In de rubriek Motormodel zetten we steeds een ander type motor in het zonnetje. Over twee weken lees je het verhaal achter de beroemde MV Agusta F4. Heb jij een mooi verhaal bij onze gezochte lijst met motoren, meld je dan nu aan via deze pagina!
De één vindt de rust op een lekker ploffende cruiser, terwijl de ander helemaal wild wordt van een schreeuwende superbike… We hebben allemaal dezelfde hobby, maar er is gelukkig een flinke diversiteit onder motorrijders en motoren. In de rubriek Motormodel zetten we steeds een ander type motor in het zonnetje. Ditmaal de Yamaha XJ600S Diversion.
Foto’s: Yamaha & Hans Spanjer
Soms heb je van die motoren waar iedereen, of in ieder geval heel veel motorrijders, zich op thuisvoelen. Wellicht het beste voorbeeld daarvan is de Diversion van Yamaha.
Het is begin jaren negentig als deze allround-motor op de markt verschijnt en het blijkt direct een schot in de roos te zijn. Als opvolger van de XJ600 (Japans eerste 600 cc vier-in-lijn) staat in 1992 voor het eerst de naam Diversion op de kuipen van een Yamaha. Het is dan gelijk duidelijk dat de Japanse fabrikant mikt op het bereiken van een grote doelgroep, door een vierpitter neer te zetten die zeker niet als intimiderend gezien kan worden.
Juist op het moment dat de motoren steeds sportiever worden dankzij de eeuwige jacht naar meer pk’s, zet Yamaha in op het bruikbare vermogen en betrouwbare stuurkarakter van haar XJ600S. Die strategie blijkt te werken, want vanaf het eerste productiemoment vliegen de Diversions als zoete broodjes over de toonbank.
De eerste generatie, voorzien van een 599 cc luchtgekoelde achtkleps vier-in-lijn, ontpopt zich als dé verkooptopper voor Yamaha. Niet alleen is de XJ600S Diversion gewild als nieuw model, ook als occasion doet deze allrounder het meer dan prima. Iemand die daarover mee kan praten, is de 60-jarige Hans Spanjer. Sinds 2005 staat er een 1995-model op zijn naam. Inmiddels rijdt zijn gehele gezin rond op de Diversion.
Eerste stappen
“Ik ben zelf begonnen met brommers en later werden dat natuurlijk motorfietsen”, legt Spanjer uit. “Ik heb zelfs een tijdlang zijspan gereden, toen er kinderen kwamen. In diezelfde tijd begon het ook bij mijn vrouw te kriebelen om motor te gaan rijden, maar onze kinderen waren dus nog klein. Zodoende is dat even uitgesteld geweest, maar enkele jaren later wilde ze toch graag haar motorrijbewijs halen. Ondertussen kocht ik daarom een Yamaha Diversion voor haar.”
Doordat de Japanse viercilinder bekendstaat als een trouwe allemansvriend lijkt het Hans een ideale motorfiets voor zijn vrouw Annemiek, die haar eerste stappen op de motor moet zien te maken. “Het is een heel handelbare motor, technisch helemaal bulletproof en voor de relatief lage aanschafprijs hoef je ‘m ook niet te laten staan. Daarnaast is het een groot voordeel dat er veel Diversions zijn verkocht, waardoor je nooit verlegen zit om reserveonderdelen.”
Met de Yamaha XJ600S Diversion beleeft Hans’ vrouw haar eerste motoravonturen en stapt uiteindelijk over op de meer speelse Hyosung GT 650, de welbekende Koreaanse kopie van de populaire Suzuki SV 650. Ondanks dat er een andere motorfiets voor vrouwlief komt, blijft de Diversion plakken bij huize Spanjer.
“Bart, onze oudste zoon, werd achttien jaar en wilde ook gaan motorrijden. Dus ja, toen kwam de Yamaha weer van pas. Ook voor hem bleek zo’n Diversion een ideale motor om de eerste kilometers mee te maken. Hij heeft een mooi vermogen, is niet al te zwaar en je leert er toch op sturen.”
Geen noodzaak
Door de goede verkoop van deze allrounder is Yamaha slim genoeg om het succes nog wat verder uit te smeren. Twee jaar na de introductie van de 600 volgt een 900-versie van de Diversion. De verkoop van het zwaardere model blijkt eveneens meer dan prima te lopen en dat zorgt ervoor dat Yamaha niet direct de noodzaak ziet om ingrijpende wijzigingen door te voeren op deze types.
