Het aanbod motorkleding voor vrouwen is de afgelopen jaren flink gegroeid. Steeds meer merken hebben een damescollectie en ook in winkels is er meer keuze dan vroeger. Toch klinkt uit het Vrouw & Motor Onderzoek 2026 één frustratie opvallend vaak door: waarom lijkt motorkleding voor vrouwen nog zo vaak neer te komen op zwart, roze of een bloemmotief?
In totaal vulden 335 vrouwelijke motorrijders onze enquête in. We vroegen hen onder andere hoe zij het huidige aanbod motorkleding beoordelen, waar ze tegenaan lopen en wat volgens hen beter kan. De vragen gingen over pasvorm, maten, keuze, stijl, kleuren en verschillende soorten uitrusting.
Het gemiddelde rapportcijfer voor het huidige aanbod motorkleding voor vrouwen komt uit op ongeveer een 6. Geen zware onvoldoende dus, maar ook zeker geen cijfer waar de branche tevreden mee achterover kan leunen.
Niet alles hoeft roze
Wat vooral opvalt in de open antwoorden, is dat veel vrouwen zich niet herkennen in de manier waarop damesmotorkleding nog regelmatig wordt vormgegeven.
Bijna 47 procent geeft aan dat er te weinig keuze in kleuren is. Verderop in de enquête zegt ruim 40 procent dat er meer aandacht mag komen voor stijl en kleur.
En daarbij gaat het opvallend vaak over roze, zwart, zwart, zwart of zwart met roze
Een andere respondent schrijft dat vrouwenkleding volgens haar vaak wordt ingevuld met roze, paars of bloemmotieven, terwijl ze juist op zoek is naar een stoere outfit die past bij haar motor en rijstijl.
En misschien zegt deze reactie het nog beter:
“Iets vrouwelijk maken is niet het toevoegen van een roze randje of stiksel.”
Het probleem is niet dat roze niet mag. Natuurlijk zijn er genoeg vrouwen die dat juist mooi vinden. Het gaat om de keuze. Waarom zijn herenmodellen soms verkrijgbaar in meerdere kleuren en uitvoeringen, terwijl het damesmodel beperkt blijft tot zwart, grijs en eventueel een roze accent
Vrouwen willen vooral dezelfde keuze
De wens uit de enquête lijkt eigenlijk vrij eenvoudig: vrouwen willen niet per se een compleet andere collectie.
Ze willen dezelfde technische materialen, veiligheidsratings, ventilatiemogelijkheden, modellen en kleurkeuze als mannen.
Maar dan wel in een pasvorm die rekening houdt met het vrouwelijke lichaam.
Een aantal respondenten noemen bijvoorbeeld dat technische herenkleding in meerdere kleurstellingen verkrijgbaar is, terwijl de damesvariant veel beperkter blijft. Zij missen juist kleuren als zand, lichtblauw, wit en groen.
Pasvorm blijft het grootste probleem
Want hoe belangrijk stijl en kleur ook zijn, de grootste frustratie zit nog altijd bij de pasvorm. Bijna acht op de tien vrouwen uit het onderzoek geven aan daar problemen mee te hebben.
Broekspijpen zijn te lang of juist te kort. Een broek die bij de heupen goed zit, staat open bij de taille. Jassen passen bij de schouders, maar niet bij de borst. Mouwen zijn te lang en protectoren komen daardoor niet op de juiste plek terecht.
Voor langere vrouwen blijken lengtematen lastig te vinden, terwijl kleinere vrouwen juist aangeven dat broekspijpen, mouwen en protectoren te laag uitkomen.
Een respondent van 1,48 meter vertelt dat kleding vrijwel altijd te lang is, waardoor de protectie verkeerd zit. Een vrouw van 1,78 meter loopt juist tegen te korte broeken en een beperkt aanbod lengtematen aan.
De conclusie is dus niet dat motorkleding simpelweg kleiner moet. Er is vooral behoefte aan meer verschillende pasvormen en lengtes.
Oudere motorrijdsters iets positiever
Opvallend is dat oudere respondenten het huidige aanbod gemiddeld iets hoger beoordelen. Vrouwen van 65 jaar en ouder geven gemiddeld ongeveer een 6,7 tegenover ongeveer een 4,7 in de meeste jongere leeftijdsgroepen tot 25 jaar oud.
Een mogelijke verklaring zien we terug in de open antwoorden: vrouwen die al tientallen jaren motorrijden, herinneren zich een tijd waarin er nauwelijks specifieke motorkleding voor vrouwen verkrijgbaar was. Vanuit dat perspectief is er de afgelopen jaren veel verbeterd.
