Dit verhaal begint met mijn huwelijksreis. We waren niet op de motor, maar toch heeft dit stukje er alles mee te maken. Want wie wordt er nou verliefd op zijn huwelijksreis? Juist…

Als bestemming voor onze ‘luna di miele’, onze honeymoon, hadden we een huisje gevonden in de buurt van het Comomeer in Italië. Vlucht en huurauto geboekt en verder alles geregeld voor een romantisch weekendje met zijn tweetjes in een nog onbekend gebied voor ons beiden. We keken ernaar uit om kleine pittoreske dorpjes te vinden langs het meer en lekker te eten en van elkaar te genieten.

Casa aperta

Natuurlijk wist ik dat Mandello del Lario, de plaats waar het iconische motormerk Moto Guzzi honderd-en-drie jaar geleden geboren werd, ergens aan het Comomeer lag. Gekscherend had ik wel laten vallen het best geinig te vinden om daar langs de oude fabriek te rijden. Maar het was onze huwelijksreis en mijn vrouw kon wel wat romantischers bedenken dan naar brommers kijken. Maar bij het plannen maken op dag twee, werden de woorden Mandello en Moto Guzzi toch stiekem door mij gegoogeld.

Al snel bleek dat – ik wist het echt niet – uitgerekend dit weekend (13 t/m 15 september) het Moto Guzzi ‘casa aperta’ (open huis) werd gehouden. Dat wil zeggen dat je gratis het museum in de oude fabriek kan bezoeken, de 70 jaar oude windtunnel (die stamt uit 1954) die nog altijd in gebruik is kan bekijken én je proefritten kan maken met de nieuwste modellen. En niet alleen bij de fabriek is er flink wat te doen: door de hele stad zijn er diverse stands en festiviteiten die in het teken staan van Moto Guzzi. “Tuurlijk, daar gaan we heen!”, zei mijn vrouw, die mij ook lief vindt. Dus op zaterdag stapten we al vroeg in de auto en togen we naar Mandello, met het idee ‘even een kijkje te nemen’ en dan door te rijden om ergens romantisch te lunchen.

You lookin’ at me?

Net zoals palingen vanuit alle windstreken eens per jaar de Sargassozee weten te vinden, zo beantwoorden vele ‘Guzzisti’ elk jaar weer de lokroep van de casa aperta in Mandello. Naarmate we dichter bij het stadje komen, horen we onderweg in de galmende tunnels langs het meer steeds meer gegons en geroffel. Beetje bij beetje neemt het aantal motoren op de weg toe, tot het punt dat er gewoon meer motoren zijn dan auto’s. Dat betekent overigens niet dat er – eenmaal aangekomen op de plaats van bestemming – makkelijk te parkeren valt. Laten we zeggen dat ik inmiddels mijn weg redelijk goed weet te vinden in deze (niet uitgesproken mooie) stad.

Say hello to my little friend

Voor menig Guzzista is casa aperta een ‘offer they can’t refuse’. Velen zien het zelfs bijna als een plicht die de liefde voor het merk met zich meebrengt. Natuurlijk zijn er ook veel rijders op andere merken motoren, maar hier is duidelijk een thuiswedstrijd gaande. Letterlijk de hele stad ademt Moto Guzzi en dit weekend worden daar nog behoorlijk wat schepjes bovenop gedaan.

Kraampjes van custom zaakjes, raceteams uit voorbije tijden met hun oude motoren, verzamelaars, historici en hun boeken, tweedehands onderdelen, kleding en natuurlijk eten en drinken toveren vrijwel elk pleintje in het centrum van de stad om tot een waar festijn. Het geheel heeft een familiaire sfeer. Italianen maken sowieso al graag een praatje met je, maar nu wordt er een passie gedeeld.

Klinkt zoals het hoort

Her en der verdeeld over het plein staan groepjes mannen (en een enkele vrouw) met glinsterende ogen Italiaanse gebaren te maken rond een motor, die al dan niet even ‘gerev’d’ word. En wat klinken die oude V-twins goed! Ze kijken naar ‘la machina’ en spreken vanuit hun hart, dat weet je zelfs zonder dat je het verstaat. Terwijl je daar staat, komt er weer een karavaan voorbij op Moto Guzzi’s van elk minimaal 60 jaar oud. De berijders waren waarschijnlijk nog niet geboren toen deze machines gebouwd werden, maar zijn wel in de stijl van deze tijd gekleed. Het lijkt wel in scène gezet.

Welk straatje we ook inslaan, overal staan motoren. Veel uit het sport-toursegment (hier komen niet alleen Italianen) maar ook de mooiste oude en nieuwe Guzzi’s. Dat alleen al is een feest. Denk: MOTORbeurs in de open lucht, maar dan écht gezellig; gefilmd en geregisseerd door Fellini.

