Ben jij net als Henk van den Berg gek van motoren en wil jij jouw passie delen op Motorrijders.nl? Meld je dan aan via ons aanmeldformulier!
Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Henk van den Berg en zijn passie voor motorrijden.
- Naam:
- Henk van den Berg
- Leeftijd:
- 46
- Woonplaats:
- Dordrecht
- Beroep:
- Rijinstructeur
- Huidige motor:
- Harley-Davidson Pan America (2022)
Kun je me iets meer vertellen over waarom je motor ging rijden? Kwam dat voort uit je brommertijd, of had je vrienden/familie die al motor reden?
“Ik heb ooit wel een brommertje gehad, maar dat mag niet echt naam hebben. Ook kende ik niemand in mijn omgeving die een motor had. Ik heb altijd wel een soort liefde gehad voor Harleys. Mooie vorm, glimmend chroom maar ook lekker stoer. Je had in die tijd wel een serie op tv, Renegade, waarin de hoofdpersoon op een Harley rondreed en het kwaad bestreed. En natuurlijk de film Fixing the Shadow met Charlie Sheen. Op de één of andere manier allemaal heel aantrekkelijk.
Verder kom ik natuurlijk ook uit de tijd van Guns n’ Roses, Mötley Crüe, Poison, etc. Allemaal bands van ‘bad boys’. Mooie vrouwen en motorfietsen hoorden bij die lifestyle. Dat zie je terug in de videoclips, albumhoezen, et cetera. Alles bij elkaar kom ik dus helemaal niet uit een ‘motornest’, maar vond ik de hele lifestyle rondom de motor wel heel aantrekkelijk.”
Wat was je eerste motor, en welke herinneringen heb je daaraan?
“Mijn eerste motor heb ik pas gekocht na mijn scheiding. Daarvoor was er gewoon geen geld en tijd voor naast het gezin, carrière, opleidingen, etc. Die motor was een Honda Shadow 750 ACE. Ik was er supertrots op. De motor representeerde voor mij ook de vrijheid van het gescheiden leven, op dat moment natuurlijk heel belangrijk voor mij. In de loop van de tijd heb ik al een paar keer de zaag in de motor gezet. Ik wilde er een bobber van maken. Een paar verbouwrondes verder heb ik nog steeds wensen om de motor nog meer aan mijn visie te laten voldoen. Ik denk dat de mooiste herinneringen aan deze motor de eerste rondreizen (bv naar de Moezel) en het sleutelen/customizen zijn.”
Je omschrijft motorrijden als iets spiritueels. Heb je die associatie al vanaf dat je begon met rijden, of heb je – zeker gezien je beroep – op een later moment een andere betekenis aan deze manier van leven gegeven?
“Dat is pas later gekomen. In het begin was rijden vooral een technische bezigheid: de motor op de weg houden en zorgen dat ik niet val. Later, ook door het lesgeven en het opbouwen van mijn bedrijf Dordt Motorcycles, ben ik het motorrijden met het spirituele gaan verbinden. Op de motor moet je kijken waar je heen wilt, niet waar je níet heen wilt. Je moet zorgen dat je aandrijving houdt (zonder aandrijving ga je vallen). Daarnaast heeft het ook iets meditatiefs. Je kunt niet bellen, appen, praten, op de motor. Je moet motorrijden anders rij je jezelf vroeg of laat kapot. Focus op jezelf in het moment, wees niet bezig met wat achter je ligt: alleen het nu en de eerstvolgende bocht.
Ik moet hier wel eerlijk zijn. Ik ben nog niet zo lang bezig met deze paralellen trekken. Voor mijzelf merk ik wel dat het iets spiritueels heeft. Of je daar met anderen ook iets mee kunt, weet ik eigenlijk nog niet. Ik denk zeker dat motorrijden een hele mooie manier kan zijn om jezelf te ontwikkelen als mens, maar ik ben nog in de beginfase om dit verder uit te denken en te ontwikkelen.”
Hoe en wanneer rolde je eigenlijk in je werk als rijinstructeur? Heb je toen ook direct je eigen rijschool opgericht?
“Tijdens de coronaperiode was ik hoofddocent aan de Hogeschool Rotterdam. Net als alle docenten zat ook ik van achter mijn laptop les te geven. Het hele organisatorische lag toen een beetje stil, dus ik had heel veel tijd over. Ik wilde altijd al iets met motoren gaan doen. Technisch wist ik er toen nog niet veel van, maar ik kon wel lesgeven. Ik ben toen begonnen met de opleiding tot rijinstructeur. Gewoon omdat ik het leuk vond. Eerst auto en daarna motor.
