Wat doe je als je wél de mooiste bergwegen wilt rijden, maar níet eerst duizend kilometer snelweg wilt afzien in kou en regen? Dan pak je het anders aan. Met een motor op de trailer, een bus vol uitrusting en een plan dat onderweg steeds losser wordt, begint een reis die draait om rijden waar het écht mooi is: van Karinthië tot Slovenië, een vleugje Hongarije en de Italiaanse Alpen. Een experiment in comfortabel aanrijden en maximaal sturen. En dat bleek verrassend goed te werken.
Sommige reizen beginnen al met voorpret in de garage. De avond voor vertrek stond alles klaar: de Renault Kangoo tot het dak gevuld, winterkleding voor de Alpen, zomerset voor de Balkan, en daarachter de Airtrailer Mono met mijn BMW XCountry. Voor het eerst niet honderden snelwegkilometers afzien op de motor, maar ontspannen “aanrollen” naar het echte werk. Een experiment en eerlijk gezegd voelde het als pure luxe.
1.200 kilometer regen, sneeuw en hagel (maar dan droog)
Om 04.00 uur ging de wekker. Een lange etappe van zo’n 1.200 kilometer lag voor me. Terwijl Nederland nog sliep, reed ik met cola binnen handbereik, muziek op de radio en cruise control op 100 km/h richting Duitsland. Al snel begon het te regenen. En dat hield niet meer op.
Nog geen half uur onderweg en het was raak: regen, dalende temperaturen, en ter hoogte van het Sauerland zelfs sneeuw. De snelweg kleurde wit, gevolgd door stevige hagelbuien bij Kassel. Normaal omstandigheden waarbij je als motorrijder verkrampt doorrijdt. Nu zat ik comfortabel achter het stuur, terwijl de Kangoo zich dapper omhoog werkte op de hellingen. De vierwielaandrijving hield alles strak op koers en de trailer hing er voorbeeldig achter met de BMW als een trouwe reisgenoot vlak achter de achterruit.
München: even terug naar waar het ooit begon
De reis verliep verrassend soepel en rond het middaguur reed ik München binnen. Niet zomaar een stop, maar een persoonlijke. Hier begon mijn motorleven ooit, toen ik in 1988 onderweg terug van Joegoslavië spontaan motorkleding kocht om eindelijk lessen te gaan nemen.
Lees ook: Das Haus des Motorrads BMW in Munchen
Een korte nostalgische ronde later ging de reis verder richting Oostenrijk. Moderne snelwegen, digitale vignetten en hier en daar flinke Baustellen brachten me uiteindelijk naar Karinthië, waar Treffen am Ossiacher See de uitvalsbasis werd voor de komende dagen. Motor uitladen, spullen installeren, goed eten en vroeg slapen: morgen zou het echte rijden beginnen.
De eerste rijdag: sturen zonder strak plan
Geen dichtgetimmerde route, maar twee waypoints invoeren en de navigatie het werk laten doen. Verrassingstocht dus.
Die begon meteen goed: een vrijwel verlaten weg langs de Ossiacher See. Zomers vast druk, maar nu had ik het asfalt bijna voor mezelf. Even later verscheen een imposant gebouw op een heuvel, reden genoeg om spontaan af te slaan voor foto’s. Soms hoef je alleen maar nieuwsgierig te zijn om de mooiste plekken te vinden.
Slovenië: van herinnering naar werkelijkheid
De grens met Slovenië bracht een kleine cultuurshock. Waar vroeger het oude Joegoslavië zichtbaar was, liggen nu perfect onderhouden wegen en moderne dorpen. Maar de geschiedenis blijft voelbaar: kastelen met meerdere levens, industriële monumenten en stille dalen waar de tijd lijkt te vertragen.
Het mooiste? Wegen die je dwingen om telkens weer te stoppen. Niet omdat het moet, maar omdat je het jezelf kwalijk neemt als je doorrijdt zonder dat uitzicht even in je op te nemen.