Moto Guzzi

Moto Guzzi werd in 1921 opgericht in Genua waarna het hoofdkantoor en fabriek in Mandello del Lario werden gestart. Sinds 2004 is het één van de zeven onderdelen van de Piaggio Group. De moderne Moto Guzzi’s (vroeger ook één- en zelfs driecilinders) worden gekenmerkt door hun motorblok: een luchtgekoelde ‘langsgeplaatste’ V-twin. Dit wil zeggen dat de krukas in de lengterichting van de motor ligt.

Inmiddels is er ook een watergekoeld blok dat in de Stelvio en V100 Mandello gebruikt wordt. Ook de elektronica op de huidige motorfietsen is – mede dankzij het eveneens tot de Piaggio Groep behorende Aprilia – helemaal van deze tijd. Met deze modellen hoopt Moto Guzzi zichzelf een sterke positie te geven in het hedendaagse motortijdperk. Het merk werd vernoemd naar monteur Carlo Guzzi, één van de drie vrienden die ten tijden van de Eerste Wereldoorlog samen op het idee kwamen om een motormerk te starten.

Lees ook: Onvoorwaardelijke liefde voor de Moto Guzzi V50 NATO

In de Tweede Wereldoorlog werden veel motoren gebouwd en ook gebruikt voor militaire doeleinden. Tot voor kort reden veel politiekorpsen op verschillende plaatsen ter wereld op een Moto Guzzi. Ook in de motorsport is het merk bij tijd en wijle zeer succesvol geweest.

Oudere, amicale man

Mijn vrouw en ik lopen wat rond zonder vooropgezet idee. We kopen een T-shirt, we eten wat en kletsen (voor zover mijn Italiaans dat toestaat) met overweldigend enthousiaste Guzzi-eigenaren. Wat maakt het dat dit merk toch zo’n andere ‘vibe’ heeft dan bijvoorbeeld Ducati?

Als Ducati een iets te hard pratende Italiaanse macho man is – met een coole zonnebril, gel in het haar en strakke designkleding – dan is Moto Guzzi de iets oudere, amicale man, met wijsheid in pacht, met wie je kan lachen, praten over het leven, over lekker eten en een goed glas wijn. Het merk heeft voor mij een bepaalde sympathiefactor waar ik mijn vinger niet op kan leggen. Moto Guzzi maakt briljante machines. Motoren met karakter. Motorfietsen die uniek aanvoelen als je er op rijdt. Iets voor ‘petrol heads’. Dat gevoel is na hier vandaag aanwezig te zijn geweest alleen maar sterker geworden.

55

Toch merk ik aan mijn vrouw dat – hoewel ze dit heel leuk vindt voor mij – ze vooraf toch iets anders in gedachten had voor onze huwelijksreis. Zelf ben ik eerlijk gezegd ook al behoorlijk overprikkeld en we besluiten weer naar de auto te lopen, die op zeker een half uur lopen geparkeerd staat. Onderweg maak ik ergens op straat nog een foto van een fraai exemplaar van een fiets die waarschijnlijk uit de jaren ‘40 stamt. Toevallig staat de eigenaar in de buurt en voor je het weet sta je weer een half uur te kletsen. Hij blijkt tevens als gids werkzaam te zijn in het museum. Daar moesten we toch écht nog even een kijkje nemen, helemaal aangezien het precies om de hoek bleek te zijn.

Bij de uitgang kopen mijn vrouw en ik beiden een kaartje voor een loterij, waar je o.a. een speciale Moto Guzzi V7 Stone kan winnen. Mijn vrouw heeft al een tijd steeds de cijfers 55 voor ogen. Ze werd wakker om 5.55 uur, een boeket bloemen kostte haar 55 euro, et cetera. Als 55 ook de eindcijfers van haar lot blijken te zijn, zie ik haar ogen fonkelen. De volgende dag om 15.00 uur zou de trekking zijn. Drie keer raden waar wij op de derde dag van onze huwelijksreis te vinden zijn!

Geluksvogel?

Hebben we de V7 gewonnen? Helaas niet. Maar Moto Guzzi heeft wel mijn hart gewonnen. En na een proefrit op de V100 Mandello is er een nieuwe nummer 1 op mijn verlanglijstje voor een nieuwe sport-tourmachine. Wat een briljante motor! Wie weet kom jij mij volgend jaar tegen in Mandello, op mijn Mandello.

Ieder jaar organiseert Moto Guzzi ergens in de eerste helft van september haar Open House. Een officiële impressie van de editie van 2024 vind je hier!

Like

...

TwitterFacebookWapp

GEEF EEN REACTIE

Like

...

TwitterFacebookWapp