Villacher Alpenstraße
Een spectaculaire panoramaweg richting de Dobratsch, met heerlijk asfalt, prachtige bochten en indrukwekkende uitzichten over de Alpen
Helemaal in het zuiden van Oostenrijk ligt Karinthië, een deelstaat die bekendstaat om haar bergen, helderblauwe meren en relatief aangename klimaat. Vooral het zuidelijke deel, rondom Hermagor en Nassfeld, is bijzonder aantrekkelijk voor motorrijders.
Hier ontmoeten de Karnische Alpen, de Gailtaler Alpen en de nabijgelegen Julische Alpen elkaar. Dat levert niet alleen indrukwekkende landschappen op, maar vooral ook een uitgebreid netwerk van bergwegen, smalle passen en rustige dalwegen.
Wat Zuid-Karinthië bijzonder maakt, is de ligging. Vanuit Hermagor rijd je gemakkelijk de grens over naar Italië of Slovenië. Je kunt ’s ochtends ontbijten in Oostenrijk, tussen de middag genieten van een Italiaanse lunch en in de middag door de Sloveense bergen rijden.
En daarvoor hoef je niet iedere dag je bagage opnieuw op de motor te binden. Met een vaste verblijfplaats kun je vrijwel alle kanten op.
Een groot voordeel van Zuid-Karinthië is dat je niet voortdurend van accommodatie hoeft te wisselen.
Het plaatsje Hermagor is een praktische uitvalsbasis. Vanuit hier bereik je gemakkelijk de Nassfeldpas, de Italiaanse grens en de wegen richting Slovenië. Ook de Villacher Alpenstraße, Weissensee en verschillende andere bergpassen liggen binnen bereik van een dagtocht.
In de regio zijn diverse motorvriendelijke hotels, pensions en appartementen te vinden. Sommige accommodaties beschikken over een overdekte motorstalling, een droogruimte voor motorkleding en eigen routes die je kunt downloaden.
Dat is geen overbodige luxe. Het weer in de Alpen kan immers snel omslaan, zelfs wanneer je ’s ochtends onder een strakblauwe hemel vertrekt.
Een van de bekendste grensovergangen in de regio is de Nassfeldpas, in Italië bekend als de Passo di Pramollo. Deze pas ligt op ongeveer 1.530 meter hoogte en verbindt het Oostenrijkse Gailtal met het Italiaanse Kanaltal.
De Oostenrijkse zijde voert over de B90, ook wel Nassfeldstraße genoemd. Vanuit Italië klimt de weg omhoog vanuit Pontebba, met een aaneenschakeling van bochten, smalle passages en een bijzondere rotstunnel.
Boven op de pas ligt het kleine bergmeer Laghetto Pramollo, een mooie plek om even af te stappen. In de winter is Nassfeld een druk skigebied, maar in de zomer maakt de sneeuw plaats voor groene berghellingen en prachtige uitzichten.
Voor motorrijders is dit een ideale pas om Oostenrijk en Italië met elkaar te combineren.

Net over de grens met Slovenië ligt een van de meest bijzondere bergpassen van deze regio: de Vršič-pas. Met een hoogte van 1.611 meter is het de hoogste verharde openbare bergpas van Slovenië.
De weg verbindt Kranjska Gora met de Soča-vallei en telt maar liefst vijftig haarspeldbochten. Vooral de noordzijde vraagt wat extra aandacht. Verschillende bochten zijn namelijk nog voorzien van kinderkopjes, die bij regen behoorlijk glad kunnen worden.
De route voert dwars door het Triglav Nationaal Park. Onderweg wisselen dichte bossen, steile rotswanden en indrukwekkende vergezichten elkaar af.
Na de afdaling richting Trenta volgt de weg de rivier de Soča, die bekendstaat om haar opvallend turquoise water. De route langs deze rivier is misschien minder technisch dan de pas zelf, maar minstens zo mooi.
Wie graag bochten rijdt en onderweg van het landschap wil genieten, mag deze route eigenlijk niet overslaan.

