De klok stond stil. Precies op half twaalf. Het was niet zomaar een klok, maar het horloge om Bert z’n pols. Die avond, in 2006, verloor hij zijn hand in een ernstig arbeidsongeval bij een kartonfabriek. Zijn linkerhand werd gegrepen door twee draaiende walsen. Terwijl machines tot stilstand kwamen, ging het leven in één klap door in een nieuwe richting. Een die niemand ooit vrijwillig zou kiezen. De artsen konden zijn hand niet meer redden. Wat achterbleef, was een stomp, en een leven dat plots in twee helften leek te vallen: vóór en na het ongeval.

Een vraag die alles zei

Toen Bert wakker werd na de operatie, keek hij niet alleen naar wat hij was kwijtgeraakt.
Hij dacht aan wat hij wilde behouden: vrijheid, avontuur, zijn passies.

Een van zijn eerste vragen was dan ook geen medische.
Hij vroeg: “Kan ik ooit nog motorrijden?”

Het was een vraag die zijn ziel blootlegde. Motorrijden was zijn adem, zijn gevoel van onafhankelijkheid.
En hoewel niemand op dat moment een definitief antwoord kon geven, was zijn vrouw degene die het allemaal heeft uitgezocht. Want ook zij stond vanaf dag één achter hem, onvoorwaardelijk. Niet alleen als partner, maar als motivator. Het was zíj die zei: “Jij moet weer gelukkig worden. We krijgen je terug op de motor.” 

Die ene vraag gaf hem houvast, bracht hoop, en zorgde ervoor dat hij niet opgaf.

Opnieuw leren leven

Met één hand opnieuw leren leven is geen reeks lessen uit een handleiding. Het is een worsteling met ritsen, veters, pennen en ontbijtjes. Bert was linkshandig en moest leren schrijven met zijn rechterhand, wat eerst een gekrabbel was, werd gaandeweg weer leesbaar. Hij leerde zichzelf aankleden, klussen, zelfs het dragen van een kop koffie zonder te morsen.

Maar belangrijker nog: hij leerde geduld. Niet alleen met zijn lichaam, maar ook met zijn geest. Want frustratie is onvermijdelijk als alles trager, moeilijker of simpelweg onmogelijk lijkt. Toch koos hij er elke dag voor om niet op te geven.

Van overleven naar inspireren

Wat Bert miste na zijn ongeluk, waren verhalen zoals de zijne. Waar waren de anderen? Waar waren de tips, de eerlijkheid, de mensen die wisten wat hij voelde?

In 2008 besloot hij zelf dat gat te vullen met 1-handed.nl een plek waar hij niet alleen zijn ervaringen deelde, maar ook open sprak over alles: de ongemakken, de trucjes, de pijn, de overwinningen. Een site vol tips, video’s, blogs, humor en vooral: hoop. En die hoop sloeg aan. Mensen begonnen hem te mailen, sommigen vonden herkenning, anderen vrienden. Zijn persoonlijke reis werd een baken voor honderden, misschien wel duizenden anderen.

Een man met een missie en een prothese

Bert begon met eenvoudige hulpmiddelen: een haak, een lus, soms gewoon zijn stomp. Maar al snel dook hij de wereld in van high-tech protheses. Met hulp van een instrumentmaker kwam hij uit bij de i-Limb: een geavanceerde handprothese met individueel bewegende vingers. Dat was geen gadget, dat was vrijheid.

Daarmee kon hij weer klussen, koffie zetten en fietsen. Inmiddels draagt hij de vijfde generatie: de i-Limb Quantum, en hij gebruikt die net zo vanzelfsprekend als een ander zijn linkerhand. Deze Prothese gaf hem weer vrijheid terug maar nog niet zijn doel. Het motorrijden, was helaas met deze prothese niet verzekerd. Dus de zoektocht ging verder…

Een stuur en een prothese

Zijn linkerhand verloor hij jaren geleden in een ongeval, maar dat heeft hem er nooit van weerhouden zijn leven opnieuw vorm te geven. Motorrijden moest en zou terugkomen. En dus begon het puzzelen. Het aanpassen. Het overleggen met technische experts, prothesemakers en motoraanpassers.