Even spelen buiten het asfalt
Via slingerwegen bereikte ik Hongarije, waar het landschap direct veranderde. Kleinere dorpen, minder strak asfalt, maar juist daardoor een andere charme. Hier kon de XCountry even doen waarvoor hij gemaakt is: een paar verlaten gravelpaden meepakken, stof happen en gewoon spelen.
De terugweg liep over een van de mooiste motorroutes van Karinthië, met bochten die blijven komen en uitzichten die elke kilometer belonen.
Alpenritten tussen sneeuwmuren en haarspeldbochten
Met stijgende temperaturen lonkten de Alpenpassen. Sommige wegen bleken nog winters gesloten. Op een klim moest ik omkeren bij haarspeldbocht twaalf want sneeuwresten, takken en smeltwater maakten verder rijden onverstandig.
Andere routes waren gelukkig wel open. Daar werd het rijden technischer: smalle wegen, slecht asfalt, haarspeldbochten en hier en daar nog meters sneeuw langs de kant. Geen tempo rijden, maar geconcentreerd sturen. Precies het soort rijden dat je bijblijft.
Oude wegen zijn vaak de mooiste
Een lokale tip bracht me op de oude route tussen Ljubljana en de kust. Waar het verkeer over de snelweg jaagt, kronkelt deze weg vrijwel verlaten door het landschap. Bochten, ritme en rust alsof de weg speciaal voor motorrijders is blijven bestaan.
Via kleine grensovergangen en stille binnenwegen volgde nog een lus door Kroatië en Noord-Italië. Overal dat typische gevoel van onderweg zijn: dorpjes waar het leven zich nog op straat afspeelt, pleinen waar je spontaan stopt voor een drankje, en wegen die nooit bedoeld waren om haast over te maken.
Improviseren hoort erbij
Niet alles liep volgens plan. Een afgesproken begeleide tour ging op het laatste moment niet door. Dan maar improviseren. Dat leverde onverwacht een bezoek op aan een klein museum vol youngtimers en klassiekers, een plek waar je ineens voertuigen terugziet waarin je zelf ooit gereden hebt. Dan besef je dat reizen ook een beetje tijdreizen is.
Anders reizen, méér rijden
De combinatie van motor en trailer bleek geen compromis, maar juist een slimme manier van reizen. De lange, vaak monotone aanrijroutes sla je comfortabel over, terwijl je energie overhoudt voor de wegen waar het écht om draait.
En uiteindelijk is dat waar zo’n motorreis om gaat:
niet om zo veel mogelijk kilometers maken.
Mooie rit die je beschrijft. Zelf heb ik al jaren een airtrailer voor mijn Harley Streetglide. Ideaal inderdaad voor de lange aanrij routes maar vooral ook omdat de bodem kan zakken en ik de motor van bijna 400 kg er alleen op kan zetten zonder hem over een smal plankje omhoog te moeten duwen. Ook het feit dat je hem rechtop kan zetten heeft ons regelmatig geholpen met het stallen. Met een beetje geluk kunnen de auto en de trailer rechtop samen op één parkeerplek.
Vaak de combi geparkeerd en na een week touren opgehaald om weer verder te gaan. Zo al veel verre trips gemaakt door heel europa..
Mvrgr. Robert
Wij kennen het gevoel van lange aanrij route naar de routes die we graag willen rijden maar zijn erachter gekomen dat in Duitsland ook veel te ontdekken is als je niet over de anelwegen rijdt, en het vaak ook goed opschieten is maar wel een heel ander gevoel geeft dan alleen maar autobahnn rijden. Maar ook zoals jij het hebt gedaan is een mooie creatieve manier om “saaie” Km’s te overbruggen.
Veel succes met nieuwe rijzen olannen en maken.
https://www.polarsteps.com/EdwinHulleman
Hallo Edwin,
Zeker waar, dat je in Duitsland hele mooie alternatieven hebt voor de snelweg. Kost wat tijd, maar je krijgt er ook wat voor terug. Een paar jaar geleden voor een afspraak in Berlijn heen ook via de B1 gereden vanaf het Teutoburger Wald in plaats van de Autobahn. Navigatie uit en bordjes volgen. Heel relaxed. Dankjewel voor je reactie en veel motorrijplezier gewenst.
