De Trans Euro Trail (TET) is een gratis GPX-motorroute van meer dan 100.000 kilometer door Europa, bedoeld voor avontuurlijke rijders die zoveel mogelijk legale onverharde wegen, gravelpaden en rustige secundaire wegen willen volgen; de route wordt door een community onderhouden en benadrukt respect voor natuur, lokale bewoners en de regels onderweg. Kortom: geen georganiseerde tour of race, maar een lange offroad-reis langs verschillende landen en landschappen. Lees er meer over via de website van de TransEuroTrail en hier tijdens een interview met de Linesman tijdens mijn eerste kennismaking met de TET.
Dat Nederland genoeg moois te bieden heeft voor motorrijders wist ik wel. Ik rij al jaren op de weg en ben fan van verdwalen, dus mooie stukken kom je vanzelf tegen. Maar of dat ‘naast de weg’ ook kon, daar was ik al een tijdje benieuwd naar. Tijd voor een driedaagse rit door Nederland, eentje die anders liep dan verwacht.
Na vorig jaar een Ténéré 700 te hebben aangeschaft, moest het er ook van komen om er echt mee offroad te gaan rijden. Verwacht geen rotstuinen of steile heuvels, maar gewoon offroad door het Nederlandse landschap. Als fan van Kriega waren twee 18-liter tassen snel aangeschaft, samen met een setje 80/20-banden voor het werk naast het asfalt. Na vier uur ploeteren om ze voor het eerst om de velgen te krijgen, was ik er bijna klaar voor.
De voorbereidingen
De Ténéré had ik het afgelopen jaar al wat aangepakt. Andere remgrepen, stevige handkappen en een rugged DMD2-navigatietablet. En als kers op de gadgetfreaks-taart, een remote op het stuur om de tablet te kunnen bedienen tijdens het rijden!
In de weken voor de trip genoot ik van de voorbereidingen. Alle campingspullen werden gewogen en netjes in de tassen gepast. Zo licht mogelijk bepakt rijden was het doel. Uiteindelijk kwam ik uit op net geen negen kilo. De tent nam daar bijna vier kilo van in, dus een lichtere en compactere tent staat inmiddels op de verlanglijst.
Wat is het plan?
Door Europa loopt de TET: de Trans Euro Trail. Een netwerk van offroadpaden, ook door Nederland. Daar hoort de ‘Drenthelus’ bij: zo’n 350 km door Drenthe en een stukje Overijssel, startend bij Balkbrug.
Mijn laatste TET-dagtrip vorige maand eindigde in Mariaparochie, net boven Almelo. Dat werd mijn startpunt voor deze trip. Vanaf daar volg ik de TET naar Balkbrug en rijd ik de Drenthelus met de klok mee. In totaal 470 kilometer, plus 100 km heen en 120 km terug. Zo’n 700 km in drie dagen. Ik ben benieuwd of dat lukt.
Bepakt en bezakt op pad
De motor stond al twee dagen klaar, volgetankt en met de tracks ingeladen. De route naar de start gaat binnendoor door de Achterhoek, richting een oude bekende die ik al 12 jaar niet had gezien. Erwin zou aanhaken met zijn Africa Twin, met nadruk op zou. De benzinekraan van zijn Twin dacht daar anders over. Om negen uur ’s ochtends zitten we tussen de benzinedampen aan de koffie en besloten we de rit samen te verplaatsen.
De temperatuur tikte de 20 graden aan, dus de jas ging achterop. Tijd om te rijden.
Na een uurtje onderweg wist ik het al: offroad rijden in Nederland is gewoon goed. Geen extreme dingen of veel singletracks, maar landbouwwegen, gravel, zandstroken en half overwoekerde ‘openbare’ wegen. Heerlijk. Elke keer als ik een bord zie met “Einde verharde weg” verschijnt er een grijns. “Mooi, dat is de bedoeling,” zeg ik tegen mezelf. Soms kom je op plekken waar je niet verwacht te mogen rijden, maar de TET loopt volledig over openbare wegen.
Het wordt warmer en mijn doorwaaijas doet z’n werk. Wel raak ik door het gehobbel mijn ministatief voor de actiecamera kwijt. Jammer, maar gelukkig maak ik liever foto’s. In Balkbrug haal ik in een lokale supermarkt wat lunch en prop alles in mijn camelbag. Op zoek naar een mooie plek.
Bij de Zwarte Dennen rond Staphorst spot ik een picknicktafel langs de track. “LUNCH!” roep ik hardop in mijn helm. De rit loopt lekker. In drie uurtjes tik ik 100 kilometer af. De paden liggen er goed bij: weinig zand, geen modder en weinig drukte.
“Ik draai het gas verder open, de achterkant begint gecontroleerd grip te verliezen en de flauwe bocht zorgt dat de T7 een beetje drift.”
