dus doe er je voordeel mee als je dat wilt. Mijn blogs zijn openbaar. Behalve dat het een fijne blog-app is, kunnen de thuisblijvers mij ook volgen. Ik zeg altijd maar: zolang het rode stipje blijft bewegen gaat het goed. Als die te lang op één plek blijft en ik zonder kennisgeving niets meer post, is er iets aan de hand. Rode stip wordt dan rode vlag.”
Welke reizen heb je nog op je wensenlijstje staan om te doen, en zou je die ook ooit zoals Itchy Boots voor langere tijd willen ondernemen?
“Europa door op de V-Strom 650 lijkt me ook prima te doen. Marokko staat nog op mijn lijst, maar ook Oost-Europa. Misschien dat ik dat ga doen tegen de tijd dat ik met pensioen kan. Dan kan ik makkelijker voor langere tijd weg. Als het verre reizen betreft, vind ik het toch wel prettig om een motor te huren. De kosten voor de overtochten naar bijv. zuid Amerika of Azië zijn aanzienlijk. Dan kun je net zo goed huren als je toch maar een week of vijf gaat.
Ik wil proberen eens per twee jaar een verre reis te maken. Ik ben mij nu aan het oriënteren op Peru. Eigenlijk zou ik voor langere tijd willen gaan, een week of tien á twaalf en dan in Colombia een motor kopen. Van daaruit doorrijden naar Ecuador, Peru en Bolivia en dan weer terug naar Colombia. Gezien de onstabiele situatie op dit moment in Colombia is het even de vraag of dat verstandig is. Alternatief is het noordoosten van India (een gebied dat ze daar de ‘Seven Sisters’ noemen). Maar ook daar is het bij tijd en wijle onrustig, dus het is even aankijken hoe het in de wereld gaat.”
Inmiddels heeft je zoon ook zijn rijbewijs gehaald begrijp ik? Hoe is het om samen met hem te rijden?
“In 2023 haalde mijn zoon, Jari, ook zijn motorrijbewijs. Inmiddels maak ik dus nu ook met mijn zoon geregeld roadtrips. Jari had twee dagen zijn rijbewijs op zak toen we een weekje naar Duitsland gingen. We zijn er met z’n tweeën heen gereden, hij op zijn CBR en ik op de V-Strom. In Duitsland kwam ons groepje ‘de Braapjes’ bij elkaar. Een clubje van een persoon of acht, leeftijd variërend van 22 tot 58. Hoewel Jari een heel goede rijinstructeur had in Apeldoorn, kun je met een goede voorrijder ook veel leren. Door met de Braapjes op te trekken (letterlijk) kun je dus ook veel leren. Er zitten ook twee hobby circuitrijders bij, dus dat was wel in zijn straatje. Is overigens aan mij niet besteed. Ik noem Jari sinds die week Jari Rossi.
Hij heeft het rijden echt in de vingers, mede dankzij de goede lessen van zijn instructeur bij de rijschool en door meteen de bergen op te zoeken. Ik sluit niet uit dat Jari en ik nog een verre reis gaan maken samen. Dan gaan we ieder een motor huren. Overigens zijn we samen in 2017 naar Thailand geweest, dat was onze eerste echte roadtrip. Jari kon zo mooi achterop zittend navigeren via Google Maps. En als we thuis op pad willen en het weer zit niet mee, dan pakken we mijn cabriootje. Ook leuk!”