Voor motorrijders die van smalle en uitdagende bergwegen houden, is de Mangartweg in Slovenië een bijzondere ervaring.
De weg slingert via scherpe haarspeldbochten en uit de rotsen gehakte tunnels omhoog richting het Mangartzadel. Onderweg zijn de uitzichten op de Julische Alpen indrukwekkend, maar veel ruimte om daarvan te genieten tijdens het rijden is er niet altijd.
De weg is op sommige plaatsen zo smal dat twee voertuigen elkaar nauwelijks kunnen passeren. Ook ontbreken op verschillende stukken uitgebreide vangrails.
Dit is dan ook geen bergweg om gehaast te rijden. Zeker bij regen of laaghangende bewolking is extra voorzichtigheid geboden.
Door een eerdere rotsverschuiving is het bovenste gedeelte van de weg al langere tijd niet volledig toegankelijk. Controleer daarom vooraf hoe ver je daadwerkelijk kunt rijden. Ook voor de toegankelijke gedeelten gelden beperkingen en wordt tol geheven.

Aan de Italiaanse kant van de grens ligt de Monte Zoncolan, een naam die vooral wielerliefhebbers bekend zal voorkomen. De beklimming is regelmatig onderdeel van de Giro d’Italia en staat bekend als een van de zwaarste beklimmingen in het professionele wielrennen.
Maar ook op de motor is deze berg bijzonder.
Vanaf Sutrio slingert de weg ruim dertien kilometer omhoog richting de top op ongeveer 1.735 meter. De hellingspercentages zijn op verschillende stukken stevig en de haarspeldbochten volgen elkaar snel op.
Wie vanaf de top aan de westzijde afdaalt richting Ovaro, krijgt te maken met bijzonder steile en smalle passages. Ook zijn er krappe tunnels waarin tegemoetkomend verkeer voor verrassingen kan zorgen.
De Monte Zoncolan vraagt dus om een goede bochtentechniek en voldoende concentratie. Daar staat tegenover dat de vergezichten over de Karnische Alpen absoluut de moeite waard zijn.
Niet iedere mooie motorweg hoeft een grensovergang te zijn. De Villacher Alpenstraße, vlak bij de stad Villach, behoort tot de indrukwekkendste panoramawegen van Karinthië.
Over een lengte van ongeveer 16,5 kilometer klimt de weg omhoog richting de Dobratsch. Onderweg passeer je verschillende uitzichtpunten, met zicht op de Julische Alpen, de Karawanken en de omliggende dalen.
Het asfalt is over het algemeen van goede kwaliteit en de bochten zijn afwisselend: van ruime doordraaiers tot scherpere haarspeldbochten.
Anders dan sommige andere bergwegen in deze regio draait het hier niet alleen om technisch rijden. De Villacher Alpenstraße nodigt juist uit om regelmatig te stoppen en van het uitzicht te genieten.
De weg is een betaalde panoramaweg. Voor motoren gelden bovendien beperkingen in de avond- en nachtelijke uren. Check hier alle actuele informatie over de Villacher Alpenstraße

Wie enkele dagen achter elkaar bergpassen heeft gereden, kan ook kiezen voor een rustigere tocht langs de meren van Karinthië.
De Weissensee is misschien wel een van de mooiste voorbeelden. Het meer ligt op ongeveer 930 meter hoogte en wordt omringd door bergen en bossen. Nederlandse schaatsliefhebbers kennen de Weissensee vooral van de Alternatieve Elfstedentocht, maar in de zomer is het een geliefde bestemming voor wandelaars, fietsers en motorrijders.
Ook de Ossiacher See, ten noordoosten van Villach, is de moeite waard. Rondom het meer liggen verschillende wegen die zich goed lenen voor een ontspannen toertocht. Wel kan het in het hoogseizoen behoorlijk druk zijn langs de oevers.
Voor wie liever op rustigere wegen rijdt, zijn de kleinere dalwegen en de routes door het Lesachtal een interessant alternatief.
Net over de grens met Slovenië ligt een van de mooiste bergmeren van de regio: het Lago del Predil, ook wel Raibler See genoemd. Het meer ligt op ongeveer 960 meter hoogte en wordt omringd door de indrukwekkende bergtoppen van de Julische Alpen.
Voor motorrijders is vooral de route ernaartoe aantrekkelijk. Vanuit Tarvisio voert de SS54 richting de Predilpas en Slovenië, terwijl je bij het meer ook kunt afslaan richting Sella Nevea. Daarmee is het een mooie tussenstop tijdens een rondrit door Italië en Slovenië.
Het heldere turquoise water steekt prachtig af tegen de beboste berghellingen. Langs het meer zijn verschillende plekken om even te stoppen, foto’s te maken of te genieten van een lunch. In de zomer kun je er zelfs zwemmen.
Het Lago del Predil is daarmee een mooie afwisseling tussen de uitdagende bergpassen en zeker een tussenstop waard.

