Zodra we door de futuristische entree wandelen, leidt een blauwe zone ons naar een bijzonder deel van het museum: Das Haus des Motorrads, het Huis van de Motorfiets. Deze vleugel is volledig gewijd aan 100 jaar BMW Motorrad, en dat voel je meteen. De geur van olie is misschien verbeelding, maar het gevoel van historie is echt.
Het is een warme, zonnige ochtend in München als we het terrein van de BMW Welt betreden. Links torent het moderne glazen complex van BMW Welt boven ons uit, maar onze blik wordt direct getrokken naar het iconische “komvormige” gebouw ernaast het BMW Museum. Hier, tussen staal, glas en geschiedenis, begint een reis die niet over auto’s gaat, maar over iets anders: de motoren waar het ons om te doen is.
Waar het allemaal begon
Op een verhoogd platform staat ze: de BMW R32 uit 1923. Klein, eenvoudig, bijna fragiel in vergelijking met haar moderne nakomelingen. Maar dit is waar het allemaal begon. De luchtgekoelde tweecilinder boxer‑motor (een concept dat BMW nog steeds gebruikt) was zijn tijd ver vooruit. Je hoeft geen techneut te zijn om te voelen dat dit een motor was die de regels herschreef.
Naast haar staan modellen die hun sporen op het circuit hebben verdiend: de R255 Kompressor van Schorsch Meier, die in 1939 als eerste niet-Brit de Isle of Man TT won. En daar, onder een spotlight, de S 1000 RR waarmee Michael Dunlop die overwinning 75 jaar later herhaalde. Oud en nieuw, naast elkaar alsof de tijd geen grip heeft op passie.
Snelheid, stijl en statement
De volgende zaal voelt anders. Hier is de esthetiek net zo belangrijk als de techniek. De BMW R90S uit de jaren ’70, fel oranje en strak gevormd, lijkt rechtstreeks uit een Bond-film te komen. Ze was snel, mooi én betrouwbaar, een zeldzame combinatie in die tijd.
Een paar meter verder staat de BMW K1. Ooit verguisd om haar gewaagde uiterlijk, nu een culticoon. In het felrood met gele letters straalt ze iets rebels uit. Hier zie je dat BMW durfde om niet alleen snel, maar ook uitgesproken te zijn.
Interactie & beleving
Wat dit museum anders maakt dan de meeste technische tentoonstellingen, is hoe tastbaar het allemaal is. Op bepaalde plekken mag je letterlijk plaatsnemen op een vintage motor.
Er zijn interactieve schermen, geluidsfragmenten, filmpjes van races en interviews. Overal zijn verhalen, niet alleen van ingenieurs, maar van rijders. Politieagenten in Chili, avonturiers in Mongolië, motorkoeriers in Berlijn. BMW Motorrad is niet slechts techniek, het is emotie op wielen.
Tot slot: wat blijft hangen
Als we na ruim twee uur weer buiten staan, blijft er een gevoel hangen. Niet alleen van bewondering voor de machines, maar vooral voor het verhaal dat ze vertellen. BMW Motorrad is geen lineaire geschiedenis, maar een reis vol lef, passie en innovatie.
In een wereld waarin mobiliteit steeds vaker elektrisch, anoniem en autonoom wordt, herinnert het BMW Museum me eraan wat motorfietsen echt zijn: machines die dromen mogelijk maken.
Of je nu zelf rijdt of gewoon van techniek houdt, auto of motorfan bent, dit is een museum dat je minstens één keer in je leven bezocht moet hebben.
Ben er in 2012 geweest. Mooi om te zien maar erg klinisch: alles vlekkeloos opgesteld , dames en heren strak in het pak. Alsof de motoren alleen maar bij mooi weer uitgelaten moeten worden.
Vast een mooi museum, maar wel ver weg. In mijn garage staat mijn nog steeds in gebruik zijnde museumstuk: een R 75/ uit 1976 met nu 375.000 km op de teller. Nog steeds genieten!
R.
Beste mensen, de rondleiding was adembenemend. Wat ons opviel was de prijs van deze door bmw georganiseerd programma. Kop koffie, nee niets kon er meer van af. Zo afstandelijk buiten het programme. Het ging uiteindelijk om financieel gewin. BMW onwaardig zou ik willen afsluiten. Grtzz Cor.
Adembenemend! Dan heb je het toch niet meer over de prijs.