Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Rutger Storteboom en zijn passie voor motorrijden.

Naam:

Rutger Storteboom

Leeftijd:

44

Woonplaats:

Deventer

“Van Passagier tot DesertX:

Wanneer begon het?
Eigenlijk al lang voordat ik zelf kon rijden. Mijn vader reed op Harley’s toen ik net op brommers mocht rijden, en dat maakte indruk. Soms zat ik achterop, soms moest ik zijn motor ophalen als hij pech had of gewoon te moe was om ‘m naar huis te drukken, dan liep ik met zo’n zwaar ding door de straat als puber. Een machtig gevoel, ook al reed ik nog niet zelf.

Toch duurde het nog even voor ik zelf het stuur in handen nam. Pas op mijn 35e heb ik mijn motorrijbewijs gehaald. Inmiddels ben ik bijna tien jaar verder, en ik kan me een leven zonder motoren niet meer voorstellen.

Eerste liefde: direct vol gas

Mijn eerste motor was een Aprilia RSV1000R Tuono. Geen voor de hand liggende keuze en al helemaal niet voor een beginner. Ik had toen nog niet eens mijn rijbewijs, dus een vriend van me deed de proefrit. Iedereen raadde me af om op zo’n rauwe 2-cilinder te beginnen. Achteraf begrijp ik dat helemaal, ik zou nu hetzelfde advies geven aan elke starter. Maar wát een beest was dat. Ik kreeg er direct respect voor.

De laatste twee lessen voor mijn examen mocht ik op die Aprilia rijden, mét lesbordje achterop. Dat was pas bijzonder: een dikke twin voor de opleiding, daar kijkt menig instructeur toch even van op.

Supersports & Italiaanse passie

Na het halen van mijn rijbewijs reed ik met vrienden, en die reden allemaal op supersports. Dus maakte ik de overstap naar een Ducati 848. Niet alleen vanwege de looks (al is het wel een plaatje), maar ook omdat het gewoon heerlijk reed. Toch was die motor meer gericht op snelheid dan comfort.

Na twee jaar kwam de Ducati Hypermotard 1100S. Super speels en lichtvoetig, echt een pretmachine. Ideaal voor bochtige binnenwegen en korte ritten, al was het niet de motor voor lange afstanden.

Een monsterlijke overstap

Daarna volgde een Ducati Monster 1200R. Voor mij de ultieme Monster, en dan ook nog in het zwart: mooier werd het niet. Ik heb daar ontzettend veel plezier aan gehad. Maar uiteindelijk moest ik ‘m toch verkopen na een nekhernia; de sportieve zithouding werd me te veel.

De nekhernia: dat was een klap. Bijna een half jaar heb ik niet kunnen rijden. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan…

Nieuwe liefde: alleskunner met karakter

Toen vond ik mijn huidige motor: de Ducati DesertX. Gloednieuw gekocht en tijdens de winter in mijn woonkamer (!) helemaal naar wens gemaakt. De zithouding is rechtop, comfortabel, maar hij voelt nog steeds speels. Het is echt een alleskunner, en ook ideaal voor ritjes met iemand achterop.

Samen rijden, samen genieten

Ik rijd vooral met vrienden. Vroeger allemaal op supersports, maar we zijn langzaam overgestapt naar enduro- en toermotoren. Iets relaxter, maar zeker niet minder leuk. Steeds vaker neem ik ook iemand achterop mee en dat is minstens zo gezellig. Rijden is niet alleen adrenaline, het is ook verbinding.

Waar ben je geweest?

Vooral veel in Nederland: avondritten, spontane uitjes, even de kop leeg maken met vrienden. En af en toe een tripje naar de Ardennen dat is altijd top. Zo’n lang weekend op pad, dat zouden we echt vaker moeten doen. De motor is voor mij niet alleen een hobby, het is een manier van leven.

Rijden begon bij mij met kijken en dromen. Nu is het realiteit en ik ben nog lang niet klaar. De liefde voor motoren groeit met elke kilometer. En wie weet… misschien binnenkort een ritje naar de Alpen? Of gewoon weer een avondje dwalen over dijkwegen met vrienden. Want dát is waar het uiteindelijk om draait: vrijheid, plezier en goed gezelschap.

Like

...

TwitterFacebookWapp

GEEF EEN REACTIE

Like

...

TwitterFacebookWapp