Mijn naam is Don van Doorn, 27 jaar oud, en samen met mijn trouwe motor (die ik “De Tank” noem) ben ik onderweg naar Tadzjikistan. Misschien zelfs verder. Waarheen precies? Dat weet ik zelf ook nog niet. Wat ik wel weet, is dat dit het avontuur is dat ik al jaren in mijn hoofd had.
De Tank en Ik
Mijn naam is Don van Doorn, 27 jaar oud, en samen met mijn trouwe motor (die ik “De Tank” noem) ben ik onderweg naar Tadzjikistan. Misschien zelfs verder. Waarheen precies? Dat weet ik zelf ook nog niet. Wat ik wel weet, is dat dit het avontuur is dat ik al jaren in mijn hoofd had.
Een groots avontuur. Zo eentje waarvan je altijd zegt: “Ooit…”
Maar ooit werd nu.
Ik woonde nog thuis. Geen relatie, geen kinderen, geen labrador maar wél genoeg geld gespaard. De perfecte cocktail voor een reis zonder einddatum. Na eindeloos wikken en wegen besloot ik het gewoon te doen. Ik kocht een motor, pakte wat spullen, en reed weg. Zonder strak plan, maar met een duidelijk doel: oostwaarts, richting de bergen van Tadzjikistan.
Mijn gids? De TET-route, de Trans Euro Trail. Een slingerend netwerk van offroad-paden dat zich als een stoffige ader door heel Europa heen werkt. Perfect voor een man met een missie en een motor met karakter.
Lees ook: De Trans Euro Trail in Nederland
De motor zelf vond ik via een kennis: een 2020 KTM 690 Enduro R. Hij was al flink verbouwd voor het zwaardere werk. Met een imposante rallytoren, drie (!) brandstoftanks en allerlei technische aanpassingen was het een beest op wielen. Ik deed er nog een schepje bovenop: verhoogde vering, kofferrekken, een tablet voor navigatie, en (omdat ik er nu toch mee bezig was) haalde ik de hele machine uit elkaar om alle lagers opnieuw in te vetten. Als je ergens midden in de bergen vast komt te zitten, moet je op je motor kunnen vertrouwen.
De naam “De Tank” kwam niet van mij, maar van een Bosnische local. Tijdens een rit keek hij naar de brede, robuuste machine, gebaarde iets over “brede heupen” en zei toen glimlachend: “It’s a tank.” En ik dacht: Je hebt helemaal gelijk.
Met twee 35-liter tassen heb ik maar weinig ruimte voor luxe. Geen beautycase, geen extra schoenen maar wél een kleine tent waar ik net in pas. Wat ik wel meesleep? Alles om De Tank onderweg helemaal uit elkaar te kunnen halen én weer in elkaar te zetten. Reservebanden, gereedschap, onderdelen. En genoeg water om het twee dagen uit te houden zonder een bron.
Ik weet niet wat ik allemaal tegen ga komen. Grensposten, wilde paden, onverwachte ontmoetingen. Maar dat is precies het idee: het avontuur begint pas écht wanneer je niet alles hebt uitgestippeld.
Zin om mee te reizen? Ik houd alles bij op Polarsteps, inclusief korte vlogs van mijn route en belevenissen. Of neem een kijkje op mijn Instagram: @motorcycle.pilot.
De Tank en ik rijden voorlopig nog verder. Tot hoever? Geen idee. Maar dat maakt dit avontuur juist zo mooi.
Don, prachtig avontuur gewenst!
Hoi Don, een geweldige stap. Jij volgt je droom en heb het lef om dat ten uitvoer te brengen. Ik ga je volgen. Geniet er met volle teugen van
Gr. Nico
²Geweldig Don! Ik wens je veel avontuurlijke, mooie en veilige kilometers toe. 👍
Ik ga je volgen.😊