Toen ik ermee begon had ik nog geen vastomlijnd plan. Maar toen ik klaar was had ik een eigen rijschool en motorgarage. Die laatste heb ik inmiddels gestaakt. Mijn bedrijf is nu een leerinstituut waar de motorrijder alles kan leren wat nodig/relevant is, van motorrijles, gevorderde motortrainingen, sleutelcursussen tot EHBO voor motorrijders. Daarnaast ben ik ook gecertificeerd angstcoach waarmee ik mensen probeer te helpen die een negatieve of traumatische ervaring op de motor hebben gehad.”
Wat is het leukste aspect van iedere dag bezig zijn met nieuwe motorrijders?
“Het is een hele mooie cirkel. Doordat je bezig bent met motorrijles geven, leer je iedere dag weer meer over motorrijden. Ik leer graag, maar dat had je denk ik al begrepen. Dat geef je vervolgens dan weer door aan je leerlingen, waardoor die weer betere motorrijders worden. Dat motiveert mij weer om mij verder te verdiepen in de dynamica van de motor, risicoperceptie (dat is trouwens een onderwerp waarop ik ben gepromoveerd), maar ook hoe mensen vaardigheden leren. Doordat ik zelf enthousiast word van mijn leerlingen en daardoor meer ga leren, kan ik mijn leerlingen weer meer leren waardoor zij weer enthousiast worden én beter gaan motorrijden.”
Een Pan America, gaaf! Hoe bevalt die motor je tot nu toe?
“De Pan America komt uit 2022 en is een hele fijne motor. In het begin wel wat problemen mee gehad, maar dat is normaal voor een Harley (zegt iedereen 😉). De motor rijdt fijn, maar dat doen alle nieuwe motoren tegenwoordig wel. Ik vind het vooral een mooie motor met een stoere uitstraling. Eentje die past bij het imago dat ik met mijn bedrijf probeer op te bouwen. En mijn droom was altijd om een Harley te bezitten. Mijn droom is nu om er twee te bezitten!”
Vertel eens iets meer over die avonturen van je, die doelen die je jezelf stelt. Is dat iets in de trend van de Iron Butt Association, of is het niet per se een kwestie van doorbijten maar gewoon plezier hebben?
“Ik kende de Iron Butt Association (IBA) nog niet, maar deze staat nu zeker op mijn planning. Misschien al in de meivakantie. Heel leuk initiatief en zeker iets waar je als rijinstructeur achter kunt staan. Ik had zelf ook wel wat plannen in die richting. In één dag heen en weer naar Montreux bijvoorbeeld. Dat is erg ambitieus, maar plannen mag altijd! Maar natuurlijk ook lekker in de natuur rijden.
Wat nog op mijn wensenlijst staat zijn themaritten. Ik wil bijvoorbeeld een route maken langs historische plekken uit de Tweede Wereldoorlog. Een rit door Duitsland. Of een rit langs de huizen van de Rolling Stones toen ze in Frankrijk woonden (jaren ’70). Of een rit langs de noordgrenzen van het Romeinse Rijk. Dus een combi tussen motorrijden en een historisch thema. Het lijkt mij dan heel leuk om dat te documenteren en beschikbaar te stellen aan andere motorrijders. Via mijn website bijvoorbeeld of in een boekje.”
Wat is het mooiste avontuur dat je in die hoedanigheid hebt ondernomen?
“Mijn huidige avonturen zijn nog erg beperkt hoor. Tot nu toe heel druk geweest met het opzetten van de rijschool. Ik ben nu eigenlijk pas ruimte aan het maken om mijn eigen ‘motorleven’ vorm te geven. Ik heb wel wat dingen gedaan in de Eifel, Ardennen, Oost-Duitsland en zo voort, maar dat was nog allemaal redelijk goed verzorgt (lees: niet heel avontuurlijk).
Voor mijn werk rij ik ongeveer 20.000 kilometer per jaar. Ik zou met mijn reizen en/of plannen ongeveer dezelfde hoeveelheid willen doen. De IBA is daar een leuk platform voor.”
Hallo Henk,
Leuk om je verhaal te lezen. Waar ik vooral benieuwd naar ben is EHBO voor motorrijders; in hoeverre is dat anders dan een gewone EHBO opleiding?
En de routes met een historisch thema?
Laat maar doorkomen, zou ik zeggen!