In de jaren negentig worden kleine updates doorgevoerd. De 61 pk sterke Yamaha XJ600S Diversion ontvangt in 1996 haar grootste update met een andere kuip, nieuwe carburateurs en de toevoeging van een oliekoeler. Haast ongewijzigd blijft het populaire model, in zowel 600- als 900-variant, in de brede line-up van Yamaha staan, maar in 2004 staakt de Japanse fabrikant uiteindelijk de productie van de Diversion.
Het leven van de allrounder lijkt in dat jaar op te houden, maar de Japanners weten uiteindelijk iedereen te verrassen als ze vijf jaar later weer leven blazen in de Diversion, met de komst van de XJ6. Met niets is deze motorfiets nog te vergelijken met het oude type, waarbij het vermogen nu uit een vloeistofgekoelde zestienkleps vierpitter wordt gehaald, afkomstig van Yamaha’s sportievere FZ6 (Fazer).
De 78 pk sterke Diversion moet wederom een groot publiek zien aan te trekken via het geprezen allround-karakter, maar kan uiteindelijk niet het succes van de eerste generatie benaderen. Na zo’n vier jaar trekken de Japanners dan ook de stekker uit het XJ6 Diversion-project, al laten ze de F-versie met volle kuip nog tot 2016 bij de Yamaha-dealers staan.
Veel motor voor weinig
Hoewel Hans Spanjer zelf tegenwoordig op een speelse Moto Guzzi V85TT rondrijdt, springt hij toch nog weleens op de donkergroene Diversion. Budgetfiets of niet, ook de 60-jarige motorliefhebber vindt het leuk om af en toe weer eens het karakter van de Japanse allrounder te ervaren.
“Laatst moest ik wat klein onderhoud uitvoeren en dan rijd ik daarna ook nog even een stukje met de Yamaha. Ik heb op redelijk wat verschillende motoren gereden, maar desondanks blijft het gewoon telkens weer erg leuk om op de Diversion te stappen. Het is heel basic motorrijden, maar dat maakt het misschien juist zo interessant.”
Inmiddels wordt het rijplezier van de Japanse allemansvriend beleeft door Hans’ jongste schoondochter, het zesde gezinslid dat het trucje motorrijden op de XJ600S Diversion leert. “Na Annemiek en Bart is de Diversion ook ingezet door mijn zoon Pim, dochter Lotte en schoondochter Jelena. Samen hebben we zo’n 50.000 kilometer op de klokken van de Yamaha gezet en dat allemaal zonder enige problemen. Daarnaast is de motor zeer sleutelvriendelijk, mocht er toch wat aan de hand zijn. Plus, zo’n budgetfiets kost je nauwelijks iets. Wat slijtageonderdelen en dat is het eigenlijk wel zo’n beetje. Je krijgt echt veel motor voor weinig als je een Diversion koopt.”
De verwachting van Spanjer is dat de ‘gezinsfiets’ voorlopig nog wel even in de familie blijft. “Op dit moment kan Sophie er lekker op rondrijden. Verder heb ik nog een schoonzoon zonder motorrijbewijs, maar die hebben we nog niet zo gek kunnen krijgen om aan de slag te gaan. Hij is er niet mee opgegroeid, dus ik verwacht eigenlijk dat Sophie de laatste zal zijn die op de Diversion rondrijdt. Mocht zij ooit op iets anders gaan rijden, dan laat ik de Yamaha gewoon in de garage staan, denk ik. Zo’n motor eet namelijk totaal geen brood.”
Heb nu mijn tweede Diversion, 1995 model, een groene. Heb altijd een zwak voor deze motoren gehad. De eerste helaas moeten verkopen, maar dat lag niet aan de motor. Nu dus deze 1995-er, ik blijf m top vinden. Stuurt prima met de nieuwe banden die ik er op heb laten zetten. Ook erg mooi vind ik het luchtgekoelde blok, icm de twee uitlaten. Eenvoudige zeer betrouwe techniek. Zo maken ze geen motoren meer ze degelijke en die zo lang mee gaan. De Diversion mag blijven!
Grt Fred
Leuk verhaal over de Diversion die ik zelf heel kort in bezit heb mogen hebben. Daarbij gelijk een kleine rectifiicatie; de 600 Diversion kwam in september of oktober 1991 op de Nederlandse markt. Ik vermoed dat ik de eerste bezitter van zo’n motor was die hem total loss heb gereden. Na er iets meer dan een week mee gereden te hebben bleef er op 14 oktober 1991 van mijn spiksplinternieuwe mooie rode exemplaar niet veel meer over, nadat ik buiten mijn schuld frontaal door een automobiliste werd aangereden. De 900 was voor mij toentertijd een droommotor vanwege zijn cardan. Helaas was mijn budget toen niet groot genoeg voor zo’n motor.
