De Stelvio, Grossglockner en Furkapas staan bij veel motorrijders hoog op het verlanglijstje. Prachtige bergwegen, maar je bent er zelden alleen. Gelukkig zijn er in Europa genoeg minder bekende passen die minstens zo indrukwekkend zijn. Van smalle bergwegen en uitdagende haarspeldbochten tot spectaculaire uitzichten en verrassend rustige routes. Wij selecteerden tien onderschatte bergpassen die absoluut een plek verdienen op je motorbucketlist.
Hahntennjoch Oostenrijk
1.894 METER | TIROL
De Hahntennjoch is onder ervaren Alpenrijders misschien geen geheim meer, maar verdient absoluut een plek in dit overzicht. De bergpas verbindt het Lechtal met Imst en voert dwars door een indrukwekkend berglandschap met steile rotswanden, smalle wegen en uitdagende bochten.
Vooral de klim vanuit Imst is bijzonder. Hier slingert de weg omhoog door een ruig landschap, waarbij steile hellingen en scherpe bochten elkaar afwisselen. Het is geen pas om gedachteloos overheen te rijden. Juist dat maakt hem zo aantrekkelijk.
Let op: op de Hahntennjoch geldt van 15 april tot en met 31 oktober een rijverbod voor motoren met een geregistreerd standgeluid van meer dan 95 dB(A). Dat geldt ook voor verschillende andere wegen in de omgeving. Controleer dus vooraf de waarde op je kentekenbewijs
Passo Manghen Italië
2.047 METER | TRENTINO
Wie aan motorrijden in de Dolomieten denkt, komt al snel uit bij de Sellapas of de Passo Pordoi. Maar iets verder naar het zuiden ligt de Passo Manghen, een bergpas die minstens zo interessant is voor liefhebbers van bochtige wegen.
De route door het Lagoraigebergte is op veel plaatsen behoorlijk smal. Je rijdt door dichte bossen, langs bergweiden en uiteindelijk door een open berglandschap richting de top. Het asfalt is niet overal even breed en tegenliggers vragen soms wat extra aandacht.
De Passo Manghen is vooral geschikt voor motorrijders die liever een uitdagende bergweg rijden dan een brede doorgaande route. Het is een prachtige toevoeging aan een motorvakantie in Trentino.
Sölkpass Oostenrijk
1.788 METER | STEIERMARK
De Sölkpass ligt in het Oostenrijkse Steiermark en is een mooi alternatief voor de bekendere routes door de Alpen. Waar sommige bergwegen vooral populair zijn vanwege de bezienswaardigheden onderweg, draait het hier vooral om de weg zelf.
Je rijdt door groene dalen, langs bergbeekjes en omhoog richting een ruiger berglandschap. De bochten volgen elkaar in een prettig ritme op, terwijl het uitzicht steeds verandert.
De Sölkpass is een goede keuze voor motorrijders die een ontspannen route willen combineren met voldoende stuurwerk. Vooral in de zomer is het een aantrekkelijke verbinding door dit deel van Oostenrijk.

Glaubenbielenpass Zwitserland
1.611 METER | CENTRAAL-ZWITSERLAND
Zwitserland heeft een indrukwekkende verzameling bergpassen. De Furka, Grimsel en Susten trekken jaarlijks talloze motorrijders, maar ook buiten deze bekende routes liggen prachtige wegen.
De Glaubenbielenpass, ook wel Panoramastrasse genoemd, verbindt Giswil met Sörenberg. De ongeveer 39 kilometer lange route voert door bossen, langs groene berghellingen en over een weg die op sommige plekken behoorlijk smal is.
Met hellingen tot ongeveer twaalf procent en een voortdurend veranderend uitzicht is dit een verrassend mooie route. Een bijkomend voordeel is dat de pas goed te combineren is met andere bergwegen in Centraal-Zwitserland

Pavličevo Sedlo Slovenië
1.339 METER | GRENS SLOVENIË EN OOSTENRIJK
Slovenië wordt steeds populairder onder motorrijders, maar veel bezoekers beperken zich tot de bekende Vršičpas. Wie iets verder kijkt, ontdekt in het noorden van het land de Pavličevo Sedlo.
Deze bergpas ligt op de grens met Oostenrijk en is een prachtige route door de Kamnik-Savinja-Alpen. De smalle asfaltweg slingert door bossen en langs berghellingen, met onderweg indrukwekkende uitzichten op de omliggende bergen.
De route is vooral aantrekkelijk vanwege het rustige karakter en de afwisseling tussen het Oostenrijkse en Sloveense berglandschap.
Een mooie combinatie is de nabijgelegen Logarvallei, die bekendstaat om haar groene landschap en indrukwekkende bergwanden. Een omgeving waar je gerust wat extra tijd voor mag uittrekken.