Tegelijkertijd is het verband niet sterk genoeg om te zeggen dat oudere vrouwen per definitie tevredener zijn. Wel lijkt er sprake van een ander referentiekader: wie weet waar de markt vandaan komt, ziet misschien beter hoeveel er al veranderd is.
Maatvoering: als je ineens drie maten groter nodig hebt
Ook de maatvoering zorgt voor frustratie. Vooral Dainese en Alpinestars worden in reacties genoemd als merken die klein en smal vallen. Vrouwen geven aan dat ze daar soms meerdere maten groter nodig hebben dan bij gewone kleding.
Dat is niet alleen praktisch lastig. Het kan ook mentaal iets doen. Wie normaal maat 40, 42 of 44 draagt en in motorkleding ineens richting 48, 50 of XL/XXL moet, kan dat behoorlijk confronterend vinden. Zeker als ook die maat vervolgens nog niet goed zit.
Een respondent schrijft bijvoorbeeld dat zij normaal confectiemaat 46/48 draagt, maar dat zelfs een 4XL soms niet past. Zij noemt dat zelf “nogal confronterend”.
Uit enkele reacties blijkt dat die maatvoering ook invloed kan hebben op de aankoopbeslissing. Als iemand zich in een pashokje vooral bezighoudt met waarom zij ineens drie maten groter nodig heeft, wordt kleding kopen er niet aantrekkelijker op.
Daar ligt voor merken een duidelijke kans: niet alleen grotere maten aanbieden, maar ook kritisch kijken naar de snit, verhoudingen en maattabellen. Een groter label alleen lost het probleem niet op.
Kleding blijft het lastigste onderdeel
We vroegen ook bij welke onderdelen van hun motoruitrusting vrouwen moeite hebben om iets geschikts te vinden.
Daar springt kleding duidelijk uit: ongeveer 73 procent noemt kleding. Daarna volgen schoenen en handschoenen.
Bij schoenen zien we hetzelfde probleem met maatvoering. Damescollecties stoppen regelmatig bij maat 41 of 42, terwijl een herenmodel vervolgens weer te breed kan zijn. Bij handschoenen gaat het bijvoorbeeld om smalle handen met lange vingers, brede handen met korte vingers of maten die simpelweg ontbreken.
Veiligheid is geen modekwestie
Een slechte pasvorm is bovendien niet alleen vervelend of onflatteus. Motorkleding is beschermingsmateriaal.
Wanneer een mouw te lang is, kan een elleboogprotector verkeerd komen te zitten. Een slecht aansluitende broek kan ervoor zorgen dat knie- of heupprotectoren verschuiven. En een erg korte jas biedt minder bedekking aan de onderrug.
Een van de respondenten beschrijft zelfs dat zij soms het gevoel heeft te moeten kiezen tussen een goede pasvorm en technische eigenschappen. Herenmodellen bieden volgens haar soms meer ventilatie, zakken of betere specificaties dan de vergelijkbare damesvariant.
Dan gaat het dus allang niet meer alleen over hoe iets eruitziet.
Zelfs de voorlopers zijn er nog niet
Hoewel pasvorm het grootste kritiekpunt is, zijn vrouwen zeker niet alleen negatief.
Rev’it wordt opvallend vaak genoemd als merk dat al veel goed doet, onder andere door het brede damesaanbod en verschillende maten en lengtes. Ook Richa, Pando Moto, Restyle en Macna krijgen complimenten.
Vooral kleding met meer stretch scoort goed. Pando Moto wordt bijvoorbeeld genoemd omdat leggings en beschermende baselayers makkelijker verschillende lichaamsvormen volgen. Restyle krijgt complimenten voor het aanbod voor vrouwen met rondingen.
Tegelijkertijd worden juist de grotere merken óók kritisch genoemd. Bij Rev’it gaat het bijvoorbeeld over meer lengtematen en dezelfde kleurkeuze als bij de herenlijn. Bij Alpinestars en Dainese gaat de kritiek vaker over de kleine, smalle maatvoering en het beperkte aanbod voor andere lichaamstypes.
Zelfs merken die volgens vrouwen vooroplopen, zijn er blijkbaar nog niet.
En misschien zegt dat vooral iets over hoe divers de doelgroep inmiddels is. Er bestaat niet één vrouwenlichaam en dus ook niet één ideale damespasvorm.
Niet meer modellen, maar betere kleding
Als we de antwoorden naast elkaar leggen, lijkt de boodschap behoorlijk duidelijk.
Vrouwelijke motorrijders vragen niet simpelweg om nóg meer dameskleding. Ze willen meer keuze binnen die collecties.
Meer pasvormen en lengtematen. Meer kleuren. Meer technische mogelijkheden. Meer maten in winkels. En kleding die niet automatisch als ‘vrouwelijk’ wordt gezien zodra er een roze detail op zit.
