Ben jij net als Henny Blesgraaf gek van motoren en wil jij jouw passie delen op Motorrijders.nl? Meld je dan aan via ons aanmeldformulier!
Motorrijders.nl is er niet alleen voor, maar ook dóór motorrijders. We delen een passie en daarom ook jouw passie! Wij nemen je mee in het verhaal van Henny Blesgraaf en zijn passie voor motorrijden.
- Naam:
- Henny Blesgraaf
- Leeftijd:
- 74
- Woonplaats:
- Zaandam
- Beroep:
- Gepensioneerd
- Huidige motor:
- Yamaha Traver 7 (2022)
Hoe lang rijd je motor en wat is het dat je zo aantrekt in motorrijden?
“Ik rij illegaal motor vanaf m’n 14e en legaal vanaf m’n 18de. Inmiddels bijna 60 jaar. Op mijn 14de reden mijn vriend en ik op een Sparta NL250 uit begin jaren vijftig. Hij had die van zijn zakgeld gekocht en samen hebben we hem aan het lopen gekregen. Ik volgde toen een opleiding als automonteur dus ik wist er wel iets van. De benzine werd met een slangetje (even zuigen) uit de auto van zijn pa gehaald… We reden wel wat op de openbare weg maar vooral over de landerijen van de buurman, geploegd of niet, en over de paden langs de kwekerijen van zijn vader of mijn vader.
Ik herinner me dat we een schans hadden gebouwd waar we met 50 km per uur overheen knalde. Als het dan mis ging deden we het opnieuw maar dan, uit kwaadheid, nog harder!
In 1968 kocht ik als eerste legale motorfiets een Yamaha 125cc tweetakt tweecilinder, eentje met een verchroomd voorspatbord.”
Welke mooie, of minder mooie herinneringen heb je aan die Yamaha?
“De mooie herinneringen waren vooral het rijden in de omgeving van Aalsmeer, Amstelveen, Ouderkerk a/d Amstel, langs de Amstel naar Uithoorn etc. Vooral met mooi weer kon ik daarvan genieten. Ik had toen een namaak leren overal, dus zonder bescherming, en een leren helm met zo’n klepje aan de voorkant. Als ik richting Amstelveen ging nam ik altijd de zogeheten oude Spoorbaan (tegenwoordig de Beneluxbaan). Omdat de Yamaha er uitzag als een zware bromfiets had ik direct politie op m’n hielen als ik die Spoorbaan op zwaaide… Pas als ze mijn nummerplaat zagen werd de achtervolging gestaakt.”
Je schrijft maandelijks naar de ‘Sterdagen’ op Zandvoort te zijn gegaan. Wat was daar zo gaaf aan?
“De Sterdagen op het circuit van Zandvoort werden maandelijks georganiseerd door weekblad Motor. Dat moet rond 1968 zijn geweest. Voor een knaak (twee gulden vijftig) mocht je dan ongeveer een half uur op het circuit rijden. Je werd ingedeeld in een klasse (ik zat in de klasse tot 200 cc) en reed dan met iets van tien motoren je rondjes. Prachtig vond ik het dat mijn 125cc alle 80cc Honda’s ver achter zich liet.
Je reed in een T-shirtje, dat kon toen nog wel. En het stond best wel stoer op een mooie zomerdag. Toen ik rond 1972 de motor ook voor woon-werkverkeer ging gebruiken, kwam er een nylon pak met wat lichte bescherming. Nog later redelijk stevige kleding met bescherming van schouders, knieën en ellebogen. Een rugbeschermer zat er bij mij nog niet in. Pas veel later (in mijn R6 tijd) kwam er een leren pak met alles erop en eraan. Eigenlijk levensgevaarlijk om zonder bescherming de weg op te gaan, dat zou ik nu niet meer in m’n hoofd halen.”
Lees ook: Motorkleding volgens de experts
Je bent niet bepaald kieskeurig als het om motoren gaat. Wat geeft de doorslag in je keuze voor een bepaalde motor?
“Nee, ik ben inderdaad niet kieskeurig. Ik heb allerlei soorten motoren gereden, van Yamaha R6 tot een Forty-Eight van Harley-Davidson en alles daar tussen. Machtig hoor dat vrije gevoel, op mooie dagen trek ik er nog regelmatig op uit. Momenteel op mijn Yamaha Tracer 7. Vroeger wilde ik een motor die ik mooi vond en die betaalbaar was, tegenwoordig maakt de prijs wat minder uit maar is vooral het rijcomfort van doorslaggevende betekenis. Al wil ik nooit op een Moto Guzzi California of een Chinese knaller gezien worden…”
Als wat voor soort rijder zou jij jezelf omschrijven?
“Na m’n eerste motorfietsje heb ik een reeks aan choppermodellen gehad. Een Yamaha Virago en Kawasaki LTD bijvoorbeeld, dat waren vooral rustige toermotoren. Pas met de aankoop van de Yamaha R6 ging de snelheid weer omhoog. Op de Duitse snelwegen 240 rijden, best pittig. Toen mijn dochters ook gingen motorrijden moest er iets komen dat meer beschaafd was zodat zij er ook op konden rijden. Het werd een MT-03 opgevolgd door een MT-07. Daar konden de dames goed mee overweg.
Toen ze het hazenpad kozen, had ik het rijk weer voor mij alleen. Er kwam een MT-10. Wat een geweld: binnen tien minuten na vertrek had ik meestal de 200 al aangetikt. Ik werd betrapt door mijn vrouw die had me zien rijden. ‘Stapelgek voor zo’n oude man’, zei ze mij. Ik geef toe dat ik het zelf ook wel een beetje heftig vond. Dan maar inruilen voor een Harley Forty-Eight, waarvan ik er altijd al een had willen hebben. Die motor nodigt niet uit om direct het gas open te draaien. Dus daar heb ik weer een paar jaartjes mee gedaan. Tot mijn rug het niet meer oké vond. Een kwartiertje rijden en het ging niet meer. Die maar ingeruild voor een Tracer 7 waarop ik nog steeds twee uur achtereen zonder pijntje kan toeren.”
Was het dus een puur praktische keuze om de Tracer te kopen?
“Tegenwoordig koop ik met minder emotie. Ik vind hem in de standaard uitvoering mooi genoeg, maar de rijeigenschappen zijn geweldig. Het blok ken ik nog van de MT-07, lekker soepel en voldoende krachtig. Maar, soms ook wat stroef aan de linkervoet. Ik zit er wel eens naast. Met name het zitcomfort vind ik geweldig. Ik kom er – terwijl ik dit schrijf – net vanaf na een ritje van twee uur. Het voelt weer super!
In het verleden maakte ik wel eens uitjes naar Duitsland, België en Limburg maar nu kom ik niet veel verder dan 100 km rondom Zaandam. De verste rit die ik jaarlijks maak is naar de TT in Assen. Op vakantie ben ik met de motor nooit geweest. Vroeger reed ik met gemak 15.000 km per jaar, tegenwoordig houd het met 2000 wel een beetje op. Het liefst toer ik rustig in de polders van Noord-Holland.”
Herkenbaar verhaal. Als je ouder word, 67, ga je toch anders rijden dan in de begin jaren. Dan komt het toch meer op pk’s en snelheid aan bij de meeste en nu mag het wat rustiger en word er lekker getoerd.
Nog vele jaren en mooie kilometers met je Tracer Henny.
Na al die verschillende motoren, wil je nog steeds niet op een Guzzi California gezien worden ? Jammer voor jou…………want dat zijn échte karaktermotoren !