Col de la Lombarde Frankrijk en Italië
2.350 METER | FRANKRIJK / ITALIË
Op de grens van Frankrijk en Italië ligt de Col de la Lombarde, een bergpas die gemakkelijk over het hoofd wordt gezien wanneer je een motorreis door de Alpen plant.
De route verbindt de omgeving van het Franse Isola 2000 met het Italiaanse Vinadio. Vooral aan de Italiaanse kant is de weg smal en bochtig. Hier volgen de haarspeldbochten elkaar op en is er weinig ruimte voor fouten.
Hogerop verandert het landschap in een ruige bergwereld met kale hellingen en indrukwekkende vergezichten. Door de hoogte kan het weer hier snel omslaan, zelfs wanneer het in de dalen nog aangenaam warm is.
De Col de la Lombarde is geen pas om zoveel mogelijk snelheid te maken. Het is juist een weg waar nauwkeurig sturen en anticiperen op tegenliggers belangrijk zijn. De pas kent een wintersluiting en kan ook tussentijds worden afgesloten vanwege het weer.
Puerto de San Glorio Spanje
1.609 METER | PICOS DE EUROPA
De Spaanse Pyreneeën zijn bij veel motorrijders geliefd, maar ook in het noorden van Spanje liggen prachtige bergwegen. De Puerto de San Glorio is daar een mooi voorbeeld van.
Deze bergpas ligt aan de N-621, tussen Cantabrië en Castilië en León, aan de rand van de Picos de Europa. In tegenstelling tot veel smalle Alpenpassen bestaat de route hier uit een heerlijke afwisseling van vloeiende bochten en grotere hoogteverschillen.
Het landschap is opvallend groen, met uitgestrekte berghellingen en diepe dalen. Vooral de combinatie van goed doorlopende bochten en de omgeving maakt deze route aantrekkelijk.
Wie de tijd heeft, kan een uitstap maken naar het nabijgelegen uitzichtpunt Collado de Llesba. Hier kijk je uit over een van de mooiste berggebieden van Noord-Spanje

Licentie: CC BY-SA 3.0
Col de la Cayolle Frankrijk
2.326 METER | MERCANTOUR
De Col de la Cayolle is misschien wel een van de mooiste alternatieven voor de drukke routes door de Franse Alpen. Deze pas verbindt de Ubayevallei met de Varvallei en loopt dwars door het indrukwekkende landschap van het Nationaal Park Mercantour.
Vanuit het noorden volgt de weg lange tijd de rivier de Bachelard, waarbij je door smalle kloven en langs steile rotswanden rijdt. Naarmate je hoger komt, verandert het landschap in open bergweiden en volgen de bochten elkaar sneller op.
Het bijzondere aan deze route is de enorme afwisseling. Bossen, watervallen, bergweiden en ruige bergtoppen komen allemaal voorbij.
Bovendien is de Col de la Cayolle uitstekend te combineren met de Col des Champs en de Col d’Allos. Wie deze drie passen achter elkaar rijdt, krijgt in relatief weinig kilometers een enorme variatie aan bergwegen voorgeschoteld.

Puerto de la Ragua Spanje
CIRCA 2.040 METER | SIERRA NEVADA
Bij motorrijden in Spanje denken veel mensen aan de Pyreneeën of de bergwegen langs de Costa Blanca. Maar ook Andalusië heeft prachtige routes die bij buitenlandse motorrijders minder bekend zijn.
Een daarvan is de Puerto de la Ragua in de Sierra Nevada. De A-337 voert vanuit de omgeving van La Calahorra omhoog naar de bergpas en daalt vervolgens af richting het zuiden.
Onderweg verandert het landschap van uitgestrekte, droge berghellingen in dennenbossen en hoger gelegen berggebieden. De route bestaat uit een aantrekkelijke combinatie van lange bochten en krappere bochten.
Juist het contrast tussen de verschillende landschappen maakt deze pas bijzonder. Wie een motorvakantie in Andalusië plant, kan de Puerto de la Ragua uitstekend combineren met andere wegen door de Alpujarras.

Wanneer kun je deze bergpassen het beste rijden?
Het weer in de bergen is onvoorspelbaar. Sommige passen zijn alleen tijdens de zomermaanden geopend, terwijl andere afhankelijk van sneeuwval al vroeg in het najaar worden afgesloten. Vooral in de Alpen zijn juni tot en met september doorgaans de meest geschikte maanden om een motorreis over meerdere hoge passen te plannen.
Ook in de zomer kunnen bergwegen tijdelijk worden afgesloten vanwege sneeuw, werkzaamheden, vallende stenen of slecht weer. Controleer daarom altijd de actuele verkeersinformatie voordat je aan een bergpas begint. Houd er bovendien rekening mee dat smalle wegen, wisselende wegkwaliteit en onverwachte tegenliggers extra concentratie vragen.
De mooiste bergpas is niet altijd de bekendste
Natuurlijk zijn de Stelvio, Grossglockner en Furkapas niet voor niets zo populair. Maar wie regelmatig in de bergen rijdt, weet dat het soms juist de onbekendere wegen zijn die je het langst bijblijven.
Welke minder bekende bergpas heeft jou ooit verrast? En welke ontbreekt volgens jou absoluut in dit overzicht?