Met een gemiddeld rapportcijfer van ongeveer een zes en bijna acht op de tien vrouwen die nog altijd tegen de pasvorm aanlopen, is er genoeg ruimte voor verbetering.
Misschien ligt de grootste kans voor fabrikanten daarom niet in nóg een speciale damescollectie, maar gewoon in het bieden van dezelfde keuze die mannen al jaren hebben.
En ja, daar mag best een roze jas tussen hangen. Zolang er daarnaast ook nog vijf andere kleuren te kiezen zijn.
Dit is deel 1 van onze serie over het Vrouw & Motor Onderzoek 2026. In deel 2 kijken we naar hoe vrouwelijke motorrijders worden behandeld bij dealers en motorzaken.
Bijna ALLE dames motorjassen passen gewoon niet als je cupmaat groter is dan D.
Ik ben niet achterlijk lang, 1.68m en draag geen achterlijk veel overgewicht, ik zou zonder mijn voorgevel MAKKELIJK in een maat L moeten passen, maar met mijn formaat borst zijn er vaak gewoon geen maten meer over bij de meeste merken…
Ik had een GEWELDIGE leren jas gevonden van Dainese met turkooise (mijn lievelingskleur) accenten: maar niet te krijgen in mijn maat. Want die jas is niet te krijgen in hun maat 54. En zelfs die zou net wel/net niet passen rond mijn borst en te los zitten op mijn middel en heupen.
Ondertussen doe ik het met de heren Arrakis van Seca (Wit, rood en blauw, want die doet me denken aan een van mijn favo game characters die een leren motorjas draagt), maat M.
Want de dames variant zat VEELSTE krap rond de borst zelfs met maat XL. En wtf is er met die ieniemienie zakken?!
Make it make sense.
Overigens zou ik meer kleuren willen zien. Geef me iets gaaf paars, rood of 50 tinten blauw.
Er is een klein merk dat nu jassen maakt met gave reflectie erop (dit mag ook VEEL meer op kleding), ze zijn bezig met een rating, maar dat van hen is het ook net niet imo.
Ik ben wel gezwicht voor zwart met roze helm en handschoenen. Want mijn droom pak met turkooise, pas ik toch niet.
Rusty stitches heeft vaak wel leuke kleurtjes en de Joyce jas heeft een mooie pasvorm. Ook motogirl Valerie (hebben ze een hele gave paarse van) alleen dat laatste merk zie je helaas niet zoveel in Nederlandse winkels. Rusty valt iets kleiner maar die gaan door tot maat 56? En motogirl valt goed op maat
Er zijn wel meer kleuren voor vrouwen maar jammer genoeg de bekenste merken hebben wijnig kleur alleen hier en daar en streepje en pasform vaak slecht. De kledingen met kleur zijn er wel maar niet in nederland te krijgen want de motorzaken durven het niet aan want iedereen wil toch zwart zeggen ze dus kopen ze het niet in. Maar er is wel in nederland en zaak die wel gekleurde en goed passenden motorkleding verkoopt voor dames en heren.
Dat horen we ook vaker inderdaad. Ik denk een gat in de markt om een dames motorkledingzaak te beginnen;)
Leuk om de uitslag te lezen!
En de verschillen tussen jong en oud, de ouwetjes vinden het belangrijk dat het goed beschermd en stellen niet zulke hoge eisen. Daar hoor ik ook bij, vooral géén motorschoenen maar motorlaarzen met een goede bescherming voor je schenen. Goede broek en géén legging en een functionele goede jas en fijne jandschoenen met een kleine schacht zodat er geen wind in de mouwen waait. En ook dit kan bij elkaar heel leuk/stoer staan!😃
Hier sluit ik me bij aan, precies wat ik ook belangrijk vind.. en net als de heren, veel keuze in kleurrijke kleding. Geen fel roze jassen, blauw, wit, grijs zijn meer mijn kleuren en een streepje rood of fluor geel mag ook van mij.
Eindelijk aandacht voor het feit dat niet alles roze moet. Pasvorm is al zo lang een probleem, ook met normale kleren. Met motorkleding vind ik het vooral verschrikkelijk dat alle jassen zo extreem kort zijn bij de rug, ook tijdens de enquête genoemd. Dat is echt ook stuk veiligheid en comfort tegen kou op de rug.
Hebben jullie wel al eens gekeken naar rivetta. Dat zag er goed uit.
Ja tof hè! Ook ontmoet, hele leuke dame
Het hoeft geen roze te zijn maar keuze uit meerdere kleuren of met een gezellige print zou heel fijn zijn.
Dit geldt ook voor handschoenen en laarzen.