Voor het motorrijden heeft Bert een speciale prothese. Geen gewone. De motor prothese is het freelock systeem en werkt als een soort skibinding. Deze is ontworpen met grip die precies past om het linkerhandvat van de BMW. Hij kan hem vastklikken voor extra stabiliteit, maar ook snel losmaken in noodgevallen. Tevens een verwarmde koker, daarmee kan hij kiezen voor koud of warm. Deze houdt zijn arm warm tijdens koude ritten in de bergen. Comfort, veiligheid én vrijheid: allemaal in één uitvinding.

Slim schakelen zonder linkerhand

Normaal gesproken zit de koppeling aan de linkerkant van het stuur. Maar Bert heeft daar niets meer aan. Dus werd de koppeling verplaatst naar de rechterkant. Daar zit nu een aangepaste hendel, die hij met zijn duim of wijsvinger bedient, zonder zijn hand van het gas te halen. Het schakelen is geen reflex meer, het is een bewuste, beheerste beweging. Iets wat ooit vanzelf ging, is nu pure techniek én precisie.

Ook alle schakelaars: richtingaanwijzers, verlichting en de claxon zijn verplaatst naar de rechterzijde. Soms moeten er keuzes worden gemaakt. Sommige functies zitten dichter op elkaar. Maar voor Bert is dat geen probleem. Hij kent de plek van elke knop alsof hij ze zelf heeft getekend. En in zekere zin heeft hij dat ook.

Het begint alleen niet met alleen aanpassingen op de motor. Wat te denken van motorkleding, laarzen en een helm. Hoe sluit je een helm met 1 hand? En hoe trek je je motorhandschoen aan? Daar moesten natuurlijk ook makkelijke oplossingen voor komen.

Bert moest opnieuw motorrijlessen nemen om zijn rijbewijs terug te krijgen. Maar hij stond er niet alleen voor. Er is een rijschool die werkt met een speciaal aangepaste motor, ontwikkeld voor mensen met een lichamelijke beperking. Deze motor maakt deel uit van het project Motor Mobiliteit voor Gehandicapten (MMvG).

Bert bleef niet aan de zijlijn staan. Integendeel: hij draagt actief bij aan het project en is zelfs bestuurslid van de Stichting Motor Mobiliteit voor Gehandicapten (SMvG), de organisatie die voorlichting geeft over de mogelijkheden binnen de MMvG. De stichting wordt volledig gerund door ervaringsdeskundigen, mensen die zelf weten hoe het is om opnieuw te leren rijden met een beperking.

Je kunt ze elk jaar ontmoeten op de Motorbeurs in Utrecht, waar ze anderen inspireren met hun verhaal en laten zien wat er allemaal wél mogelijk is.

De magie van samenwerking

De aanpassingen kwamen niet vanzelf. Samen met MMvG en destijds de hulp van motoringenieur Rob Jansen, ontwierp Bert zijn aangepaste BMW. Elk detail werd besproken: hoe druk je op een knop met één hand? Hoe rem je veilig zonder balansverlies? Wat gebeurt er op een bergpas als het nat is en de wind onverwacht op steekt? Dankzij het originele ABS-systeem van de BMW R 1200 RT heeft Bert altijd extra zekerheid onder zijn hand. De elektronische hulpsystemen zoals verschillende rijmodi zorgen ervoor dat hij zich kan concentreren op wat ertoe doet: de weg voor zich.

En die weg ligt vaak open. Want Bert rijdt niet alleen rondjes in de buurt. Nee, hij rijdt duizenden kilometers, samen met zijn vrouw, door de bergen van Oostenrijk, over de snelwegen van Duitsland, langs meren in Italië en de ruige natuur van Noorwegen. In weer en wind.

Niet aangepast om minder te doen, maar om méér te kunnen

De aanpassingen aan zijn motor zijn geen concessies, maar juist uitbreidingen. Waar een ander misschien zou zeggen: “Dit kan niet meer,” zegt Bert: “Hoe kan het wél?”

Zijn motor is het bewijs van die filosofie. Elke hendel, knop, grip en kabel is een herinnering aan zijn doorzettingsvermogen. De RT is niet alleen een vervoersmiddel. Het is een symbool. Een bewijs van zijn doorzettingskracht.

Like

...

TwitterFacebookWapp

GEEF EEN REACTIE

Like

...

TwitterFacebookWapp