Rond Meppel is het voornamelijk asfalt, maar voor je het weet rij je weer over een brede zandstrook langs een vaart. Bij Dwingeloo is het tijd voor een lekker ijsje en vlakbij Frederiksoord gaat het gas er even op om wat jongelui hun zin te geven. Terwijl zij van een brug in een brede vaart springen, zie ik vanaf een afstand dat ze hun pols draaien als gebaar om gas te geven. Ik draai het gas verder open, de achterkant begint gecontroleerd grip te verliezen en de flauwe bocht zorgt dat de T7 een beetje drift. Zowel ik als de jongelui vinden het mooi. Top, weer wat jongeren overgehaald om later ook motor te gaan rijden!
Ik rijd relaxed verder, stop voor foto’s bij hunebedden en zie de kilometers snel oplopen. Om 15:00 staat er al 200 km op de teller. Nog twee uurtjes, dan een camping zoeken. Net voorbij Veenhuizen zie ik op 100 meter langs de TET een camping liggen op de navigatie en rij naar het terrein toe.
Niemand, helemaal niemand te vinden. Ik check de website en vind een telefoonnummer. Tijdens het vriendelijke gesprek krijg ik te horen dat de camping nog gesloten is, maar ik krijg als tip naar Norg te rijden, zo’n 5 minuten van mijn locatie, en het daar bij de camping in het centrum te proberen. Zo gezegd, zo gedaan en enkele minuten laten rij in Norg de camping op en krijg ik van de uitbater een plekje tegenover het sanitair gebouw aangeboden.
Welkom in Norg
“9 uur verder en 275 kilometer, dat had ik niet verwacht! Hoe ga ik de komende twee dagen nog volmaken?” vraag ik mezelf kort af, maar het is tijd voor belangrijkere zaken. Eten en een biertje!
Als echte einzelgänger laat ik de restaurants links liggen en ik haal een zak soep, stokbrood, kruidenboter, een zakje chips en een halve liter Erdinger bij de lokale super. Daar krijg ik mijn avond wel mee vol. Na het lenen van een stoel bij het toiletgebouw werk ik mijn uitgebreide diner weg en maak ik nog een wandeling door het centrum van Norg, een pittoresk brinkdorpje waar het op vrijdagavond gezellig druk is op de terrassen.
Wat te doen?!
Slapen lukt mij om één of andere reden nooit echt lekker op een camping. Ik wordt elk uur wel even wakker en na wat draaien val ik dan weer in slaap. Echt goede nachtrust heb ik niet gehad, maar ik na een bak lekkere verse koffie, twee krentenbollen en een reep ontbijkoek kan ik er weer tegenaan. De tassen zijn binnen een kwartiertje weer gevuld en om 09:00 rij ik het terrein af.
Ik heb nog steeds geen idee hoe ik nog 200 kilometer ga vullen in twee dagen, maar sta er niet te lang bij stil en zie wel hoe de dag verloopt. Helaas had ik gelijk en liep de dag niet hoe ik wilde.
De lus gaat vanuit Norg nog iets verder richting het noorden en na het zien van de bordjes Haren maakt de track rechtsomkeer en loopt de TET over de Hondsrug richting Emmen. Ook hier is het schitterend rijden. Meer vrijgezichten, zandwegen en het enige lastige obstacel wat ik tegenkom is een trekker met huifkar vol met toeristen die een rondleiding krijgen. Na er vijf minuten achter te sukkelen wordt de berm wat breder en kan ik er via een grasstrook langs. De toeristen kijken mij raar aan en ik krijg een vriendelijke zwaai van de bestuurder op de trekker.
Lees ook: Compacte motorgear voor op de motor
Rond Eext kom ik nog wat bekende plekken tegen van een mountainbikeroute die ik hier eens gereden heb en bij Gieten ligt er zo’n mooie strook langs een 80km-weg dat ik daar weer even het gas open trek. Mijn KTM 990 Adventure was al een fijne motor, maar deze T7 kan er ook wel wat van (al staat een veringupgrade ondertussen wel op de wensenlijst).
Donkere wolken, maar niet in de lucht
Tijdens een korte stop open in mijn telefoon en er komt slecht nieuws binnen, heel slecht nieuws. Een familielid is plots overleden door kanker en met tranen in mijn ogen werk ik een bak koffie en een reep ontbijtkoek weg. Veel te jong en twee kinderen en een man achterlatend. De gedachten schieten door mijn hoofd en de zin om te genieten is spontaan weg.
Ik bel even naar huis en besluit de dag door te rijden en thuis te slapen. Ik blijf de TET volgen die tot 40km langs thuis loopt en ik zie wel hoe ver ik kom. Als de zon onder is moet ik toch uit het bos blijven en dan zie ik ook niet veel meer door mijn donkere vizier. Tijd om weer op te stappen.
Ondanks het slechte nieuws is het zonnetje lekker aan het schijnen, de temperatuur tikt de 20 graden aan en de mooie omgeving waar ik doorheen rijdt maakt veel goed. Via een grote omweg rij ik over zandwegen en graspaden langs sloten en boerenwegen sturen mij om en door weilanden. Bij Zuidwolde wordt ik nog even getrakteerd op een mooi stukje singletrack (en een lusje om een lelijk zonnepanelenpark).