Voor een motorvakantie zijn juni tot en met september doorgaans de aantrekkelijkste maanden.
In juni zijn de berghellingen vaak prachtig groen en is het op veel plaatsen nog relatief rustig. Wel kunnen hoger gelegen bergpassen door sneeuw of wegwerkzaamheden nog gesloten zijn.
Juli en augustus bieden meestal de grootste kans op aangename temperaturen, maar zijn ook de drukste vakantiemaanden. Vooral rond de bekende meren en toeristische bergpassen moet je rekening houden met meer verkeer.
September is voor veel motorrijders een uitstekende keuze. Het is doorgaans rustiger op de wegen, terwijl de temperaturen vaak nog aangenaam zijn. Houd er wel rekening mee dat de dagen korter worden en de temperaturen op grotere hoogte flink kunnen dalen.
Houd rekening met tol en vignetten. In Oostenrijk heb je voor de meeste snelwegen en autowegen een vignet nodig. Voor sommige tunnels en panoramawegen betaal je afzonderlijk tol. Ook in Slovenië geldt een vignetplicht op snelwegen en autowegen. Op de gewone bergwegen heb je doorgaans geen vignet nodig.
Controleer de bergpassen vooraf. Niet iedere pas is het hele jaar geopend. Door sneeuw, steenslag, aardverschuivingen of werkzaamheden kunnen wegen tijdelijk afgesloten zijn. Vooral bij de Mangart en de Plöckenpass is het verstandig de actuele situatie te controleren.
Onderschat de afstanden niet. Een rondrit van 200 kilometer door de bergen kan aanzienlijk meer tijd kosten dan dezelfde afstand over vlakke Nederlandse wegen. Smalle wegen, haarspeldbochten en fotostops zorgen ervoor dat je gemiddelde snelheid laag ligt.
Neem geschikte motorkleding mee. In de dalen kan het zomers behoorlijk warm worden, terwijl het boven op een bergpas fris is. Waterdichte kleding en extra warme lagen zijn geen overbodige luxe.
Plan voldoende pauzes. Juist in dit gebied is het zonde om de hele dag alleen maar kilometers te maken. Een Italiaanse lunch, een kop koffie op een bergpas of een korte wandeling naar een uitzichtpunt maken een motorvakantie vaak net zo bijzonder als de rit zelf.

Wie van bergpassen, bochtige wegen en afwisselende landschappen houdt, kan in Zuid-Karinthië met gemak een week doorbrengen zonder twee keer dezelfde route te hoeven rijden.
Het ene moment stuur je over strak asfalt door de Oostenrijkse Alpen, even later rijd je over smalle Italiaanse bergwegen of door de groene valleien van Slovenië.
Juist die afwisseling maakt het gebied zo aantrekkelijk. Je vindt er zowel uitdagende bergpassen als ontspannen routes langs meren en door kleine bergdorpen.
En misschien is dat wel het grootste voordeel van Zuid-Karinthië: je hoeft niet iedere dag honderden kilometers verder te reizen om iets nieuws te ontdekken. De mooiste wegen beginnen hier vaak al vlak bij je accommodatie.
Benieuwd hoe het is om hier zelf op de motor rond te rijden? Motorrijder Elfred trok samen met zijn zoon Nathan elf dagen door Oostenrijk, Italië en Slovenië. Vanuit één vaste uitvalsbasis ontdekten ze de mooiste bergpassen en maakten ze bijzondere herinneringen. Lees hier hun persoonlijke reisverhaal!
Een spectaculaire panoramaweg richting de Dobratsch, met heerlijk asfalt, prachtige bochten en indrukwekkende uitzichten over de Alpen
Een prachtige bergpas op de grens van Oostenrijk en Italië, met haarspeldbochten, indrukwekkende uitzichten en een bergmeer op de top
0 reviews