Dit voorjaar heb ik een vergelijkbaar plan. De million-dollar question: Waar pakeer je de auto en de trailer, zodat je niet het risico loopt dat je trailer weg is en moet kiezen tussen auto en motor om naar huis te tuffen…
Hallo Marc,
Voor deze trip was mijn uitvalsbasis Bikerhotel Kuchelwirt in Treffen am Ossiacher See. Het was vroeg in het seizoen en daardoor kon de motortrailer in de motorgarage geparkeerd worden en de auto op de hotelparkeerplaats en van daar uit verschillende dagtochten gereden.
Bij de BMW Motorrad Days in Garmisch-Partenkirchen bijvoorbeeld zaten we in een AirBnB accommodatie met garageboxen, waar alles veilig gestald kon worden. Kwestie van goed zoeken naar mogelijkheden.
Wil je hem als springplank gebruiken om verder te reizen, dan is het even zoeken. Maar bijvoorbeeld in Hirthals kun je in overleg met de Smyril Line parkeren op lang parkeren of bij een hotel als je naar de Faeröer eilanden of IJsland verder wilt reizen.
Hopende je hiermee geïnformeerd te hebben. Succes met het uitwerken van je plan.
wat een leuke motortrip!. WIl je misschien de route delen?
Hallo Margret,
Tuurlijk wil ik dat wel. Maar ik heb geen panklare GPX bestanden. Ik plan een aantal waypoints, waar ik absoluut heen wil en laat dan de navigatie een route waar alles is toegestaan, behalve snelwegen en tolroutes, maar wel veel bochten, hellingen en offroad tracks.
Hier een lijstje van mijn waypoints vanuit Bikerhotel Kuchelwirt in Treffen am Ossiacher See :
Dag 1 : Dvorec Bukovje kasteel, Magyarföldi fatemplom kerk, Őrségi Nemzeti Park (offroad track) en de B69 en motorrijders café bij Kärntnerblick boven op de Soboth pas.
Dag 2 : Egger Alm (lag te veel sneeuw), Nassfeld pas, Chiusaforte station, Sella Nevea, Predil pas, Mangart pas (gesloten), Soca vallei, Vrsic pas en Racer’s Restaurant in Villach.
Dag 3 : Loibl pas, Dovzan kloof, Koca na Planini Dolga Njiva (offroad track), B409 met als hoogtepunt haarspeldbocht en uitzicht op viaduct in Crni Kal, Livade, Motovun en terug over de SS-14.
Dag 4 : Porsche Museum in Gmünd en TAF Timer Museum in Villach
Het zijn wel lange ritten van 8.00 uur ’s ochtend tot zonsondergang, dus misschien moet je een beetje herschikken om meer te genieten. Helaas was mijn tijdsplanning beperkt en zoveel mogelijk gereden. Misschien zitten er (on-)bekende waypoints bij om in je reis te verwerken.
Veel plezier met de voorbereidingen.
Geweldige reis de Balkan heeft veel te bieden voor de motorrijders vaak ook onbekend. Ik heb enkele jaren geleden met mijn broertje, op zoek naar gedenktekens van mijn Ottomaanse voorvaderen, een rondreis gemaakt over de zuidwestelijk Balkans. Een geweldige belevenis die ik iedereen aanraad.
Durf buiten de gebaande paden van de gladde Europese Alpen en Dolomieten etc te treden en beleef de rauwe wegen en geweldige natuur.
m vr gr
Nihat Malkoc
Verkeerde titel met Balkan. Net als je schrijft dat je in Nederland bent geweest maar je reed bij Bad Nieuweschans naar binnen en bij Bourtange gelijk uit gereden.
Ik vind het een hele mooie vergelijking.