Rondje voltooid
Tegen 15:00 rij ik Balkbrug binnen en heb ik mijn rondje afgemaakt. Veel vlotter dan verwacht, maar alle wegen lagen er dan ook goed bij. Ik verwacht dat je met veel regen door de modder een stuk langer doet over heel de lus. Het ging nu te makkelijk, dus ik moet maar eens terugkomen.
Ik blijf de TET verder volgen en heb nog de hoop om mijn statiefje te vinden, maar tevergeefs. Ik kom weer in bekend gebied en besluit toch maar even een frietje te gaan eten ergens. De supermarkten zijn ondertussen dicht en een regenbui weerhoud mij om buiten te zitten.
Na een veel te dure friet en een hamburger die het woord hamburger niet waard is (broodje met frituurburger erop gemikt met een dikke klodder curry) glibber ik de straat uit. 80/20-banden én een nat wegdek is geen goede combinatie. Driften op gravel maakt plaatst voor driften op asfalt en bij elke klein streepje gas in een bocht zet de achterband een stap opzij. Spelend rij ik verder richting het zuiden naar een koud pilsje en een warme douche.
Rond Borculo maak ik met het laatste beetje water uit mijn Camelbag nog een strak bakje koffie om alert te blijven en is het tijd om naar huis te rijden.
Na vandaag 400km over de TET te hebben gereden en 40 kilometer naar hus stap ik thuis van de motor af met ruim 800 kilometer extra op de teller. Flink genoten, maar toch een zwaar gevoel. Het nieuws van vanmiddag blijft in mijn hoofd spelen en ik ben blij om thuis te zijn. Wel zijn de laatste twee uur verschillende ideeën door mijn hoofd als volgende trip. Eens kijken wat dat gaat worden!
Hoi Mark, wat een gaaf verhaal om te lezen! Ben zelf geen offroad rijder maar geniet meer van leuke normale binnendoor wegen op mijn (onze) Kawasaki Versys 1000..
Gecondoleerd met je(jullie verlies)
Hoi , wil zelf ook gaan beginnen met tet routes te rijden , ben nu aan het sparen en wil volgend jaar een cf moto 450 of een kawasaki 500 kopen voor erbij en dan de tet routes gaan verkennen. Lijkt me heel avontuurlijk en zo anders als op dat asfalt rijden en toeren met mijn yamaha xjr.
Heb jou artikel gelezen en op de foto,s valt mij op dat je op je motor geen beschermbeugels/ valbeugels heb , lees en zie overal over de tet routes dat ze een lichte motor adviseren en toch ook beugels ivm vallen / glijden .
Het is een beetje wat je zelf wilt. Ik vind het extra gewicht niet fijn en met het vallen kunnen ze blijven haken aan iets en/of het frame verbuigen. Daarnaast houden ze eigenlijk enkel maar de kappen heel, verder zorgen ze er niet echt voor dat er meer kapot kan gaan. Ik ben er geen fan van in ieder geval. Kappenset voor de Ténéré is ook niet zo heel duur 🙂
Stevige handkappen zijn wel een aanrader op de rem- en koppelingshendels heel te houden.
CF Moto 350 of iets in die richting is echt top, daar ga je echt mee genieten. Prima genoeg om via de snelweg naar een startpunt te rijden en vanaf daa lekker de TET te volgen. Het hoeft allemaal niet snel te gaan, gewoon genieten op plekken waar je normaal niet komt.
Heel veel plezier alvast!
Ps. XJR is mooi! Je hebt een goede smaak 🙂
Ik kan niets anders adviseren dan licht van gewicht te rijden. De meesten rijden “50/50” motoren, maar als je écht begint, dan demotiveert een 200(+) kg motor enorm. Ik begon met een 287kg motor. Toen 260 > 230> 195 en nu 150kg. Ik rijd een Kove 450 Rally, maar dat is zo gekomen omdat mijn zoektocht en mijn manier van offroad rijden mij hier nu naartoe heeft gebracht. Wil je net als mij, meer offroad rijden dan enkel een TET, kijk dan naar offroad gerichte motoren die ook op asfalt kunnen, dan straat motoren die offroad kunnen.
Wil je echt alleen af en toe een TET doen, dan kun je ook kijken of je offroad banden onder je motor kunt zetten. De motor wil wel, de rijder is de beperkende factor.
Wat valbeugels betreft; ik heb de T7 ook gehad. Die heeft meer baat bij flexibel aftermarket plastic van Rtech, dan valbeugels. OEM plastic is vaak voor de ogen bedoeld maar knapt als de motor valt. Mijn T7 valbeugels van aliexpres waren uitzonderlijk sterk, maar uiteindelijk moesten die ook vervangen worden. Niets is voor altijd…
Mijn Kove heeft niet eens de mogelijkheid voor valbeugels, maar is dan ook gebouwd voor offroad (dakar) rijden. Veel flexibel plastic en licht van gewicht.