Fijne motor voorbeginners de Yamaha Diversion 600.
Gezien mijn leeftijd van bijna 85 jaar,vorig jaar een Diversion 600 uit 2ooo aangeschaft waarmee ik nog uitstekend uit de voeten kan.
Ik heb 16 jaar met de xj 900 gereden. Een superbetrouwbare motorfiets. De xj 600 was mij te klein. Het nadeel van de 900 was dat ik het geen stuurfiets vond, meer voor lange rechte wegen rechtdoor.
Momenteel een Vstrom 650. Ook een klassieker, net als de diversion modellen.
Mijn eerste motorfiets was de Diversion 900 , Vond de fiets voor het mooie veel te zwaar, heb kort daarop een Kawasaki Z750S (was toch erg gecharmeerd van een kuip) en met de Kawa kon je gooien en smijten, daar het met de Diversion nog wel eens voorkwam dat ik mijzelf vergiste in een bocht, kon ik met de Kawa nog een tandje bij zetten. Heb helaas geen kennis mogen maken met de Diversion 600.
Ik heb er ooit 1 gekocht voor 350,- jaren terug. Met het idee daar een paar maanden mijn woon/werk mee te doen. Uiteindelijk 3 jaar zomer en winter mee doorgereden. Mijn vrouw heeft erop leren rijden na het halen van haar rijbewijs, en ondanks dat hij vele keren omgevallen is, altijd buiten sliep, en heel eerlijk…. Niet de liefde kreeg die hij verdiende (de andere motoren staan warm binnen, worden na elke rit gewassen) wel de enige fiets die altijd klaar stond. Reed beter op afgewerkte olie uit mijn auto dan verse castrol.
Mis dat ding soms nog steeds….
Leuke motor die XJ600S Diversion. Ik heb er nog een uit 1994 , een groene. Met mijn dochter er op de Hardknott Pass en de Wrynose Pass gereden, Ik op de Triumph Tiger 800. Nu heb ik hem voor erbij. Een familie leenfiets voor een van mijn vier kinderen met een motorrijbewijs als zij zin hebben in een ritje.
Ik rijdt sinds 2017 op een groene Diversion XJ 600 , die ik liefkozend The Green Hornet noem, uit 1994. Het is natuurlijk niet meer moeders mooiste maar je kan er mee sturen dat wil je niet weten. Het is echt een hele fijne motor om op te rijden. Het gekke is dat als je praat met andere motorrijders , die op een moderne motor rijden, men graag weer eens op mijn Diversion willen rijden vanwege de fijne rijeigenschappen. Ben wel aan het kijken naar een andere motor maar ik twijfel nog steeds omdat mijn Green Hornet zo lekker ongecompliceerd is.
Geweldige motoren ik heb er 3 gehad het oude model 900 en twee keer de diversion 900 nu rijd ik alweer 7 jaar op de honda deuaville nt 700 en dit is ook een probleemloze motor.
M’n laatste motor was in 1981, daarna niet meer gereden. In 2018 een vakantie in de Ardennen, allemaal motoren op de camping en toen kwam de kriebel. Rond gekeken en een mooie bordeaux rode Yamaha Diversion XJ600 uit 1995 aangeschaft, tot vorig jaar september meegereden, pracht machine. Inmiddels heeft die motor een andere eigenaar en bezit ik een V-Strom uit 2008 (een iets rechtere zit)
Voor de wat langere starters is de 900 ook een goed model met een comfortabeler kniehoek. Ik heb al 20 jaar een 1995 model.
Nu net een 2014 Triumph Explorer XC 1200 gekocht, maar ik kan nog geen afscheid nemen….
Net als Hans zegt, het eet geen brood. Zeker niet met een klassieker verzekering!
Heb hem 4 jaar gehad liep altijd zelfs 10 dagen naar de dolomieten geen probleem super motor
Ideale motor voor beginners.
Mijn eerste was de voorloper hiervan, een xj600 uit 1991.
Nooit problemen mee gehad in de 4 jaar dat ik hem had.. Wilde eigenlijk na de xj de diverson900 kopen maar helaas nooit van gekomen.
Nu sinds een jaar een fjr1300 welke zeer goed bevalt.
Leuk, een artikel over mijn eerste en m’n tweede motor. Ik had tweemaal de groene. Dat was echt een leuke motor en ik moet zeggen, ik zie ze nog veel rijden..
De cardan aandrijving van de 900 maakte de motor uitermate geschikt voor woon/werk en lange reizen.